مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٦٨٣ - راجع به خبر واحد مخالف مشهور

٣. مطالب متنوّع اصولی

مطالب متنوّع اصولی

[جاودانگی و حجّیّت آیات و احادیث ائمّه علیهمالسّلام در همۀ عصرها]

فی بیان شمول الخطابات الشفاهیّة للمعدومین:

فی الکافی عن أبی‌بصیر، عن أبی‌عبدالله علیهالسّلام فی حدیثٍ، قال:

«لَو کانَت إذا نَزَلَت آیَةٌ علَی رَجُلٍ، ثُمّ ماتَ ذَلِکَ الرّجُلُ، ماتَتِ الآیَةُ، ماتَ الکِتابُ و السُّنّةُ. لَکِنّهُ حَیٌّ یَجرِی فی مَن بَقِیَ، کَما جَرَی فی مَن مَضَی.»[١]

و رَوَی فی الکافی عَن ضُرَیسٍ، عَن أبی‌عَبدِاللهِ علیهالسّلام [فی قَولِ اللَهِ عَزّوجَلّ: (وَمَا يُؤْمِنُ أَكْثَرُهُمْ بِاللَّهِ إِلَّا وَهُمْ مُشْرِكُونَ)]، قالَ: «إنّ الآیَةَ تَنزِلُ فی الرّجُلِ، ثُمّ تَکونُ فی أتباعِه.» ـالحدیث[٢].[٣]

راجع به خبر واحد مخالف مشهور

در جلد ١ از وسائل الشیعة، [طبع] امیر بهادر، صفحۀ ٥١٦، در باب عدم

[١]. الکافی، ج ١، باب أنّ الائمّة علیهمالسّلام هم الهداة، ص ١٩٢، حدیث ٣، با قدری اختلاف؛ بحار الأنوار، ج ٢، ص ٢٧٩.

[٢]. الکافی، ج ٢، ص ٣٩٧، باب الشّرک.

[٣]. جنگ ٣، ص ٧٤.