مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ١٦٩ - راجع به ولایت از قِبَل حاکم جائر

دربارۀ حدیث «کلُّ رایةٍ تُرفع قبل قیام القائم»

در روضۀ کافی، جلد ٨، صفحه ٢٩٥، حدیث ٤٥٢ آورده است:

«عنه، عن احمد بن محمّد، عن الحسین بن سعید، عن حَمّاد بن عیسی، عن الحسین بن المختار، عن أبی‌بصیر، عن أبی‌عبدالله علیهالسّلام قال: ”کلُّ رایةٍ تُرفَعُ قبلَ قیام القائم، فصاحِبُها طاغوتٌ یُعبَد من دون الله عزّوجلّ.“»

قال المجلسیّ فی مرآة العقول، من الطبع علی الحجر، مجلّد ٤، صفحة ٣٧٨:

«[هذا الحدیث] مُوَثّق. قوله علیهالسّلام: ”طاغوتٌ“؛ قال الجوهریّ: ”الطّاغوتُ: الکاهن و الشّیطان و کلُّ رأسٍ فی الضَّلال. قد یکونُ واحدًا، کقوله تعالی: (يُرِيدُونَ أَنْ يَتَحَاكَمُوا إِلَى الطَّاغُوتِ وَقَدْ أُمِرُوا أَنْ يَكْفُرُوا بِهِ)؛[١] و قد یکون جمعًا، قال الله تعالی: (أَوْلِيَاؤُهُمُ الطَّاغُوتُ يُخْرِجُونَهُمْ).[٢]

و طاغوت إن جاء علی وزن لاهوت، فهو مقلوبٌ لأنّه من «طَغی» ـ و لاهوت غیر مقلوبٍ، لأنّه من «لاهَ» بمنزلة الرَّغَبوت و الرَّهَبوت ـ والجمع الطّواغیت.“»[٣]و[٤]

راجع به ولایت از قِبَل حاکم جائر

مشهور و معروف شده است که بسیاری از اعوان ظلمه و والیان و استانداران و وکلا و وزرا ‌و کارمندان حکّام جور، برای رفع اتّهام از اعمال خود و پرده‌پوشی بر قبایح تصدّی ولایت از قِبل حاکم جائر و سلطان جائر، استدلال به قضیۀ علیّبن

[١]. سوره النّساء (٤) آیه ٦٠.

[٢]. سوره البقرة (٢) آیه ٢٥٧.

[٣]. مرآة العقول، ج ٢٦، ص ٣٢٥.

[٤]. جنگ ٦، ص ٢٢٢؛ جنگ ١٨، ص ١٣٨.