ندارند با آنها بايد مدارا كرد و امان داد تا سخنان خداوند تعالى را شنيده و بفهمند بلكه داخل ايمان شوند.
٧- چطور ممكن است كه نزد خداوند تعالى و رسول او براى مشركين خيانت كار عهد و ميثاق باشد (هيچ وقت براى شخص خائن عهد نمى‌شود) براى هيچ مشركى عهد نيست مگر كسانى كه با آنها نزد مسجد الحرام عهد كرده‌ايد (بنى ضمره و بنى كنانه در عهد خود باقى مانده عهد خود را نشكسته‌اند) هر قدر كه آنها با شما ثبات ورزيدند شما هم در عهد آنها محكم باشيد در حقيقت خداوند تعالى اشخاص درستكار و اهل تقوى را دوست مى‌دارد.
٨- چگونه ممكن است براى مشركين خيانتكار عهد باشد. و حال آن كه آنها چنان اشخاص بى‌ديانتى هستند كه اگر بر شما مسلمين با داشتن عهد و پيمان ظفر يابند و بتوانند به شما غلبه كنند قسمهاى خود و عهدشان را ملاحظه نكرده به شما رحم نمى‌كنند و شما را تماما به قتل مى‌رسانند الحال كه آنها در عهد خود پايدار نخواهند بود شما چرا پايدار شويد تا شما را غافلگير كرده ناگهان ضرر برسانند. ظاهر مشركين با باطنشان موافق نيست با سخنان سر زبان شما را راضى مى‌كنند كه ما در عهد خود ثابت بوده هيچ وقت عهد نمى‌شكنيم اما قلبشان ابا دارد، اكثر مشركين فاسق هستند نه در عهد خود پايدارند و نه سخنانشان معتبر است.
[توضيح: در قرآن شريف غير از اين سوره در جاى ديگر در حق هيچ طايفه حكم قتل داده نشده است اين حكم نيز مخصوص مشركينى مى‌باشد كه عهد خود را شكسته و خيانتكار باشند چنانچه اين مطلب از آيه به طور صريح مستفاد مى‌شود البته به موجب قانون سياست بايد طايفه خيانتكار تنبيه شوند از غير از مشركين عهد شكن درباره طايفه ديگر حكم قتل صادر نشده است اگر بناى اسلام به جبر و زور بود حكم قتل بايد درباره اهل كتاب كه غير از طايفه پيغمبر اكرم صلّى اللَّه عليه و آله بودند صادر مى‌شد در صورتى كه رسول اكرم به عزت و احترام اهل كتاب وصيت فرموده ولى درباره مشركين قريش ملاحظ صله رحم نكرده حكم قتل آنها را صادر فرموده است اين مطلب نيز موافق قانون سياست بوده و رفتارى عادلانه مى‌باشد. دقت و تأمل لازم است.]
٩- مشركين تبعيت از هواى نفس را كه ارزش ناچيزى است به دين اسلام و قرآن شريف عوض قرار داده در مقام عناد و مكابره ايستاده ايمان نياوردند غير از عدم ايمان خودشان اشخاص غير را هم از ايمان آوردن به خدا مانع گشتند در حقيقت مشركين عمل بدى نموده از روى عناد خواهش نفس را به دين خداوند تعالى ترجيح مى‌دهند.
١٠- مشركين درباره هيچ يك از مؤمنين قسم‌هاى خود را رعايت نكرده در موقع فرصت عهد خود را مى‌شكنند اين مشركين در ظلم و شرارت از حدود خود متجاوزند.
١١- اگر مشركين توبه كرده، داخل دين اسلام شده نماز خوانده و زكاة دادند آن وقت در دين اسلام برادران شما هستند به آنها نمى‌توانيد ضررى برسانيد احكام مربوط به مشركين را براى جماعت عالم بيان مى‌كنيم تا بدانند چه قسم با مشركين رفتار كنند.
١٢- اگر مشركين قسم‌هاى خود را بعد از عهد كردن با شما بشكنند، و به دين شما (دين اسلام) طعن زده عيبجويى كنند، با رؤساى مشركين كه به دين شما طعن زده عهد خود را شكسته‌اند جنگ كنيد (در هر مقام رئيس مقدم است) در حقيقت براى آنها قسم نيست اگر به حقيقت، قسمشان معتبر بود عهد خود را نمى‌شكستند، با آنها جنگ كنيد بلكه از كفر برگشته قبول ايمان كنند.
١٣- اى مؤمنين چرا با جماعتى كه قسم خورده بعد عهد خويش شكستند، و قصد نمودند پيغمبر ما را (محمد را) از مكه خارج سازند جنگ نمى‌كنيد، اول آنها جنگ را با شما آغاز نمودند (كسى كه اول به جنگ و جدال شروع كند ظالم است بايد با ظالم مقابله كرده ظلم را دفع نمود جنگهاى رسول اكرم تماما اين قبيل بوده هيچ وقت شروع جنگ و تجاوز از جانب رسول خدا نبوده است)، آيا از مشركين مى‌ترسيد، اگر مؤمن به خداوند تعالى هستيد، خوف و ترس از خداوند تعالى سزاوار مى‌باشد.
١٤- البته با مشركين جهاد كنيد خداوند تعالى به آنها به دست شما عذاب خواهد كرد، و به مؤمنين كمك شده مشركين را ذليل نموده‌