عازم قتل من شده‌ايد من از شما هيچ ترس ندارم) من به خداوند تعالى توكل كرده‌ام وثوق و اعتماد من بر اوست و كفايت كننده به امر من اوست شما با كمك شريكانى كه به خداوند تعالى نسبت مى‌دهيد به امر خود مباشرت كنيد سپس اين عمل شما براى شما غم و غصه سنگين نشود و در اين باره تأمل نكنيد بعد از آن درباره من هر چه خواهيد انجام دهيد مهلتم ندهيد من از مرگ باك ندارم.
٧٢- اگر از نصايح و مواعظ من روگردان شويد از شما سؤال مى‌كنم آيا سبب اعراض چيست؟ (در من چيزى نيست كه شما از آن نفرت كرده فرار كنيد، طمعى در مال شما نداشته و براى موعظه و نصيحت از شما اجر و مزد نمى‌خواهم پس چرا از من فرار مى‌كنيد (نوح عليه السّلام مى‌گويد) اجر و مزد من جز به عهده خداوند تعالى نبوده هيچ چيز از شما نمى‌خواهم از طرف خداوند تعالى مأمور شده‌ام از مسلمانهايى باشم كه در تبليغ دين الهى و تعليم احكام او مقصود دنيوى نداشته و عوض آن چيزى نمى‌گيرند.
٧٣- نوح نبى را قوم او تكذيب كرده به سخنانش گوش ندادند به آنها طوفان را مسلط كرده (نوح) و تابعين او را كه ايمان آورده با او در كشتى بودند از طوفان نجات داديم نجات يافتگان را به غرق شدگان جانشين قرار داديم، كسانى را كه آيات ما را تكذيب نمودند غرق كرديم بنگر (يا محمد) عاقبت بيم شدگان (يعنى امتى كه اندرز رسولان را نشنيدند) به كجا كشيد (يا محمد تكذيب كنندگان تو نيز از نزول عذاب بر حذر باشند).
٧٤- بعد از نوح چندين پيغمبر به قومشان فرستاديم (هود، صالح، ابراهيم، لوط و پيغمبران ديگر) آن پيغمبران به اقوامشان با دلايل واضح و روشنى كه نبوتشان را ثابت مى‌كرد آمدند سخنان حقى را كه قبل از بعثت پيغمبر در زمان جاهليت تكذيب كرده بودند باز تكذيب نموده ايمان نياوردند احوال آنها با بعثت پيغمبر هيچ تفاوت نكرده گويا به آنها پيغمبرى مبعوث نشده بود به مانند ممهور شدن قلب آنها (امم ماضيه) به قلوب متجاوزين از حدود و عصيان كنندگان مهر مى‌نهيم كه آنها هيچ وقت به اختيار خودشان ايمان نمى‌آورند.
٧٥- بعد از آن پيغمبران، موسى را با هارون با معجزات آشكار خودمان به فرعون و بزرگان قوم او فرستاديم از قبول معجزات و تصديق نبوت موسى و هارون كبر و غرور كردند هميشه جماعت كافر و گناهكار بودند.
٧٦- همين كه به فرعون و قوم او معجزه به حق از طرف ما آمد گفتند در حقيقت اين معجزه نيست بلكه سحر آشكار است.
٧٧- موسى گفت اى جماعت زمانى كه كلام حق و معجزه از طرف خداوند تعالى به شما آمد آيا به آن طعن زده، عيب گرفته، سحر مى‌گوئيد آيا معجزه به حق سحر است؟ سحر خيالات بى‌حقيقتى است، ساحرين دروغشان ظاهر شده نجات پيدا نمى‌كنند اين معجزات از طرف خداوند تعالى حقيقت است چگونه مى‌توان آنها را سحر ناميد.
٧٨- گفتند يا موسى آيا آمده‌اى تا ما را از دين و مذهبى كه آباء و اجدادمان بر آن بودند باز دارى (تقليد انسان را به هلاكت مى‌اندازد) بعد از آن بزرگى و سلطنت در سرزمين مصر براى تو و برادرت هارون مسلم شود يا موسى ما هيچ وقت شما را تصديق نكرده و به شما ايمان آورنده نيستيم.
٧٩- فرعون گفت اينها ساحر هستند، ساحرين را از هر جا جمع كرده پيش من آريد (تا اين كه آن ساحرين به اينها غالب شده دروغ اينها آشكار شود).
٨٠- همين كه به حكم فرعون ساحرين جمع شده حاضر گشتند (با موسى عليه السّلام مقابل ايستادند) موسى گفت اى ساحرين هر چه كه به ميدان خواهيد انداخت بيفكنيد.
٨١- همين كه ساحرين اشيايى را كه ساخته بودند افكندند موسى گفت اينهايى كه شما آورده‌ايد سحر است نه معجزات الهى، در حقيقت خداوند سحر را باطل ساخته معجزه را بر آن غالب مى‌سازد در حقيقت خداوند تعالى روى زمين عمل مفسدين را اصلاح نكرده قوت نمى‌دهد.
٨٢- خداوند تعالى به كلمات راست خود به حق قوت داده ثابت و پايدار مى‌كند (به موسى عليه السّلام وعده كرده بود او را به دشمن غالب سازد) اگر چه گناهكاران و عاصيان را خوشايند نباشد اما خداوند تعالى على رغم آنها حق را به باطل غالب مى‌سازد، (خداوند تعالى موسى را به ساحرين غالب كرده همه‌شان ايمان آوردند تفصيل در سوره‌هاى ديگر بيان شده است).
٨٣- از قوم فرعون به موسى ايمان نياوردند مگر جماعت قليلى به سبب ترس و خوف از اذيت فرعون، كه مبادا بعد از ايمان به آنها عذاب كند به موسى ايمان نياوردند در حقيقت فرعون به مردم مصر غالب و قاهر بوده و در ظلم و فساد از اسراف كنندگان بود.
٨٤- موسى به قوم خود بنى اسرائيل گفت اگر به خداوند تعالى ايمان آورده‌ايد از فرعون هيچ خوف نكنيد، اگر به خداوند تعالى خودتان را تسليم كرده و نفستان را براى او خالص كرده و از اشخاصى هستيد كه به او شريك قرار نداده‌ايد به خداوند تعالى توكل كرده از فرعون خوف نكنيد.
٨٥- بنى اسرائيل گفتند به خداوند تعالى توكل كرديم، بعد از آن دعا كرده گفتند پروردگارا ما را براى فرعون و قوم ظالم او محل عذاب‌