مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ١٥٨ - شرایط حاکم

«همۀ محدّثین نقل کرده‌اند: ”مَن أحدث فی أمرنا ما لیس منه، فهو رَدٌّ.“»[١] و بیهقی در شعب الإیمان آورده است: «مَن وَقّر صاحِبَ بدعةٍ، فقد أعان علی هَدْم الإسلام.»[٢]

[موارد حرمت اطاعت از حاکم در کلام أمیرالمؤمنین علیهالسّلام به خوارج]

در أحکام السّلطانیّة، فرّاء، صفحه ٥٤ گوید:

«و قد عَرَض قومٌ من الخوارج لعلیٍّ رضی‌ الله عنه (علیهالسّلام) بمخالفة رأیه، و قال أحدُهم و هو یَخطُب علی مِنبَره: ”لا حُکمَ إلّا لِلّهِ تعالی“؛ فَقال علیٌّ:

”کلمةُ حقٍّ أُریدَ بها باطلٌ. لکم علینا ثلاثٌ: لا نَمنَعُکم مساجدَ الله أن تَذکُروا فیها اسمَ الله؛ و لا نَبدؤُکم بقتالٍ؛ و لا نَمنعکم الفَیءَ مادامَت أیدیکم معنا.“[٣]»

و در صفحه ٥٥ گوید: «لقول النّبیّ صلّی الله علیه (و آله) و سلّم:

”لایَحِلُّ دَمُ امرِئٍ مسلِمٍ إلّا بإحدَی ثلاثٍ: کُفرٍ بعدَ‌ إیمانٍ؛ و زِنًا بعد إحصانٍ، و قتلِ نفسٍ‌ بغیر نفسٍ.“[٤]»[٥]

[شرایط حاکم]

در تنبیه الأُمّة و تنزیه الملّة، طبع حروفی، در مقدّمۀ مرحوم طالقانی، صفحه ٩ و نیز در تعلیقۀ صفحه ٦٢ آورده است که: حضرت سیّدالشّهداء علیهالسّلام به اهل کوفه نوشتند که:

[١]. الطرائف، ج ٢، ص ٤٥٦، با قدری اختلاف.

[٢]. جنگ ١٨، ص ١٥١.

[٣]. مستدرک الوسائل، ج ١١، ص ٦٥، با قدری اختلاف.

[٤]. رواه البخاریّ و مُسْلم و أبوداود، ج ٢، ص ٣٣٠، با قدری اختلاف؛ و التّرمذیّ و النّسائیّ عن عبدالله بن مسعود رضی الله عنه.

[٥]. جنگ ١٨، ص ١٥٧.