١٠٢- صاحب صفات مذكوره خداوند يكتا پروردگار شما است نه بت‌ها، هيچ معبودى مستحق عبادت نيست مگر خداوند يگانه، غير او معبودان ديگر باطلند خالق هر چيز خداوند تعالى است به او عبادت كنيد، وكيل همه چيز و متصرف در امور، خداوند تعالى است.
١٠٣- چشم‌ها نمى‌توانند خداوند تعالى را ببينند و درك كنند (چيزى را كه چشم بتواند درك كند بايد جسم باشد خداوند تعالى از جسم بودن پاك و منزه است) ولى خداوند تعالى حقيقت چشم‌ها را درك مى‌كند. خداوند تعالى لطيف است قوه بصرى نمى‌تواند او را درك كند ولى خودش به هر چيز لطيف و دقيق عالم بوده آنها را درك مى‌كند، و هيچ چيز از علم او نمى‌تواند غايب شود.
١٠٤- يا محمد به مردم بگو از طرف خداوند تعالى دلايلى (سور قرآن و آيات آن) به سوى شما آمده كه به وسيله آن قلبتان نورانى شده به راه حق مى‌رسيد. هر كه به سبب آن دلايل صاحب بصيرت و قلبش نورانى شده به راه حق رسيد منفعت آن عايد نفس خودش خواهد بود و هر كه از وصول به حق كور شود ضرر آن عايد نفس خودش مى‌شود من نگهدارنده اعمال شما نيستم كه بتوانم به آنها جزا بدهم خداوند تعالى اعمال شما را حفظ كرده جزا مى‌دهد.
١٠٥- يا محمد از اين جهت كه مشركين به تو مى‌گويند اين قرآن را از ديگرى تعليم گرفته‌اى در قرآن شريف از براى تو درباره هر حكمى آيه نازل كرديم تا به آن فكر كرده تأمل كنند و نگويند كه از ديگران تعليم گرفته‌اى اگر از ديگرى تعليم مى‌گرفتى چنين كلامى از خودشان هم صادر مى‌شد. آيات قرآن شريف را براى صاحبان علم بيان مى‌كنيم تا حقانيت آن را درك كنند (يعنى صاحبان عقل و كمال حقيقت قرآن را دانسته و تابع آن مى‌شوند).
١٠٦- يا محمد پيرو احكام وحى شده از طرف خداوند تعالى باش و اشخاصى را كه تابع تو شده‌اند بترسان. معبود به حق نيست مگر خداوند تعالى كه به تو قرآن فرستاده از مشركين روى بگردان به سخنان آنها جواب مده زيرا رفتار آنها موافق عقل نيست.
١٠٧- اگر خداوند تعالى بخواهد كسى نمى‌تواند براى او شريك قائل شود و مى‌تواند قهرا و جبرا همه مردم را موحد كند (اما چون جهان عالم اختيار است هر كس هر چه اختيار كند جزاى آن را خداوند به او خواهد رسانيد) يا محمد تو را حافظ اعمال مشركين قرار نداده‌ايم و وكيل آنها نيستى كه اختيار امر آنها به دست تو باشد و روزى به آنها تقسيم كنى (همه اينها به يد قدرت الهى است هيچ كس نمى‌تواند در اين قبيل امور دخالت كند).
[توضيح: مسلمين در مكه به بتهاى مشركين فحش مى‌دادند خداوند تعالى آنها را از دادن فحش منع كرده فرمايد:] ١٠٨- اى مسلمين به بتهايى كه مشركين به غير از خدا تعالى عبادت مى‌كنند فحش ندهيد فحش دادن شما موجب مى‌شود كه آنها هم بدون علم از روى جهالت به خداوند تعالى سخنان نالايق بگويند. همان طور كه اعمال مشركين را در نظرشان زينت داديم در نظر طوايف كفار نيز اعمالشان را جلوه داده توفيق خود را به واسطه عنادشان از آنها قطع كرديم تا از ايمان بالمره كنار شده هرگز ايمان نمى‌آورند، بعد از مرگ برگشت همه‌شان به سوى خداوند تعالى است از اعمالى كه در دنيا مى‌كرده‌اند خبرشان داده و جزاى عملشان را به آنها خواهيم رسانيد.
١٠٩- يا محمد مشركين به خداوند تعالى قسم غليظ خورده‌اند چنانچه به آنها از طرف خداوند تعالى معجزه مورد درخواست آنها بيايد ايمان آورده داخل دين اسلام شوند به مشركين بگو معجزه نزد خداوند تعالى مى‌باشد اگر مصلحت ببيند معجزه مى‌فرستد يا محمد! شما خواهش مى‌كنيد معجزه مورد خواهش آنها داده شود تا ايمان بياورند اما اين را نمى‌دانيد كه اگر آن معجزات براى آنها بيايد باز هم ايمان نمى‌آورند معجزه ديگر براى آنها لازم نيست.
١١٠- قلب و ديدگان آنها را به سبب اعمالشان تغيير مى‌دهيم تا اين كه از حق (قرآن) چيزى درك نكنند هم چنان كه در ابتداى نزول قرآن ايمان نياوردند حال نيز ايمان نمى‌آورند آنها را در كفر و شركشان ترك كرده و در حال سرگردانى كه به هيچ طرف راه پيدا نمى‌كنند رها مى‌سازيم.