مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٣٧٧ - راجع به لِباء و لبن مادر برای طفل

کتاب نکاح، باب ٦٨: «عدم جواز جبر الحرّة علی إرضاع ولدها» چنین است: «محمّد بن یعقوب، عن محمّد بن یحیی، عن أحمد بن محمّد بن یحیی، عن طلحة بن زید، عن أبی‌عبدالله علیهالسّلام قال: ”قال أمیرُالمؤمنین علیهالسّلام“» ـ الخ.[١]

و در همین کتاب و صفحه، از صدوق با اسناد متّصل خود روایت کرده است، جابربن عبدالله گفته ‌است که: «قال رسولُ الله صلّی الله علیه وآله و سلّم: ”إذا وقَع الولدُ فی بطن أُمّه“ إلی أن قال: ”و جعل الله رزقَه فی ثَدیَی أُمّه: فی أحدهما شرابُه و فی الآخَر طعامُه.“» ـ الحدیث.[٢]

و در وسائل، طبع امیر بهادر، جلد ٣، صفحه ١٣٢، کتاب نکاح، باب ٧٨، از صدوق از عیون اخبار‌الرضا با اسناد متّصلش روایت کرده است از حضرت رضا، از پدرانش، از رسول الله صلّی الله علیهم أجمعین که فرمودند: «لیس للصَّبی خیرٌ من لبن أُمِّه.»[٣]و[٤]

[١]. وسائل الشّیعة، ج ٢١، ص ٤٥٢.

[٢]. همان، ص ٤٥٣.

[٣]. همان، ص ٤٦٨.

[٤]. جنگ ٧، ص ٤٣٥.