مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٤٤٧ - عدم حرمت بوسیدن عَتَب١٧٢٨ درهای قبور ائمّه علیهم السّلام
و روی أیضًا بسند آخر عن محمّدبن مسلم عن أحدهما علیهماالسّلام أنّه قال: ”لاتشرَب و أنت قائمٌ، و لاتَبُل فی ماءٍ نقیعٍ، و لاتَطُفْ بقبرٍ، و لاتَخلُ فی بیت وحدَک.“ و ذکر باقیَ الخبر باختلافٍ فی الألفاظ.
و المتأمِّل یعلم اتّحادَ الخبرین، و أنّ أحدهما نقلٌ بالمعنی لآخر.
و قال الجزریّ: ”الطوف: الحدثُ من الطّعام؛ و منه الحدیث: «نهی عن المتحدّثَین علی طوفهما.» أی: عند الغائط.“
فظهر أنّه لامعارضَ لما دلّ علی جواز الطواف بالقبور بمعناه الشائع، و لذا ذکَرنا فی العنوان، جوازَ الطواف. و لو سُلّم فالنّسبة بینهما بالعموم و الخصوص؛ فلابأس بالطواف حول قبورهم علیهمالسّلام.»[١] ـانتهی.
درست به خاطر دارم در شوال یکهزار و سیصد و شصت و چهار هجریه قمریه که برای تحصیل علوم دینیّه به أرض مقدّس قم مشرّف شدم و بدواً در منزل آقا حاج سیّد حسن سیّدی قمی ـکه عمّهزادۀ پدر ما هستندـ سکونت داشتم، روزی حضرت آیة الله آقا سیّد محمّد حجّت کوهکمری برای ملاقات و دیدن عمّهزادگان آمده بودند و این حقیر هم در گوشهای از اطاق نشسته بودم و در بین مطالبی که گفتوگو شد، صحبت از «لا تطف بقبرٍ» به میان آمد و مرحوم حجّت فرمودند: «مراد طواف کردن نیست، بلکه غائط نمودن است» و از مجمع البحرین شاهد آوردند؛ رحمةالله علیه[٢].[٣]
عدم حرمت بوسیدن عَتَبۀ درهای قبور ائمّه علیهم السّلام
و امّا راجع به بوسیدن چهارچوب درهای ورود قبور ائمّه علیهمالسّلام بدون
[١]. مستدرک الوسائل، ج ١٠، ص ٣٦٦.
[٢]. جنگ ٧، ص ٣٠٣ ـ ٣١٠.
[٣]. رجوع شود به روح مجرّد، ص ١٩٥ ـ ٢٠٤.