١١٩- چه غرض داريد، كه از گوشت حيوانى كه به نام خداوند تعالى ذبح شده نخوريد؟ بلكه بايد از گوشت همين حيوان بخوريد، زيرا آن حيوان به شما حرام نشده است و حال آن كه خداوند تعالى براى شما چيزهايى را كه حرام كرده در قرآن شريف تفصيل داده و بيان كرده است حيوانى كه به نام خدا ذبح شود جزء محرمات ذكر نشده و غير از گوشت اين قبيل حيوانات از گوشت حيوانات ديگر نمى‌توانيد بخوريد مگر اين كه ناچار شويد در حال خوردن از گوشت حيوان حرام به قدر ضرورت جايز است. در حقيقت اكثر مردم با تبعيت از خواهش نفس در ضلال بوده بدون علم حلال را حرام و حرام را حلال مى‌كنند يا محمد پروردگار تو به احوال اشخاصى كه از حد خود خارج شده حرام را حلال و حلال را حرام مى‌دانند عالم است و جزاى اعمالشان را به آنها خواهد داد.
١٢٠- گناهانى را كه در آشكار و نهان به عمل مى‌آوريد ترك كنيد به آشكار و نهان خداوند تعالى عالم است اشخاصى كه در آشكار و يا پنهان گناه نموده و از محرمات مى‌خورند جزايشان را خواهند ديد.
١٢١- از گوشت حيوانى كه در موقع ذبح نام خداوند تعالى به آن ذكر نشده است نخوريد در حقيقت خوردن از گوشت آن حيوان عمل قبيحى است شخص به سبب آن گناهكار شده و در قطار فاسقين محسوب مى‌شود در حقيقت شياطين به دوستان خود مشركين وسوسه مى‌كنند تا با شما نزاع و مباحثه كنند كه چرا از گوشت حيوانى كه خدا كشته است نمى‌خوريد. اگر به مشركين اطاعت كرده و از گوشت حيوانى كه نام خدا در آن ذكر نشده بخوريد شما هم از مشركين خواهيد بود.
١٢٢- آيا كسى كه به سبب كفر مرده بوده و او را به سبب ايمان زنده‌اش كرده‌ايم، و براى او نورانيت ايمان قرار داده‌ايم، كه به آن نورانيت ميان مردم راه مى‌رود و هدايت را از ضلالت فرق مى‌دهد آيا چنين شخصى مانند آن كسى است كه در تاريكى‌هاى جهل و كفر مانده از آن نتواند خارج شود (اين آيه شريفه بيان حال مؤمن و مشرك و كافر مى‌باشد) چنان كه ذكر شد بدين سان شيطان براى كفار اعمالشان را زينت داده از اين سبب در تاريكى‌هاى كفر و شرك مانده به طرف ايمان خارج نمى‌شوند.
١٢٣- يا محمد هم چنان كه در مكه اشخاص پولدار و ثروتمند مردم را از ايمان آوردن مانع مى‌شوند همچنين قبل از شما در زمان انبياء سلف اشخاص بزرگى را از فاسقين آنها قرار داديم تا مكر و حيله كرده مردم را از ايمان آوردن مانع شوند به آن فاسقين اين اختيار را داديم تا معلوم شود كه چه كسى به آنها گوش مى‌دهد، و يا سخنان آنها را مثل باد ضعيف حساب كرده به سوى خداوند تعالى رفته به طرف ايمان داخل مى‌شوند آنها مكر و حيله نمى‌كنند مگر به نفس خودشان گناه و وبال حيله عايد خودشان خواهد شد تصور مى‌كنند كه از مكر و حيله به آنها ضررى وارد نمى‌شود.
[توضيح: ابو جهل گفت ما هيچ وقت به محمد صلّى اللَّه عليه و آله ايمان نمى‌آوريم تا اين كه به ما هم وحى نازل شود آن وقت آيه زير نازل شد.] ١٢٤- زمانى كه به قريش اهل مكه از طرف خداوند معجزه‌اى آمد گفتند يا محمد ما ابدا به تو ايمان نمى‌آوريم مگر اين كه مثل آن معجزات و كلام كه به انبياء داده‌اند به ما بدهند يا محمد در جواب آنها بگو خداوند تعالى عالم است به اين كه به كدام شخص نبوت را اعطا كند شخص به خواهش نفس نمى‌تواند پيغمبر شود اشخاصى كه در دنيا عاصى شده‌اند در دنيا به آنها ذلت مى‌رسد و اين ذلت براى آنها نزد خداوند تعالى ثابت است و بايد به آنها برسد از اين جهت كه آنها مكر و حيله كرده مردم را از ايمان به خداوند تعالى مانع مى‌شوند براى آنها در آخرت عذاب شديد هست.
١٢٥- هر كه قابل هدايت باشد، و خداوند تعالى هدايت او را به طرف ايمان اراده فرمايد، به او لطف كرده سينه او را براى دخول نور اسلام كشف مى‌كند تا نور اسلام به قلب او داخل شده و در دين ثابت و پايدار شود هر كه قابل هدايت نشود خداوند تعالى او را به اختيار خود واگذار كرده و بقاى او را در كفر اراده مى‌كند قلب‌