الله توفیقه و أدام تأییده و جعله من العالِمین و ذخرًا للإسلام و المسلمینـ فرزند برومند جناب مستطاب، خیر الحاجّ و العُمّار و خیر الزُّوّار بمرقد سیّدنا و مولانا علی بن موسی الرضا علیهالسّلام (الحاضر فی المجلس، الحاج .......) ـأدام الله توفیقه و عزّه فی الدارین، إن شاء الله تبارک و تعالیـ به صداق معلوم و مهر معین: یک جلد کلام الله مجید که کارسازی شده است، و مهر‌السنة که بر ذمّه تعلّق می‌گیرد تا بعداً کارسازی شود؛ که مهرالسنّه عبارت می‌باشد از: پانصد درهم شرعی معادل با سیصد و پنجاه مثقال شرعی و معادل با دویست و شصت و دو و نیم مثقال صیرفی از نقره مسکوک، مهری که معادل با قیمت فروش زره مولا أمیرالمؤمنین علی علیهالسّلام بود که با فروش زره توسّط سلمان فارسی، رسول اکرم صلّی الله علیه و آله و سلّم بر آن، پیوند عقد زواج بضعۀ مطهّرۀ خود، شفیعۀ روز جزاء، سیّدۀ نساء، فاطمۀ زهرا سلام الله علیها را استوار نمود و بر این منهج راستین، مهریۀ بانوان امّت

[تأکید رسول خدا در مهرالسنّة قرار دادن مهریّۀ زنان اُمّت (ت)]

خویش را سنّت نمود.[١]

[١]. سخنی که در متن مرحوم والد ـ رضوان الله علیه ـ فرموده‌اند تمام و کاملاً موجّه است. به طور کلی همچنان‌که از خود کلمۀ مهر‌السّنّة پیدا است، یعنی مهری که در اسلام به عنوان سنّت و روش از ناحیۀ شرع مشروع گردیده است، این مهر توسّط شخص رسول خدا صلّی الله علیه و آله برای دخت گرامی خویش، صدّیقۀ کبری معیّن گردید و رسول خدا به دستور جبرئیل امین مأمور شد که آن‌ را برای زنان امّت خود مقرّر کند.

در این زمینه روایاتی متعدّد از حضرات معصومین علیهم السّلام وارد شده است چنانچه از موسی بن جعفر علیهماالسّلام در کتاب محاسن برقی، ج ٢، ص ٣١٣، روایتی صحیح السند در این‌باره مذکور است:

«عَن مُحمّدِ بنِ أسلَمَ عنِ الحُسینِ بنِ خالِدٍ، قالَ: سَألتُ أباالحَسَنِ علیه السّلام عَن مَهرِ السُّنَّةِ كَیفَ صارَ خَمسَ مِائَةِ دِرهَمٍ؟ فَقالَ: ”إنَّ اللهَ أوجَبَ عَلَى نَفسِهِ أن لا یُكبِّرَهُ مُؤمِنٌ مِائةَ تَكبیرَةٍ و یُحمِّدَهُ مِائةَ تَحمیدَةٍ و یُسبِّحَهُ مِائةَ تَسبِیحَةٍ و یُهَلِّلَهُ مِائةَ تَهلیلَةٍ و یُصَلِّیَ عَلَى مُحمّدٍ و آلِ مُحمّدٍ مِائةَ مَرَّةٍ ثُمَّ یَقولَ: اللّهُمَّ زَوِّجنِی مِنَ الحورِ العِینِ! إلّا زَوَّجَهُ اللَهُ حَوراءَ و جَعَلَ ذَلِكَ مَهرَها؛ ثُمَّ أوحَى اللَهُ إلَى نَبِیِّهِ صلّی *