او نزد خداوند تعالى اجر و ثواب هست، اشخاص مذكور روز قيامت از ترس در امان هستند.
٩٠- هر كه روز قيامت به حضور خداوند تعالى گناهى بياورد صورت آنها به آتش انداخته مى‌شود (موقع انداختن رو به آتش تمام بدن تابع اعضاى صورت شده به آتش مى‌افتد) به آنها گفته مى‌شود جزا داده نمى‌شود مگر آنچه را كه عمل كرديد جزاى عمل شماست كه به شما مى‌رسد.
٩١- (يا محمد) بگو به من امر شده است كه به رب اين شهر (مكه) عبادت كنم كه به سبب خانه خود آن را محترم و شرافتمند قرار داده و بى‌احترامى نسبت به آن را حرام نموده است، به وجود آمدن هر چيزى و تملك آنها مخصوص خداوند تعالى است (رسول خدا مى‌گويد) به من امر شده (عقل شريف به من امر مى‌كند) بايد خالصا از عبادت كنندگان به خداوند متعال باشم.
٩٢- (رسول خدا مى‌گويد) به من امر شده بايد قرآن را بخوانم و به احكام آن عمل كنم و به آن تابع شوم خداوند تعالى به من امر كرده فرمايد (يا محمد) هر كه تابع قرآن شده به طرف دين اسلام هدايت شود فايده قبول هدايت عايد نفس خودش مى‌شود، هر كه تابع قرآن نشده از راه حق كنار افتد بگو به آن اشخاص (يا محمد) از ضلال افتادن شما به من هيچ ضررى نمى‌رسد در حقيقت من از طرف خداوند تعالى مانند انبياء سابق ترساننده از عذاب خداوند تعالى هستم ليكن اختيار هر امر با خداست.
٩٣- بگو (يا محمد) حمد و ثنا از براى خداوند تعالى است و مرجع جميع حمدها به خداوند تعالى است، زود باشد كه خداوند تعالى براهين دلالت كننده به قدرت كامله خود را به شما نشان دهد؛ آن وقت براهين را شناخته بدانيد كه خداوند تعالى به همه چيز قادر است (بعد از هجرت رسول خدا از مكه خداوند تعالى مسلمين را به قريش غالب ساخته و براهين خود را بدانها نشان داد آن وقت حقانيت پيغمبر اكرم بر آنها معلوم شد) (يا محمد) پروردگار تو خداوند تعالى از اعمالى كه شما انجام مى‌دهيد غافل نيست هر عملى كه مى‌كنيد خداوند تعالى به آن عالم بوده براى آن به صاحبش جزا خواهد داد.
٢٨ سوره قصص‌
در مكه نازل شده است به نام خداى بخشنده مهربان‌
١- طسم.
٢- آيات مذكوره در اين سوره مبيّن علم حكمت و حلال و حرام است.
٣- (يا محمد) بعضى از حكايات موسى و فرعون را به حق و راستى كه هيچ وقت شك و شبهه در آن نباشد بر تو مى‌خوانيم تا اهل ايمان از دانستن آن منتفع گردند (زيرا براى معاند و غير اهل ايمان نصيحت و موعظه فايده نمى‌دهد).
٤- در حقيقت فرعون در سرزمين (مصر) به مردم برترى جسته، طغيان نموده و در ظلم از حد تجاوز نمود، اهل مصر را به چند فرقه كرده هر فرقه را براى امرى استخدام نمود (در آن زمان صنعت بنايى و معمارى در مصر به حد كمال رسيده بود براى ساختمانهاى بزرگ از جمله اهرام اكثر مردم را به بنّايى وادار كرده بناهاى بزرگ مى‌ساخت اهرام مصر كه اكنون در مقابل حوادث زمان پايدار مانده از آثار آن زمان مى‌باشد و دليل ترقى معمارى در آن عصر است) طايفه‌اى از ايشان را (بنى اسرائيل) ضعيف و ذليل حساب كرده، پسرهاى ايشان را مى‌كشت و دخترها را زنده مى‌گذاشت (در مصر يكى از كاهنين به او خبر داده بود كه از بنى اسرائيل پسرى متولد مى‌شود سلطنت تو به دست او منقرض مى‌گردد بنا به گفته آن كاهن شروع به قتل پسران بنى اسرائيل نمود).
٥- (يا محمد) فرعون بنى اسرائيل را ضعيف حساب كرده آنها را عذاب مى‌كرد اما اراده ما بر اين شد كه در سرزمين مصر بر بنى اسرائيل ضعيف منت نهاده آنها را از براى مردم در دين و دنيا پيغمبران قرار دهيم، و آنها را وارث ملك و جاه فرعون و تمام قبطيان گردانيم.
٦- باز اراده ما بر اين قرار گرفت كه براى بنى اسرائيل در سرزمين (مصر) قدرت و قوت دهيم تا به آنجا (سرزمين مصر) مسلط شده بتوانند هر قسم تصرفات نمايند، باز اراده ما اين شد كه به فرعون و هامان و قشونهاى آنها آنچه را كه از آن انديشناك و ترسان بودند بنمايانيم (يعنى فرعونيان از بنى اسرائيل حذر مى‌كردند كه مولود پسرى بيايد و سلطنتشان را منقرض كند همان امرى را كه از آن مى‌ترسيدند به آنها نشان داديم موسى را با آنها مسلط ساختيم خودشان را هلاك و سلطنتشان را منقرض نمود).
٧- (يا محمد) همين كه موسى از مادر متولد شد به مادر موسى وحى كرده گفتيم به موسى شير بده، همين كه بترسى بر موسى كه مبادا او را گرفته به قتل برسانند او را به آب نيل بيفكن، و درباره موسى مترس و محزون مباش، ما او را به سوى تو بر مى‌گردانيم، و او را از طرف خودمان پيغمبر مرسل قرار خواهيم داد.
٨- (مادر موسى داخل صندوق قير اندودى موسى را به آب نيل‌