مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ١١٠ - حکم تظلیل المحرم ظلال المَحمِل

[راجع به لباس احرام]

در کتاب دلیل النّاسک، که متن آن از مرحوم نائینی و تعلیقۀ آن از مرحوم حکیم است، در صفحه ٤٩ که راجع به لباس محرم است، ماتن گوید:

«ثمّ یلبَس ثوبَی‌ الإحرام، یجعل أحدهما إزارًا و الآخر رداءً.»

و معلّق در کلمه «رداء» گوید: «عن بعضٍ التعبیر بالتّردّی، و عن آخر التعبیر بالتَوشُّح، و عن ثالثٍ التخییر بینهما، و النصوص غیر ظاهرةٍ فی ترجیح أحدهما.

نعم، فی الجواهر: ”أنّ التردّی أولی؛ للتعبیر بالنصّوص[١] بالرّداء.“»

ثمّ قال المعلّق: «أقول: لا یبعُد ظهورُ النّصوص فی تعیّن التّردّی؛ لأنّ الظاهر مِن لبس الرّداء التّردّی به، کما أنّ الظاهرَ مِن لبس الإزار الاتّزارُ به، و کذلک فی لبس [مثل] العمامة و نحوها.»[٢] ـ انتهی.

در أقرب الموارد در مادّه «وشح» آورده است که: «و عن الأزهریّ: ”تَوَشَّح بثوبه: أدخله تحت إبطه الأیمن و ألقاه علی منکبة الأیسر، کما یفعَل المُحرِم.“ و تَرَدّی و ارتَدی: أی لبس الرِّداء.»

[حکم تظلیل المحرم ظلال المَحمِل]

و در [دلیل النّاسک] صفحه ٩٣، در متن گوید:

«لا بأس بالتّظلیل [به] للنساء و الصّبیان، و مع الضّرورة، و فی المنزل، بل و فی حال السّیر ـأیضًاـ إذا کان الظلّ من أحد الجانبین.»

و در تعلیقه گوید: «و کذا إذا کان یمشی تحت الظّلال تابعًا له، کما صرّح به

[١]. خ ل: فی النصوص.

[٢]. دلیل النّاسک تعلیقة وجیزة علی مناسک الحجّ (للنائینی)، المتن، ص ٨٨.