٨٨- موسى اين (گوساله) را فراموش كرده و رفته از براى خود معبود مى‌طلبد موسى معبودى جز اين ندارد، (يا محمد) بنى اسرائيل تا چه حد بى‌شعور بودند كه به گوساله ستايش مى‌كردند
٨٩- ولى اين را درك نمى‌كردند كه اگر گوساله را صدا كنند و با او صحبت نمايند با آنها صحبت نكرده جواب به آنها برنمى‌گرداند، مالك نفع و ضرر آنها نيست به چنين چيزى شخص عاقل چگونه عبادت مى‌كند؟
٩٠- قبل از مراجعت موسى از طور هارون به بنى اسرائيل گفت اى جماعت به حقيقت شما به ستايش اين گوساله امتحان شده و فريفته شده‌ايد اين معبود شما نيست پروردگار شما خداوند رحمن است به من (كه پيغمبر او هستم) تابع شده و اطاعت كنيد و عبادت اين گوساله را ترك نمائيد.
٩١- بنى اسرائيل در جواب هارون گفتند ما عبادت گوساله را ترك نكرده در عبادت آن پايدار خواهيم بود تا موسى به نزديك ما آيد بعد از آن در اين باره هر حكم كرده تابع او مى‌شويم.
٩٢- موسى عليه السّلام در موقع مراجعت از طور موقعى به قوم رسيد كه بر سر گوساله جمع شده رقص مى‌كردند متوجه هارون شده در نهايت غيظ و غضب گفت اى هارون اين چه امرى است كه بعد از من ظاهر شده است وقتى كه ديدى اينها به ضلالت افتادند
٩٣- چه چيز مانع تو شد كه به من تابع نشدى و مثل من با آنها رفتار نكرده به آنها غضب ننمودى آيا به من عاصى شدى و از اطاعت من خارج گشتى؟
از موى سر و ريش هارون گرفت.
٩٤- هارون گفت اى پسر مادرم (پسر مادر خطاب كرد تا دل موسى به رأفت بيايد) سر و ريشم مگير و مرا سرزنش مكن زيرا من بى‌تقصيرم.
من ترسيدم كه اگر با آنها جدال كنم تو، به من ايراد بگيرى كه چرا بين بنى اسرائيل تفرقه انداختى سخن و دستور مرا مراعات نكردى و حال آن كه من به تو گفته بودم كه جاى مرا گرفته و مباشر امور بنى اسرائيل شده و به آنها خوشرفتارى كنى «هارون مى‌گويد» من بنا به وصيت تو امر آنها را به تأخير انداختم تا تو خود برگردى، تمام اين اعمال از سامرى ناشى شده، باعث اين فتنه سامرى است.
٩٥- (بعد از آن موسى عليه السّلام متوجه سامرى شده) گفت اى سامرى چه چيز تو را وادار نمود كه اين امر را يعنى گوساله را ساختى مردم را به ضلالت انداختى،
٩٦- سامرى گفت من چيزى ديدم كه بنى اسرائيل آن را نديدند، در موقع غرق فرعون جاى پاى اسبى را ديدم ولى خودش را نديدم فهميدم شخصى (جبرئيل) است كه از طرف خداوند تعالى به سوى تو فرستاده شده من يك مشت خاك از جاى پاى اسب (آن رسول) برداشتم آن (خاك) را به دهن گوساله‌اى كه از طلا ساخته بودم ريختم گوساله زنده شده آواز داد، نفس من براى من چنين بياراست و اين عمل از من صادر شد.
٩٧- حضرت موسى (عليه السّلام) عذر سامرى را قبول نكرده به او امر فرمود كه از ميان بنى اسرائيل بيرون رو تا عمر دارى هر كه تو را ديد و خواست با تو ملاقات كند و مصافحه نمايد تو بايد بگويى از من كنار شويد هيچ يك از اعضاء بدنتان را به من نزنيد (اگر اتفاق مى‌افتاد شخصى با او مصافحه مى‌كرد و يا عضوى از اعضايش به او برمى‌خورد هر دو به شدت تب مى‌كردند از اين جهت سامرى از بودن بين مردم متوحش شده در صحراها سرگردان بود هر كه را مى‌ديد از ترس تب كردن مى‌گفت از من دور باشيد و به من نزديك نگرديد) همچنين اى سامرى براى تو روز قيامت نزد خداوند تعالى بنا به همان وعده تو را عذاب خواهد كرد، اى سامرى به معبود خود (گوساله) كه همواره به عبادت آن مقيم شده و از آن برنگشتى و بنا به اعتقاد خودت آن را زنده مى‌پندارى بنگر كه آن را آتش مى‌زنيم بعد آن را داخل دريا مى‌اندازيم كه از آن هيچ علامتى باقى نماند.
٩٨- اى بنى اسرائيل ستايش گوساله را ترك كنيد معبود به حق شما خداوند تعالى است كه جز او خدايى نيست علم خداوند تعالى به هر چيز احاطه دارد هيچ چيز از علم الهى نمى‌تواند خارج شود. (قصه حضرت موسى تمام شد) بعد از اين خداوند تعالى خطاب به رسول اكرم فرمايد: