ترجمه قرآن - صادق نوبرى، عبدالمجيد - الصفحة ٢٨٠ - ٢٠ سوره طه

٦٥- (ساحرين ملاحظه ادب كرده به موسى) گفتند اى موسى اول تو عصاى خود بيندازى يا اول آن اشياء را ما بيندازيم.
٦٦- موسى عليه السّلام هم ملاحظه ادب كرده فرمود بلكه اول شما بيفكنيد (سبب ديگر جلو انداختن ساحرين اين بود كه اول آنها سحر خود را نشان بدهند تا مردم بدرستى آنها را ببينند و به علم و مهارت آنها عارف شوند بعد از آن همين كه موسى عصا را انداخت و آنها را فانى نمود معجزه بودن آن از طرف خداوند تعالى به مردم درست ثابت و آشكار شود و از براى آنها هيچ شك و شبهه نماند) همين كه موسى به آنها اجازه داد ساحران اشيايى را كه از سحر تهيه كرده بودند به ميدان افكندند، موسى چنان تخيل نمود كه ريسمانهاى ساخته شده و چوبهاى آنها از تأثير سحر آنها حركت مى‌كند (و الا آن اشياء حقيقت نداشتند).
٦٧- موسى عليه السّلام از آن در دل خود خوفى يافت (ترس موسى به مقتضاى طبيعت بشرى از اين جهت بود كه جاهلان در ماهيت امر تعمق نكنند و عمل موسى را با ساحرين مقايسه نمايند و بين معجزه و سحر تفاوتى قائل نشوند).
٦٨- (خداوند تعالى فرمايد) به موسى وحى فرستاده گفتيم مترس در حقيقت تو بر آنها برتر و غالبتر خواهى شد.
٦٩- اى موسى از كثرت سحر آنها مترس چوب حقيرى كه به دست توست به اذن خداوند تعالى به همه آنها غالب خواهد شد، چوبى را كه به دست راست دارى بيفكن تا اشيايى را كه به سحر ساخته‌اند تماما ببلعد و نابود سازد، در حقيقت ساخته‌هاى آنها همه مكر و حيله ساحر است آنها حقيقت نداشته چيزى باطلند از آنها هيچ مترس ساحر هر قسم سحر بياورد از برايش نجات نيست و مغلوب خواهد شد.
٧٠- همين كه سحر ساحرين باطل شد و حق بودن موسى بر آنها ظاهر گشت به حال سجده افتاده به خداوند تعالى سجده نمودند، و گفتند ما به ترتيب دهنده موسى و هارون و معبود ايشان ايمان آورديم.
٧١- فرعون به ديدن اين احوال ساحرين را صدا كرده در نهايت غيظ گفت چرا قبل از اذن دادن من به موسى ايمان آورديد اگر من به شما اذن مى‌دادم آن وقت بايد به او ايمان مى‌آورديد در حقيقت به من معلوم شد كه موسى بزرگ شماست علم سحر را هم او به شما تعليم نموده است، البته دستها و پاهاى شما را يكى از راست و ديگرى از چپ قطع مى‌كنم، (اولين كسى كه دست و پا را به عكس بريد فرعون بود) بعد از آن شما را بر تنه درخت خرما به دار كشيده هلاك مى‌سازم، البته به زودى خواهيد دانست كه كداميك از ما (من يا موسى) از حيث عذاب سخت‌تر و پايدارتريم (از موسى عليه السّلام تصور عذاب نمى‌رفت چون شخصا ظالم و بى‌باك بود از اين جهت موسى را استهزاء كرده او را رفيق خود قرار داده چنين گفت).
٧٢- ساحرين در جواب فرعون گفتند آن خداوندى كه ما را از عدم به وجود آورده و آن دليل و برهانى كه براى حقانيت موسى به ما رسيده است ابدا تو را بر او نگزينيم و تو را ستايش نمى‌كنيم، به هر چه كه حكم مى‌كنى بكن در حقيقت هر حكم كه بكنى مربوط به حيات دنيا است به زودى حكم تو از دنيا قطع و زايل خواهد شد.
اصل و اساس، حكم آخرت است كه آن هم به اختيار ذات پروردگار است.
٧٣- در حقيقت ما به پروردگار خودمان خداوند تعالى ايمان آورديم تا گناهان ما را با اين عملى كه تو ما را به زور جهت سحر به مقابله موسى وادار كردى ببخشد (ساحرين اول كار به امر موسى فكر كردند بعد از آن كه نشانه‌هاى راستى را در او ديدند نخواستند كه مقابل او بايستند و سحر كنند فرعون به جبر و زور آنها را براى مقابله موسى وادار نمود) خداوند تعالى براى اطاعت كنندگان از جهت دادن اجر و ثواب از تو بهتر است، عذابش هم براى گناهكاران به طور دائم باقى است (اين سخن ساحرين گفته قبلى فرعون را كه گفت «من بيشتر عذاب مى‌كنم يا موسى» رد مى‌كند).
٧٤- در حقيقت هر كه روز قيامت به حضور پروردگار خود گناهكار برسد البته براى او در جهنم عذاب آماده است نه مى‌ميرد كه از عذاب آتش خلاص شود و نه زنده مى‌ماند كه از حيات بهره‌مند گردد.
٧٥- و هر كه روز قيامت به حضور خداوند تعالى مؤمن بيايد در حالى كه اعمال نيكو و پسنديده انجام داده باشد، براى ايشان البته در آخرت درجات والا آماده است.
٧٦- عاليترين درجات جنت ابدى آخرت است كه از زير درختان و قصور آنها نهرها جارى مى‌شود در آن جنات هميشه بوده هيچ وقت از آنجا خارج نمى‌شوند، اين جنات جزاى اشخاصى است كه از لوث گناه و معصيت پاك و پاكيزه باشند (اينجا ساحرينى كه به موسى ايمان آورده بودند تمام شد) بعد فرعون امر كرد ساحرين را همان طور كه گفته بود به قتل رساندند حضرت موسى شبانه بنى اسرائيل را برداشته از مصر خارج شد چنان كه خداوند تعالى ضمن آيه آتى الذكر خبر مى‌دهد.