مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٤٩٠ - مباح بودن شطرنج نزد شافعیّ، و مباح بودن وَطْیِ غلام نزد مالک بن أنس

و أمّا کونه أصلًا لهم فلکونه مبنی دینهم؛ لأنَّ عمدة‌َ أدلَّتهم علی خلافة‌ ابنأبی‌قُحافة،‌ إجماعُ الأُمّة‌ علیها علی زعمهم.

و قال المولی الفاضل البارع، الآغا محمّد بن علیّ بن الوحید البهبَهانیّ فی کتابه المسمّی سُنّة‌َ الهدایة‌:

”به خاطر دارم که در شرح مواقف و یا مقاصد، تصریح نموده به اینکه:

در اجماع کثرت معتبر نیست؛ بلکه حقّ آن است که اجماع به موافقت یک نفر محقّق می‌شود، چنان‌که خلافت أبوبکر به بیعت عمر به تنهایی ثابت شد. ـانتهی.

ای طالب حقّ! چشم بصیرت گشا، به این هذیان‌ها نظر نما که به چه خرافات و هذیان‌ها بنای مذهب خودشان گذاشته‌اند؟! به مقام تشنیع و تعییر طائفۀ ناجیۀ محقّه آمده‌اند.

اوّل آنها، بر سر منبر، علی رءوس الأشهاد اعتراف به قصور خود نموده و زبان به: «أقیلونی، و لَستُ بِخَیرِکم و علِیٌّ فیکم» گشوده؛ و ثانی ایشان در ملأ عامّ و محفل ناس در جواب زنی، إقرار به جهل خود به آیات قرآنیّه و سنّت نبویّه نمود و «کلُّ النّاس أفقَهُ مِنّی حتّی المخدّرات» را عذر ناموجّه خود ساخته؛ و ثالث آنها کلام الله مجید را با آب، بالای آتش پخته. و تابعین او که در حقیقت أولاد إبلیس پر تلبیس هستند، در رفع قبح این فعل شنیع و عمل قبیح، کلام نفسی غیر معقول را اختراع نموده؛ و به این جهل و قصور، إغوای عامّۀ کَالهَمَجِ الرَّعَاع را نموده. مشکاة هدایت و مقباس ولایت و کلام الله ناطق را در زاویۀ خمول و سکوت چندین سال‌ها ساکت و خاموش کرده، رایت ضلالت برافراشته، و آتش حسرت بر قلوب مؤمنین برافروخته.

مباح بودن شطرنج نزد شافعیّ، و مباح بودن وَطْیِ غلام نزد مالک بن أنس