مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ١١٢ - استحباب سیصد و شصت طوافِ هفت شوطی در ایّام اقامت در مکّه

و نیز از شیخ طبرسی در احتجاج روایت کرده است که:

«سأل محمّدُ بنُ الحسن أبا‌الحسن موسی بن جعفر [علیهالسّلام] بمحضَرٍ من الرّشید و هم بمکّةَ فقال له: أیجوزُ للمُحرم أن یُظلِّلَ علیه مَحمِلَه؟ فقال له موسی علیهالسّلام: ”لا یجوز له ذلک مع الاختیار!“ فقال له محمّدُ بنُ الحسن: أفیجوزُ أن یَمشیَ تحت الظّلال مُختارًا؟ فقال له: ”نعم“! فَتَضاحک محمّدُ بن الحسن من ذلک. فقال له أبوالحسن علیهالسّلام: ”أتَعجَبُ من سُنّةِ النّبیّ صلّی الله علیه و آله و سلّم و تستهزِئُ بها؟! إنّ رسول الله صلّی الله علیه و آله و سلّم کشفَ ظِلالَه فی إحرامه، و مشی تحت الظّلال و هو مُحرِم. إنّ أحکامَ الله ـ یا محمّدُ ـ لا تُقاس؛ فمَن قاس بعضَها علَی[١] بعض، فقد ضلّ سواءَ السّبیل“. فسکت محمّدُ بن الحسن لایرفع[٢] جوابًا.»[٣]

و رواه المفید فی الإرشاد.[٤] و شیخ حُرّ در همین صفحه[٥] روایت ابن‌بزیع متقدّم را در باب ٦٧، جواز مشیِ المُحرم تحتَ ظلِّ المحمل بحیث لا یعلو رأسَه ساترًا، آورده است.[٦]

[استحباب سیصد و شصت طوافِ هفت شوطی در ایّام اقامت در مکّه]

در کتاب دلیل النّاسک، که متن آن از آیة الله نائینی است، در صفحه٢٥٩ در مستحبّات مکّه آورده است که:

[١]. خ ل: إلی.

[٢]. خ ل: لایُرجِع.

[٣]. الإحتجاج، ج ٢، ص ٣٩٤؛ وسائل ‌الشّیعة، ج ١٢، ص ٥٢٣.

[٤]. الإرشاد، ج ٢، ص ٢٣٥.

[٥]. وسائل ‌الشّیعة، ج ١٢، ص ٥٢٤.

[٦]. جنگ ١٣، ص ٤٩.