٢٤ سوره نور
در مدينه نازل شده است به نام خداى بخشنده مهربان‌
١- (يا محمد) اين سوره‌اى است كه بر تو نازل كرديم و احكام مندرج در آن را قطعا و يقينا واجب كرده‌ايم نبايد آن احكام ترك شود، در اين سوره آياتى كه وضوحا به آن دلالت دارد نازل كرديم بلكه متذكر شده بدانها عمل كنيد.
٢- احكامى كه خدا فرموده و واجب كرده اينهاست- به زن زنا كار و مردم زنا كار به هر يك صد تازيانه بزنيد، اى متوليان و رؤساى دين اسلام در اجراى احكام الهى درباره زن و مرد رحم و شفقت شما را نگيرد كه به آنها رحم و دلسوزى كرده حد الهى را جارى نسازيد، و يا در ميزان حد معينه تخفيف داده كمتر بزنيد و يا يواشتر از قاعده متعارف بزنيد البته درباره آنها رحم شما را نگيرد و در جارى ساختن حد مقرره الهى محكم و ثابت و برقرار باشيد. اگر به خداوند تعالى و روز آخرت (روز جزا) ايمان آورده‌ايد. البته به آنها رحم نكرده حدى را كه خدا مقرر فرموده جارى سازيد (اين آيه از آياتى است كه مادر رؤساء و بزرگان ملت اسلام را مى‌گرياند) و در موقع حد زدن واجب است كه طايفه‌اى از مؤمنين حاضر شده و در حضور آنها حد زده شود خاطيان بيشتر شرمسار و ذليل و خجل شده سايرين نيز عبرت بردار شوند (موقع حد زدن بايد لا محاله سه نفر حاضر باشند و كمتر از سه نفر كافى نيست اگر به زنا كار در خلوت و جايى كه هيچ كس نباشد حد زده شود كافى نيست و بايد در حضور جماعت دوباره حد زده شود در موقع حد زدن به مرد لباسش در آورده مى‌شود مگر لباس ساتر عورت و حد او عريان و سرپازده مى‌شود اما زن اگر لباس ضخيم و يا لباسى كه لاى آن پنبه يا پشم باشد كه مانند روپوش از رو پوشيده باشد آن لباس از تن در آورده مى‌شود و با بقيه ملبوس در حال نشسته حد زده مى‌شود).
٣- مرد زنا كار فاسق و خبيث، به نكاح زنان صالح و عفيف ميل نكرده بلكه به نكاح زن خبيث و فاسقه و مشركه مانند خود ميل و رغبت مى‌كند (صدق اين كلام در زمان حاضر ظاهر شده و دليل حقانيت قرآن مى‌باشد) همچنين به نكاح زنان فاسقه و خبيثه اشخاص صالح و مؤمن ميل نمى‌كنند و آنها را مردانى كه مانند خود آنها خبيث و فاسد و مشركند نكاح مى‌كنند (و حال آن كه در عقد نكاح بايد به زنان صالحه ميل و رغبت شود تا از رحم پاك آنها اولادى صالح عمل بيايد) تزويج زنان زنا كار بر اشخاص مؤمن حرام شده است؛ هر كسى كه به خداوند تعالى و پيغمبر او ايمان آورده، بايد از گرفتن زن زنا كار پرهيز كند (آنچه از آيه شريفه ظاهر مى‌شود اين است كه اشخاص نكاح كننده زنان زنا كار از جرگه مؤمنين خارج مى‌گردند چنين حكم صريح و آشكار را اكثر علماء از ظاهر خود خارج ساخته حمل بر كراهت نموده گفته‌اند كه تزويج زنان زناكار مكروه است) سبحان اللَّه آيا به سبب چيست كه لفظ حرام مذكور در آيه را به معناى كراهت حمل كرده‌اند شايد در اين باره خبر واحدى را اخذ كرده و حكم آشكار قرآن كريم را طرح كرده‌اند بدين ترتيب خودشان از تحريف و تغيير احكام قرآن غافل بوده و در تغيير احكام تورات از طرف يهوديان طعن مى‌زنند.
