مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ١٢٤ - کسانی که از میقات عبور نمیکنند، محلّ احرامشان اوّل دخول حرم است

(بفتح حاء) که بین جُدَّه‌ و مکّه است این محاذات متحقّق نیست.

شاید محاذات بعد از حدود حرم و یا داخل آن باشد.

و از طرفی نمی‌توان چنین ناسکینی را إلزام به إحرام از جُحفَة و یا از یلملم نمود؛ زیرا جُحفَة در شمال مکّه است و یلملم در جنوب آن, و وجهی برای این إلزام نیست،‌ همچنان که نمی‌توان آنها را إلزام به مواقیت دیگر کرد.

و طبق اصل کلّی «عدم جواز دخول الحرم بدون الإحرام» باید ایشان در ابتدای دخول به حرم محرم شوند؛ لأصالة البَراءة من الإحرام قبله، کما فی القواعد فی من لم یعلم أنّه یحاذی شیئًا من المَواقیت قبل دخول الحرم أو عَلِمَ عَدَمَه.

عبور با هواپیما مگر در خطوط مخصوصی که از روی مدینه عبور می‌کند، موجب علم إجمالی عبور از میقات یا محاذی آن نیست؛ چون محاذات همانند استقبال قبله، به واسطۀ زیادی بُعد، متّسع می‌شود؛ و در صورتی که عرفاً صدق محاذات نکند، کافی نیست؛ گرچه ثبوتاً امکان صدق محاذات بین دو متحاذی که بعید از هم باشند اشکال ندارد, ولی اثباتاً دلیل بر موضوعیّت چنین محاذاتی را نداریم.

دلیل محاذات کما ذُکر، منحصرٌ فی صحیحة ابن سنان المذکورة آنفًا؛ و موردش منحصر است در مقدار فاصلۀ کوتاه که از مدینه تا شش میل فرض شده؛ و بین مدینه و مسجد شجره نیز شش میل است. و صدق التّحاذی مع المیقات بالنّسبة إلی مَن سافر فی طریق مکّه لایکون إلّا مع تقاربهما جِدًّا.

و بنابراین از عبور طائرات بر فراز آسمان، هیچ علم اجمالی بر مرور از یکی از مواقیت و یا محاذی آن حاصل نمی‌شود. و عند الشّکّ فالأصل هو البراءة؛ و إلاّ باید حکم به حرمت مسافرت با طیّاره را نمود، به جهت علم اجمالی عبور از میقات یا محاذی آن بدون احرام.

حکم شخصی که در مکّه مجاور می‌شود و هنوز فرضش مبدّل به فرض