١١١- يا محمد اگر ما ملائكه را به اين مشركين براى معجزه بفرستيم (چنان كه خودشان تقاضا دارند و مى‌گويند خداوند تعالى ملائكه بفرستد تا ايمان بياوريم) و مردگان نيز زنده شده با آنها سخن گويند (چنان كه تقاضا داشتند آباء و اجداد ايشان زنده شده با آنها سخن گويند) و همه چيز را جمع كنيم تا بيايند و به حقانيت تو و قرآن كفيل شده شهادت بدهند (چنان كه تقاضا داشتند خداوند تعالى و ملائكه بيايند و به صدق نبى عليه السّلام شهادت بدهند تا آنها ايمان بياورند) اگر هر يك از اين معجزات را به مشركين بياوريم ايمان نمى‌آورند مگر اين كه خداوند تعالى خودش بخواهد آنها را جبرا و قهرا داخل ايمان كند به اين امر هم مشيت الهى علاقه نگرفته است. لكن اغلب آنها جاهلند از جهالت، با تو معارضه كرده ايمان نمى‌آورند اگر صاحب علم بودند ايمان مى‌آوردند.
١١٢- يا محمد هم چنان كه تو دشمن دارى، براى انبياء سلف هم از شياطين انس و جن كه از اطاعت الهى خارج بودند دشمنان قرار داديم بعضى از شياطين انس و جن به بعضى ديگر سخنان آراسته و مغرور كننده القاء مى‌كنند يا محمد اگر پروردگار تو خداوند تعالى بخواهد نمى‌توانند به انبياء دشمنى بكنند (يا محمد) مشركين را با گفته‌هاى افترا آميزشان ترك كرده از آنها اعراض كن خداوند تعالى به آنها جزا خواهد داد.
١١٣- قلوب اشخاصى كه به آخرت ايمان نياورده‌اند به عداوت پيغمبران و وسوسه شيطان گوش داده اطاعت مى‌كنند، يا محمد! بگذار اين مشركين به سخنان باطل و وسوسه شيطان راضى شده انبياء را دشمن بدارند. و از گناه هر قدر مى‌توانند كسب بكنند نسبت به اين اعمال از آنها انتقام كشيده جزاى همه را به آنها خواهم داد.
١١٤- يا محمد به مشركين بگو آيا غير از خداوند تعالى حاكمى پيدا كنم كه بين من و شما حكم كند تا اين كه حق و باطل از هم تفكيك و معلوم شود (غير از خداوند تعالى حاكم لازم ندارم) چگونه ممكن است من غير از خداوند تعالى حاكمى بجويم و حال آن كه خداوند تعالى قرآن را كه بين حق و باطل فرق مى‌گذارد براى شما فرستاده است يا محمد بگو خداوند تعالى به من خبر مى‌دهد اشخاصى كه قبل از شما (يهود و نصارى) به آنها كتاب داده‌ايم به حقانيت اين قرآن از طرف خداوند تعالى عالم هستند برويد از آنها سؤال كنيد؛ اگر پنهان كنند كتمان شهادت كرده‌اند. يا محمد تو در امر خود در شك و شبهه نباش (اين كلام براى تحريص و ترغيب مسلمين ديگر مى‌باشد كه قرآن را محكم بچسبند و از كلمات الهى غفلت نكنند و الا خود پيغمبر اكرم كه مردم را به قرآن دعوت مى‌كرد نمى‌توانست در قرآن شك داشته باشد).
١١٥- يا محمد سخنان رب تو خداوند تعالى از جهت راستى و عدالت تمام شده هيچ نقصان در آن نيست هيچ كس قادر نيست سخنان خداوند تعالى را تغيير داده سخنان راست و عدالت آميز بگويد خداوند تعالى شنونده و عالم به اعمال مردم مى‌باشد.
١١٦- يا محمد اگر به سخنان اكثر مردم روى زمين گوش دهى و اطاعت كنى تو را از راه الهى منحرف كرده به ضلالت مى‌اندازند هم چنان كه خودشان در ضلالتند زيرا اكثر مردم تابع هواى نفس و ظن و گمان خود شده راه و روش آباء و اجداد خود را حق دانسته به آنها مقلد شده‌اند از اين جهت هميشه در صددند كه تو را هم در دين و آئين برابر خود قرار دهند البته تو از آنها كنار شده تقليد آباء و اجداد را فراموش ساخته، به سخنان وحى تابع بشو، اكثر مردم به ظن و گمان خود براى خود دين و مذهب اختراع كرده و سخنان الهى را فراموش و تابع خواهش نفس شده‌اند.
١١٧- يا محمد در حقيقت پروردگار تو خداوند تعالى بهتر مى‌داند كه چه كسى از راه خداوند تعالى به كنار افتاده در ضلالت مانده است همچنين مى‌داند كه چه كسانى هدايت يافته، از ضلالت كنار افتاده به راه حق واصل شده‌اند.
[توضيح: مشركين به مسلمين گفتند شما كه به خداوند تعالى عبادت مى‌كنيد سزاوار است كه از گوشت حيوانات مرده كه خداوند تعالى كشته بخوريد نه از حيواناتى كه خودتان كشته‌ايد آن وقت آيه شريفه زير نازل شد:] ١١٨- از گوشت حيواناتى كه مأكول اللحم‌اند و اسم خداوند تعالى در موقع ذبح آنها ذكر شده بخوريد و غير از گوشت آنها از گوشت هيچ حيوان ديگر نخوريد اگر به آيات و احكام خداوند تعالى ايمان آورنده هستيد بايد غير از گوشت حيواناتى كه با ذكر نام خدا ذبح شده‌اند گوشت حيوان ديگرى نخوريد.