٤- (در اين آيه حكم حد قذف بيان مى‌شود) اشخاصى كه به زنان عفيفه و صالحه نسبت زنا دهند (مثلا به آنها بگويند اى «زناكار» يا اين كه «تو زنا كرده‌اى» و يا «فلان كس زنا كار است» در اسناد زنا به يك نفر بايد چهار نفر شاهد اداى شهادت كنند تا زناى مورد اسناد ثابت شود بعد از نسبت دادن زنا به زنان عفيفه اگر چهار نفر شاهد از براى اثبات نسبتى كه مى‌دهند نياورند آن وقت به اشخاصى كه به زنان صالحه نسبت زنا داده‌اند هشتاد تازيانه بزنيد، و بعد از آن كه حد زديد ديگر شهادت آنها را تا عمر دارند قبول نكنيد چه به سبب نسبت ناروا به زنان صالحه البته فاسقند.
٥- شهادت آنها تا در فسق خود باقيند قبول نمى‌شود مگر اين كه بعد از خوردن حد قذف توبه كنند و سخنان قبلى خود را اصلاح كرده به جاى آن سخنان خوب گويند در اين صورت خداوند تعالى به آنها رحم كرده گناهانشان را مى‌بخشد.
[توضيح: آيات چهار گانه زير درباره لعان نازل شده است. فرمايد:] ٦- كسانى كه زنان خود را نسبت زنا دهند و براى آنها جز خودشان شاهدى نباشد هر يك از مردان كه نسبت زنا به زن خود مى‌دهد بايد چهار بار قسم بخورد و شهادت بدهد كه از راستگويان است (شهادت بايد بدين صورت باشد كه مرد بگويد شهادت مى‌دهم براى خداوند تعالى كه من در اسناد دادن زنم از راستگويانم).
٧- نوبت پنجم چنين مى‌گويد كه اگر من از دروغگويان باشم لعنت خداوند تعالى بر من باد.
٨- (همين كه شوهر به زنا كردن زن به شرحى كه ذكر شد شهادت داد هر گاه زن سكوت كند و يا اقرار نمايد آن وقت بر زن حد زده مى‌شود اما اگر بخواهد حد را از خويش دفع نمايد او هم بايد بر دروغگو بودن شوهر خود چهار مرتبه شهادت دهد چنان كه مى‌فرمايد) عذاب را از زن دفع مى‌كند مگر اين كه زن چهار دفعه شهادت از براى خداوند تعالى بدهد كه شوهر من از دروغگويان است (شهادت زن بايد بدين صورت باشد كه زن مى‌گويد شهادت مى‌دهم براى خداوند تعالى كه شوهر من در نسبت دادن زنا به من از دروغگويان است).
٩- در دفعه پنجم زن شهادت داده مى‌گويد اگر شوهر من از راستگويان باشد غضب الهى بر من باد.
١٠- اگر فضل و رحمت خداوند تعالى بر شما نبود هر آينه عذاب فورى بر شما مى‌فرستاد لكن خداوند تعالى به اعمال قبيحه شما پرده كشيده و به سبب لعان حد را از شما دفع نمود در حقيقت خداوند تعالى قبول كننده توبه توبه كنندگان است و موافق حكمت براى هر معصيتى حدى قرار داده است (همين كه همين آيه شريفه درباره لعان نازل شد رسول خدا بين هلال و عيالش خوله حكم را جارى ساخت و هر دو موافق مضمون آيه شهادت دادند رسول خدا به جدايى آنها و در صورت توليد بچه به ملحق نبودن طفل به هلال حكم فرمود).
[توضيح: رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله موقعى كه مى‌خواست براى غزوه و يا مسافرتى عزيمت نمايد بين زنان خود قرعه مى‌كشيد و قرعه به نام هر كدام كه اصابت مى‌كرد او را در سفر با خود همراه مى‌برد.
موقع حركت براى جنگ براى جنگ بنى المصطلق قرعه به نام عايشه افتاد و عايشه را همراه خود برد پس از فراغت از جنگ و مراجعت به مدينه در نزديكيهاى مدينه در منزلى فرود آمدند آن زمان عايشه به سبب كم سالى جسما سبك وزن بود او را هم چنان در داخل هودج (كجاوه) روى شتر سوار كرده و پائين مى‌آوردند آن شب در آن منزل ماندند و قبل از صبح اعلام كوچ و ادامه طى راه داده شد عايشه براى قضاى حاجت از