مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٩٤ - دعای هنگام افطار

قال: صدقت یا محمّد!»[١]و[٢]

[روایتی دیگر در فلسفۀ روزه]

قال فی المحجّة البیضاء، مجلّد ٢، صفحة ١٣٥:

«فقد روی عن الحسن بن الحسن‌ أنّه مرّ بقومٍ یومَ العید و هم یَضحَکون فقال: ”إنّ اللهَ عزّوجلّ جعل شهرَ رمضانَ مِضمارًا لخلقِه، یَستبقون فیه لطاعته؛ فسبَق أقوامٌ فَفازوا، و تخلَّفَ أقوامٌ فخابوا. فالعَجَبُ کلُّ العَجَب للضّاحک اللّاعب فی الیوم الّذی فاز فیه المُسارعون، و خاب فیه المُبطِلون! أما واللهِ لو قد کُشف الغِطاء، لاشتغل المُحسن بإحسانه، و المُسی‌ءُ عن إساءته.“

أی کان سرورُ المقبول یشغَله عن اللَعِب، و حَسرَةُ المردود تسُدّ علیه بابَ الضحک.

أقول: و هذا الخبر رواه فی الفقیه فی کتاب الصلاة عن الحسن بن علیّ علیهماالسّلام،[٣] و فی کتاب الصّوم عن الحسین بن علیّ علیهماالسّلام بأدنی تغییرٍ فی اللفظ.[٤]» ـ انتهی.[٥]

دعای هنگام افطار

دعای موقع افطار کما آنکه در جامع عبّاسی، صفحه ٧٧ نقل می‌فرماید:

[١]. بحار الانوار، ج ٩٣، ص ٣٦٨.

[٢]. جنگ ١، ص ١٨.

[٣]. من لا یحضره الفقیه، ج ١، ص ٥١١.

[٤]. همان، ج ٢، ص ١٧٤.

[٥]. جنگ ٥، ص ١٤٩.