انداخت آب موسى را به باغ فرعون داخل نمود) اهل و عيال فرعون صندوق را پيدا كرده از داخل آن موسى را بيرون آوردند تا از براى آنها دشمن، و موجب غم و غصه‌شان گردد (انسان شيئى عزيز را محافظت مى‌كند كه براى او موجب فرح و سرور شود نه اين كه سبب مزيد غم و غصه گردد اهل و عيال فرعون موسى را فرزند خود قرار دادند تا براى آنها موجب شادى گردد اما خداوند تعالى موسى را به آنان مسلط كرده بود تا سبب هلاكت آنها شود از اين جهت ضمن آيه مى‌فرمايد موسى را پيدا كردند تا براى آنها موجب غم و غصه گردد) در حقيقت فرعون و وزيران و هامان و قشونهاى آنها در هر چيز خطا كار بودند.
[توضيح: همين كه موسى را داخل صندوق ديدند گفتند كه اين همان پسرى است كه سلطنت فرعون به دست او تمام خواهد شد خواستند او را به قتل برسانند (آسيه) عيال فرعون مانع شد چنان كه ضمن آيه مى‌فرمايد:] ٩- آسيه زن فرعون، به فرعون گفت اين طفل براى من و تو نور ديده و مايه نشاط دل است، اين طفل را به قتل نرسانيد از سيماى اين طفل آثار نجابت ظاهر است، شايد كه ما را نفع دهد، يا اين كه او را فرزند خود قرار دهيم زيرا اين طفل لياقت فرزندى ملوك را دارد، آنها از داشتن اميد نفع، يا فرزند بودن موسى خطا كردند نمى‌دانستند كه موسى از طرف خداوند تعالى بلايى است كه به آنها آمده است.
١٠- همين كه مادر موسى او را به آب انداخت دلش از هر چيز جز ياد موسى فارغ بود (و از فراق موسى پريشان خاطر شده نمى‌توانست چيزى درك كند و به حد جنون رسيده بود) (يا محمد) اگر ما قلب او را محكم نمى‌كرديم نزديك بود كه راز درونش را آشكار سازد و بى‌اختيار به نام موسى فرياد بر آورد ما قلب او را محكم كرديم تا وعده‌اى را كه به وى داده بوديم تصديق كند و از جمله مؤمنان باشد (خداوند تعالى وعده كرده بود كه موسى را به او برگرداند).
١١- بعد از انداختن موسى به آب قلب مادرش آرام نشده به دخترش (خواهر موسى) گفت در پى او برو و خبرى بگير (ببين صندوق موسى به كجا رسيد) خواهر موسى از كنار آب رفته ديد كه صندوق داخل باغ فرعون شد خواهر موسى به ميان خدمه و كنيزان رفته داخل باغ شد در حالى كه آنها ملتفت او نبوده و خبردار نشدند از دور ديد كه موسى را از داخل صندوق خارج ساختند از آنجا برگشته به مادرش خبر داد همين كه مادر موسى از دست يافتن فرعون به موسى خبردار شد عقل از سرش رفت و به حال جنون رسيد چنان كه ضمن آيه شريفه قبلى بيان شد دوباره خواهرش برگشته ديد كه براى او دايه‌ها مى‌آورند اما موسى شير هيچ يك را نمى‌خورد چنان كه ضمن آيه شريفه زير خبر داده فرمايد:
١٢- قبل از برگرداندن موسى به مادرش شير تمام دايه‌ها را بر او حرام كرديم (يعنى از خوردن شير ساير زنها موسى را مانع شديم از هيچكدام شير ميل نكرد) همين كه خواهر موسى ديد كه برادرش شير هيچ كسى را نمى‌خورد جلو رفته گفت آيا دلالت كنم شما را به اهل يك خانواده كه زن شير ده آنجا باشد و اين طفل را از طرف شما كفالت كرده او را شير بدهد و نگه دارد؟ و خودشان نيز به احترام فرعون خالصا و قلبا به اين بچه خدمت نموده محافظ نمايند (به شنيدن اين سخن از خواهر موسى گفتند آن زن را حاضر كن فورا مادرش را آورده همين كه موسى عطر مادر خود را شنيد به مكيدن شير مشغول شد به مادر موسى گفتند سبب چيست كه اين طفل غير شير تو شير ديگرى را نخورد مادرش گفت من زن خوش عطر و پاك و تميز هستم هر طفلى شير مرا مى‌خورد طفل را به مادرش سپردند و اجرتى براى او معين كردند مادر موسى طفل را به منزل خود برد و قلبش آرام گشت خداوند تعالى به وعده‌اى كه به مادر موسى داده بود وفا نمود) چنان كه ضمن آيه شريفه زير خبر مى‌دهد:
١٣- موسى را بنا به وعده‌اى كه داده بوديم به مادرش برگردانيديم، تا چشم وى به سبب برگشت پسر روشن شده محزون و غمگين نباشد، مادر موسى اين را هم بداند كه وعده خداوند تعالى حق است خداوند تعالى هر وعده‌اى كه مى‌دهد وفا مى‌كند لكن اكثر مردم به اين حقيقت آگاه نشده لذا به وعده‌هاى الهى شك كرده و يا انكار مى‌كنند.
١٤- و چون موسى رشد هدايت يافته عقلش كامل و محكم شده به مقام اعتدال (چهل سالگى) رسيد، آن وقت (در طور سينا) به او حكمت (توراة) عطا كرديم، و اين چنين پاداش به مردم نيكوكار مى‌دهيم.
١٥- روزى كه مردم در منازل خود به استراحت مشغول بوده و از كيفيت و اوضاع شهر غافل بودند موسى از منزل خود خارج شده براى گردش به شهر داخل شد (آن زمان پايتخت مصر در چند ميلى قاهره كنار رود نيل واقع شده بود و به نام منف (منفيس) مشهور بود كه الان خرابه‌هاى آن موجود است) موقع گردش ديد كه دو مرد نزاع مى‌كردند، يكى از آنها از تابعين او و از بنى اسرائيل بود و ديگرى از دشمنان يعنى (فرعونيان) بود (چون سلطنت به دست قبطيها بود به بنى اسرائيل تفوق داشتند به آنها ظلم بى‌حد مى‌نمودند ولى موسى كه در خاندان فرعون بزرگ شده بود بنى اسرائيل را از ظلم و ستم قبطيها محافظت مى‌كرد بنى اسرائيل هم به اسرائيلى بودن موسى عالم شده به سبب موسى ميان قبطيها صاحب احترام شده بودند) در آن حال آن شخص موسى را شناخته و از او دادخواهى و يارى عليه دشمن خواست موسى كه ظلم قبطى را در حق پيرو خود ديد براى دفع ظالم جلو آمده سيلى و يا مشتى سخت بر دشمن زد از اثر آن،