مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٣٧٢ - العَزلُ هو الوَأْد الخفیّ

متفرّقات نکاح

[از احکام عقد نکاح فضولی]

قال فی کشف اللّثام:

«[و لو تَولّى الفضولیُّ أحدَ طرَفَی العقد و باشَرَ الآخرُ بنفسه أو ولیّه أو وکیله، ثبت فی حقّ المباشر تحریمُ المصاهرة إلى أن یتبیّنَ عدمُ إجازة الآخر؛ لتمامیّة العقد بالنسبة إلیه....] و إن کانَ المُباشِرُ زَوجَةً، لم یَحِلُّ لَها نِکاحُ غَیرِه إلّا إذا فسخ. و هل یَحِلُّ لَها حینئذٍ نِکاحُ أبیهِ أو ابنِه؟ فیه الوَجهان، من إباحةِ الأمر بالفَسخ [و الطلاق].»[١]و[٢]

العَزلُ هو الوَأْد الخفیّ

در مستدرک حاکم، جلد ٤، صفحه ٦٩، با اسناد خود از بنت وهب الأسدیّة روایت کرده است که:

«قالَت: و سُئِلَ رسولُ الله صلّی الله علیه [و آله] و سلّم عَن العَزل، فقال: ”هو الوَأْدُ الخَفیّ“»[٣]و[٤]

[١]. کشف اللثام عن قواعد الأحکام، طبع جدید، ج ٧، ص ١٠٨؛ طبع قدیم، ج ٢، ص ٢٣.

[٢]. جنگ ٣، ص ٥.

[٣]. المستدرک، ج ٤، ص ٦٩. نور ملکوت قرآن، ج ١، ص ١٦٥، تعلیقه:

«حضرت فرمود: ”عزل کردن (یعنی در هنگام آمیزش مرد با زن، مرد نطفۀ خود را در خارج از رحم بریزد) زنده به گور کردن و کشتن بچّه است، غایتالأمر این قتل و کشتن پنهان است و مانند بچۀ متولّد شده ظاهر نیست.“»

[٤]. جنگ ١٣، ص ٥٢.