مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ١٥٧ - رسول خدا صلّی الله علیه و آله «لا طاعةَ لِمَن عَصَی اللهَ»

نقل عُبادة بن صامت در کتاب مُوَطَّأ مالِک)[١] در جای خود تصریح فرموده: ”شنوایی و فرمانبرداری در سختی و آسانی، و نشاط و بدحالی.“»

در صفحه ١٣٤ گوید: «دوّمین حقّ دولت این ‌است که مردم از روی صدق و صفا و واقعیّت، دوست و یار دولت باشند. در قرآن و احادیث از این مطلب به طور مکرّر به کلمۀ نُصح (خیرخواهی) تعبیر شده است، و این کلمه به مراتب بهتر از دو کلمۀ لُویالیسم (Loyalism: دولت خواهی و طرفداری از دولت در وقت شورش) و آلیجَنْس (Allegiance: وفاداری و بیعت)، در اصطلاح انگلیسی‌ها می‌باشد.[٢]

[رسول خدا صلّی الله علیه و آله: «لا طاعةَ لِمَن عَصَی اللهَ»]

أبوالأعلی مودودی در کتاب قانون اساسی در اسلام، ترجمۀ گرامی، صفحه ٥٧ از رسول خدا صلّی الله علیه و آله آورده است که فرموده است:

«لاطاعةَ لِمَن عَصَی اللهَ، لاطاعةَ لمخلوقٍ فی معصیة الخالق.»[٣]

و در صفحه ٦٣ گوید: «(وَلَا تُطِعْ مَنْ أَغْفَلْنَا قَلْبَهُ عَنْ ذِكْرِنَا وَاتَّبَعَ هَوَاهُ وَكَانَ أَمْرُهُ فُرُطًا)[٤] (سوره الکهف (١٨) آیه ٢٨)؛ (وَلَا تُطِيعُوا أَمْرَ الْمُسْرِفِينَ * الَّذِينَ يُفْسِدُونَ فِي الْأَرْضِ وَلَا يُصْلِحُونَ).[٥] (سوره الشعراء (٢٦) آیه ١٥١ و ١٥٢)»

و در صفحه ٦٤ گوید: «لا طاعةَ فی معصیة؛ إنّما الطّاعة فی المعروف.»[٦] ‌گوید:

[١]. الموطأ مالک، ج ٢، ص ٤٥٥.

[٢].‌ جنگ ١٨، ص ١٤٥.

[٣]. الخصال، ج ١، ص ١٣٩.

[٤]. فُرُط: الأمر المتروک المجاوَز فیه الحدُّ.

[٥]. الإسرافُ: الظلمُ و الاعتداء.

[٦]. مجموعه ورّام، ج ١، ص ٥١.