مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ١١٨ - نقل دو واقعه تاریخی در حجّة الوداع
و أورد أیضًا روایتین أُخرَیَین فی هذا المعنی، فمن أرادها فلیراجع إلی نفس الکتاب.[١]
راجع به معانی واقعیّه طواف و سایر مناسک حجّ و نماز
|
إلیک قصدی لا للبیتِ و الأثَرْ |
و لا طوافی بأرکانٍ و لا حَجَرٍ |
|
|
صفاءُ دمعی الصفا لی حین أعبُرُهُ |
و زمزمی دمعةٌ تجری من البصـرِ |
|
|
عِرفانُکم عَرَفاتی إذ مُنای مِنیً |
و مَوقفی وَقفةٌ فی الخوف و الحَذَرِ |
|
|
و فیک سعیی و تعمیری و مُزدَلَفی |
و الهَدْیُ جِسمیَ الّذی یُغنِی عن الجَزَرِ |
|
|
و مسجدُ الخَیف خَوفی من تباعُدِکم |
و مشعری و مَقامی دونکم خَطَری |
|
|
زادی رجائی لکم و الشّوقُ راحلتی |
و الماءُ مِن عَبَراتی و الهَوی سَفَری[٢]و[٣] |
و نیز ابنفارض در این باب چه خوب سروده است:
|
أُصَلّی فأشدو[٤] حین ألهُو بِذِکرِها |
و أطرَبُ فی المحراب و هی أمامی |
|
|
و بالحَجّ إن أحرَمتُ لَبَّیتُ بِاسمها |
و عنها أرَی الإمساکَ فِطرَ صیامی[٥]و[٦] |
[نقل دو واقعه تاریخی در حجّة الوداع]
١. در السیرة الحلبیّة، جلد ٣، صفحه ٢٨٩ وارد است راجع به حجّة الوداع که:
[١]. جنگ ١٥، ص ٢٥١.
[٢]. الشّعر لمحمّد بن أحمد الشیرازی.
[٣]. المُدهَش، ج ١، ص ١٤٩.
[٤]. لسان العرب: «شَدا بصوته: مَدَّه بغناءٍ.»
[٥]. دیوان ابنفارض، ص ١٨٩.
[٦]. جنگ ٥، ص ١٩٨.