مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٤٨٧ - وَطْی عُمَر در دُبُر زوج&#١٧٢٨ خود

الّذین لا یتغذّون إلّا بالرّضاعة. فهذا الحدیث یبطل رضاعةَ الکبیر، کما لا یخفی.»[١]

[کلام عمر در حرام کردن متعه]

در لسان العرب در مادّۀ عرس گوید:

«و فی حدیث عمر: انّه نهی عن متعة الحجّ، و قال: ”قد علمت أنّ النبیّ صلّی الله علیه و آله و سلّم فعله، و لکنّی کرهت أن یَظَلّوا مُعْرِسین بهنّ تحت الأراک، ثمّ یُلَبُّونَ بالحجّ تَقطُرُ رُءوسُهُم.“

قوله:”مُعرِسین“ أی: مُلمّین بنسائهم (و هو بالتخفیف). و هذا یدلّ علی أنّ إلمام الرجل بأهله یسمّی إعراسًا أیّام بنائه علیها و بعد ذلک؛ لأنّ تمتّع الحاجّ بِامراته یکون بعد بنائه علیها.»[٢]و[٣]

[وَطْی عُمَر در دُبُر زوجۀ خود]

در کتاب لُباب النُّقول فی أسباب النُّزول سیوطی، که در هامش قرآن طبع شده است، در صفحه ٦٠، در شأن نزول آیه: (نِسَاؤُكُمْ حَرْثٌ لَكُمْ)[٤] آورده است که:

«أخرج أحمد و الترمذیّ عن ابن عبّاس، قال:

جاء عمر إلی رسول الله صلّی الله علیه و آله و سلّم فقال: ”یا رسول الله، هَلَکْتُ!“ قال: ”و ما أهْلَکَکَ؟“

قال: ”حَوَّلتُ رَحلی اللَّیلَةَ.“

[١]. جنگ ٢٠، ص ٢٨٧ ـ ٢٩١.

[٢]. لسان العرب، ج ٦، ص ١٣٥.

[٣]. جنگ ٦، ص ١٣١.

[٤]. سوره البقرة (٢) آیه ٢٢٣.