مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٢٦٥ - مقالهای راجع به عدم جواز قضاوت زنان

[مقاله‌ای راجع به عدم جواز قضاوت زنان][١]

در کتاب خصال، صفحه ٥١١، در ابواب التسعة عشر آورده است:

حدّثنا أبوالحسین محمّدُبن علیّبن الشاه، قال: حدّثنا أبوحامد أحمدُبن الحسین، قال: حدّثنا أبویزید أحمدبن خالد الخالدیّ، قال: حدّثنا محمّدبن أحمدبن صالح التّمیمی، قال: حدّثنا أبی، قال: حدّثنا أبی،[٢] قال: حدّثنی أنسبن محمّد أبومالک، عن جعفربن محمّد، عن أبیه، عن جدّه، عن علیّبن أبی‌طالب علیهمالسّلام، عن النبیّ صلّی الله علیه و آله، أنّه قال فی وصیّةٍ له:

«یا علیّ، لیس علی النّساء جُمُعَةٌ و لا جماعةٌ و لا أذانٌ و لا إقامةٌ و لاعیادةُ مریضٍ و لااتّباعُ جنازةٍ و لاهرولةٌ بینَ الصّفا و المروة و لا استلامُ الحجر و لا حلقٌ، و لاتَوَلّی القضاء و لاتُستَشار و لا تَذبح إلّا عندَ الضّرورة و لا تجْهَرُ بالتلبیَةِ و لا تُقیمُ عند قبرٍ و لاتسمع الخطبةَ و لا تَتَولّی التّزویج. و لا تخرُجُ من بیت زوجها إلّا بإذنه؛ فإن خرَجت بغیر إذنه، لعَنها اللهُ و جبرئیلُ و میکائیلُ. و لاتُعطِی من بیت زوجِها شیئًا إلّا بإذنه. ولاتَبِیتُ و زوجُها علیها ساخطٌ و إن کان ظالمًا لها.»[٣]

این روایت را نیز شیخ طبرسی در مکارم الأخلاق ضمن وصایای مفصّلی از رسول خدا با أمیرالمؤمنین علیهمالسّلام، که مُصَدّر به جملات «یا علیّ» است، در صفحه ٢٤٣، از طبع سنگی، بدون ذکر سند بیان می‌فرماید.[٤]

و همین روایت مفصّل را در مَن لا یحضره الفقیه، در کتاب النوادر، از حمّادبن عمرو، و از أنسبن محمّد، از پدرش، جمیعاً از حضرت صادق، از پدرش، از جدّش،

[١]. این مقاله ترجمه و تلخیصی از رسالۀ فوق (ص ٢٣٦ ـ ٢٦٤) است.

[٢]. در کتاب مشیخه صدوق در ج ٤، ص ٥٣٦، از من لا یحضُر، طبع غفّاری، که صدوق سلسله سند را می‌شمرد، در اینجا «قال: حدّثنا أبی» فقط یک مرتبه آورده شده است.

[٣]. الخصال، ج ٢، ص ٥١١.

[٤]. مکارم الأخلاق، ص ٤٣٨.