ترجمه قرآن - صادق نوبرى، عبدالمجيد - الصفحة ٢٧ - ٢ سوره بقره

بجا نياوريد، چنانچه در اين جا براى شما حكم روزه مقرر شد.
همچنين خداوند تعالى احكام دين و شريعت را براى مردم بيان مى‌فرمايد، تا از عذاب الهى بپرهيزند.
١٨٨- اموال يكديگر را به طريق ناحق و باطل (به وجهى كه خداوند تعالى مباح نفرموده و در شريعت وارد نشده) نخوريد (مثل ربا و غصب و دزدى و طرق محرمه ديگر) در دعوى مال به حكومت عرف رجوع نكنيد و به اين سبب مال را به زور و ناحق نخوريد و حال آن كه مى‌دانيد، خوردن مال مردم حرام و معصيت است.
١٨٩- يا محمد، چگونگى هلالها را از تو سؤال مى‌كنند كه به چه جهت در اول هر ماه، ماه به آن بزرگى مثل رشته نازك شده و دوباره به مقام بدر مى‌رسد (سؤال كنندگان دو نفر عوام از انصار به نام معاذ بن جبل و ديگرى ثعلبة بن غنم بودند. چون تفهيم كيفيت زيادت و نقصان قمر به آنها امر مشكلى بود. چنين جواب داده شد) به سؤال كنندگان بگو (يا محمد) ماهها از براى مردم روى زمين جهت اعمالشان علامتى است و با آن تعيين وقت مى‌كنند. همچنين براى دانستن وقت حج علامتى است (اى سؤال كنندگان بدانيد كه خداوند تعالى هر فعل انجام دهد، از روى حكمت و مصلحت مردم مى‌باشد. جاى اين سؤال نيست. زيرا شما سبب بدر و هلال بودن قمر را فعلا نمى‌توانيد درك كنيد. به اعمالى كه انجام مى‌دهيد توجه كنيد ببينيد كه اين كارها را آدم عاقل انجام مى‌دهد؟ آن عمل اينست. شما در بستن احرام از براى حج، به منزل يا چادر از درب وارد نشده به خانه، از پشت بام به چادر از در عقب وارد مى‌شويد، اين عمل (سخيف را) از براى خود نيكى محسوب مى‌داريد و حال آن كه اين عمل چيزى نيست (جماعتى از انصار موقع بستن احرام براى حج به منزل، از بام و به چادر از سمت عقب داخل مى‌شدند) بلكه عمل خير آن است كه، شخص از محرمات الهى اجتناب كند. به خانه و منازل از درهاى معمول داخل شويد و از خداوند تعالى بپرهيزيد، بلكه در روز قيامت از نجات يافتگان باشيد.
[توضيح: آيات زير در مورد جنگ با اهل مكه نازل شده و دستور ابدى براى زندگى اجتماعى و سركوبى متجاوز مى‌باشد. رسول اكرم قبل از فتح مكه در مدينه احرام بسته به قصد زيارت كعبه با اصحاب از طرف مدينه به مكه عازم شد به حديبيه كه رسيدند مشركين رسول خدا را از دخول به مكه مانع شدند گفتند كه امسال برگرد و سال ديگر بيا آن وقت ما از مكه خارج مى‌شويم و سه روز آن جا را براى شما خالى مى‌كنيم رسول خدا از آن جا مراجعت فرمود سال دوم كه دوباره رسول خدا به مكه مشرف مى‌شدند اصحاب خوف داشتند كه بلكه امسال هم مثل پارسال از آنها ممانعت كنند و در اين صورت مجبور به جنگ باشند در اين باره احكام زير نازل شد.] ١٩٠- اى مؤمنين! با آنهايى كه با شما جنگ را شروع كرده و از دخول به مكه مانع شوند، در راه خدا جهاد كنيد و از حدود الهى كنار نشويد.
ظلم را ترك بكنيد و اشخاصى كه با شما جنگ نمى‌كنند، شما با آنها ابتدا جنگ نكنيد. در حقيقت خداوند تعالى اشخاصى را كه از حد تجاوز كرده و ظالم باشند، دوست نمى‌دارد.
١٩١- از اهالى مكه اشخاصى را كه با شما به جنگ شروع كنند، به قتل برسانيد. از آن مكان كه شما را خارج كرده‌اند، شما هم آنها را از آن مكان خارج سازيد (همانطور كه شما را از مكه خارج ساختند، شما هم بعد از غلبه آنها را از مكه خارج سازيد) بلاى خروج از وطن شديدتر از قتل است (اين كلام شريف اشاره به عزت و محبوبيت وطن است. چيزى كه از قتل بدتر شود، مصيبت آن تا چه حد خواهد بود. اين مصيبت را رسول اكرم صلّى اللَّه عليه و آله درك فرموده و از اين جهت فرموده (حب الوطن من الايمان) يعنى (دوست داشتن وطن جزوى است از ايمان) شما با اهل مكه در نزديك و اطراف مسجد الحرام جنگ نكنيد (زيرا جنگ در مسجد الحرام و اطراف آن حرام است) مگر اين كه آنها جنگ را با شما نزد مسجد الحرام شروع كنند. اگر با شما آنها شروع به جنگ كردند، شما هم با آنها جنگ كرده به قتلشان برسانيد. اشخاصى كه از اهل مكه كافر شدند، جزايشان اين است.
بايد آنها را به قتل برسانيد.
١٩٢- اگر اهل مكه از شرك و ايجاد فتنه و جنگ بركنار شدند از آنها در گذريد در حقيقت خداوند تعالى توبه آنها را قبول كرده رحم كننده است و گناهانشان را مى‌بخشد.
١٩٣- همين كه آنها با شما جنگ كردند، شما هم با آنها جنگ كنيد، تا اين كه شرك به خداوند تعالى را موقوف نمايند و دين خالص از براى خداوند يكتا شود و ديگر در آن شرك نباشد. پس اگر توبه كرده از شرك بركنار شدند، در آن صورت عداوت و دشمنى در دين اسلام نيست، مگر به اشخاص ظالم. در دين اسلام داشتن عداوت به غير مشرك جايز نيست.
[توضيح: سالى كه مشركين رسول اكرم صلّى اللَّه عليه و آله را در حديبيه از دخول به مكه مانع شدند ماه ذى القعده بود سال ديگر كه دوباره براى عمرة القضا به مكه مشرف شد ماه ذى القعده بود به چهار ماه ذى القعده و ذى الحجه و محرم و رجب ماه حرام مى‌گويند و جنگ در آن ماهها حرام است اعراب حتى در زمان جاهليت احترام آن چهار ماه را مراعات كرده جنگ نمى‌كردند ولى اهل مكه احترام ذى القعده را برداشته رسول اكرم را از دخول به مكه مانع شدند خداوند تعالى در برابر عمل اينها در ماه ذى القعده اجازه جنگ داد تا دستور العمل ابدى براى قصاص چيزهاى حرمت‌دار شود.]