كردى در هر وقت و هر مقام كه به يادت آمد پروردگار خودت را ذكر كرده (ان شاء اللَّه) بگو. بگو (يا محمد) اميدوارم پروردگارم مرا هدايت كرده و به صدق من نزديكتر از خبر اصحاب كهف به من دليل و برهان واضح بدهد.
٢٥- حالت خواب اصحاب كهف در غار سيصد سال بوده و نه سال بدان افزوده‌اند (٣٠٠ سال شمسى ٣٠٩ سال قمرى).
٢٦- بگو به مردم (يا محمد) شما كه اختلاف كرده درباره خواب اصحاب كهف هر كدام مدتى را تعيين مى‌كنيد شما نمى‌توانيد به آن اطلاع پيدا كنيد به مدت خواب آنها خداوند تعالى داناتر است.
چنان كه خبر داد، در آسمانها و زمين دانستن علوم غايب از مردم خاص خداوند تعالى است مردم از علم غيب نمى‌توانند با خبر شوند خداوند تعالى به سرعت تمام، همه مخلوق و اعمال و سخنان آنها را ديده و مى‌شنود هيچ چيز از شنيدن خداوند تعالى و ديدن او پوشيده نماند براى اهل آسمان و زمين جز خداوند تعالى دوستى و كمكى نيست، هيچ فردى را در حكم و فرمان خود شريك قرار نمى‌دهد.
٢٧- (يا محمد) از كتاب (قرآن شريف) پروردگار تو احكامى را كه به تو وحى مى‌شود به نحو درست و صحيح بخوان، و به مردم برسان به سخنان جماعت قريش كه گفتند بعضى از احكام قرآن را براى ما تغيير بده گوش نده، كلمات (قرآن) خدا را هيچ تغيير و تبديل دهنده نيست اگر تابع قرآن نشوى پناهگاهى جز خداوند تعالى كه بتوانى به او پناه ببرى پيدا نمى‌كنى.
٢٨- (از بزرگان مشركين قريش به رسول خدا گفتند اشخاص فقير مثلا صهيب، عمار، بلال، خباب و غير اينها را از مجلس خود دور ساز تا ما پيش تو بيائيم و مجالست كنيم (رسول خدا بر ايمان آنها طمع كرده و نزد حضرتش اين سخن مطلوب واقع شد؛ آن وقت اين آيه شريفه نازل شد) (يا محمد) نفس خود را به صبر و تحمل وادار كن با كسانى كه (اشخاص فقير چنان كه ذكر شد) صبح و شام خدا را مى‌خوانند و رضاى او را مى‌طلبند و در هر عمل اراده‌شان خداوند تعالى است مجالست بكن، آنها را از خود دور مساز، (يا محمد) در حالى كه به زينتهاى حيات دنيا مايل شوى ديدگان خود را از مؤمنين فقير به اغنياء متشخص بر نگردان (يا محمد) كسى را كه به سبب اعمال قبيح قلبش را از ذكر خود غافل كرده‌ايم و تابع هواى نفس شده كارش تباه و ضايع است متابعت مكن.
٢٩- بگو (به مشركين يا محمد) از طرف پروردگار شما حق آشكار شده و باطل زايل شده است، الحال اختيار با شماست كه آيا راه نجات اختيار كنيد يا راه شقاوت و هلاكت، اين امر به اختيار شماست، هر كه بخواهد به اختيار خويش مؤمن شود يا هر كه خواهد به اختيار خود كافر شود به ما ضررى نمى‌رسد، ما، در آخرت براى ظالمين آتشى حاضر كرده‌ايم كه شعله‌هاى آن مانند خيمه‌هاى بزرگ گرد آنها احاطه كرده (آتشى را كه محيط به كافران است به خيمه‌هاى بزرگ تشبيه كرده) و آن آتش ظالمين را احاطه نموده از آنجا نمى‌توانند خلاص بشوند، اگر اهل جهنم از عطش آه و ناله كرده آب طلب كنند در برابر ناله آنها آبى سوزان مانند فلز گداخته به آنها مى‌دهند، همين كه آب را به نزديكى صورت بياورند چهره‌شان از حرارت آن مانند كباب سوخته و پوست صورتشان مى‌ريزد آن آب چه بدشربتى و آن دوزخ چه بد آسايشگاهى است.
٣٠- در حقيقت آنان كه به قرآن ايمان آورده اعمال نيك و پسنديده انجام مى‌دهند البته ما عمل آن شخص را ضايع نمى‌سازيم بلكه به نحو نيكوتر جزاى اعمال او را به او مى‌دهيم.
٣١- براى اشخاص نيكوكار در آخرت باغات هميشگى موجود است از زير قصور آنها نهرها جارى مى‌شود به آنها در بهشت از دستبندهاى طلا زينت داده مى‌شود (تصور نشود كه مانند دستبندهايى است كه در دنيا مخصوص زنهاست البته اين دستبند قابل تصور نيست) از لباسهاى حريز نازك و ضخيم سبز رنگ مى‌پوشند، در بهشت روى تخت نشسته تكيه مى‌زنند (بلى! متنعمين در موقع فراغت تكيه كرده استراحت مى‌كنند) اجر و ثواب آخرت چقدر اجر و ثواب نيكوست قصور و تختهاى بهشت تكيه گاه بهترى است.
٣٢- (يا محمد) براى مؤمن و كافر احوال دو مرد را مثل ذكر كن يكى كافر غنى و ديگرى مؤمن فقير، براى يكى از آن دو مرد (كافر) دو باغ از هر قسم انگورها قرار داديم، آن دو باغ را از اطراف به وسيله درخت خرما محصور كرديم به قسمى كه از هر طرف درختان خرما به آن باغات احاطه نموده در حكم ديوارى شده بود، بين آن دو باغ زراعت همه قسم ميوه‌ها و سبزيها را قرار داديم آن باغات جامع هر قسم ميوه و سبزى بود.
٣٣- هر دو باغ ميوه‌هاى خود را به نحو نيكو و تمام و كمال مى‌دادند هيچ يك از آن باغات ميوه خود را ناقص نكرده بين درختان آن دو باغ نهرها جارى ساختيم.
٣٤- براى صاحب باغ علاوه از باغ و كشتزار ثروت زياد ديگرى نيز بود به رفيق مؤمن خود كه با او صحبت مى‌كرد گفت، تو از مال دنيا چيزى ندارى من از اين جهت مال و خدم و حشم از تو نيرومندترم.