مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٦٦٨ - بیان روایات ذکر شده در باب «من بلغ»

تقریرات به نام دراسات است.

و أقول: لا یخفی آنکه مرحوم شیخ حرّ عاملی در وسائل الشیعة غیر از این هشت روایت را که روایت نموده است، یک روایت دیگر از کتاب عیون‌ اخبار‌الرّضا روایت کرده است، پس مجموع روایات واردۀ در این باب نه روایت است و به تعداد آن، حضرت استاد ما آیة الله خویی تنصیص فرموده است در تقریرات دروسی که از ایشان نوشته‌ایم. لیکن ما چون آن را مناسب با مفاد احادیث من بَلَغ ندیدیم در اینجا نیاوردیم، و آن این است:

و فی عیون الأخبار: عن عبدالواحدبن محمّدبن عبدوس، عن علیّبن محمّدبن قتیبة، عن حمدانبن سلیمان، قال: «سألت أباالحسن علیبن موسی الرّضا علیهالسّلام عن قول الله عزّوجلّ: (فَمَنْ يُرِدِ اللَّهُ أَنْ يَهْدِيَهُ يَشْرَحْ صَدْرَهُ لِلْإِسْلَامِ)،[١] قال: ”من یرد الله أن یهدیه بإیمانه فی الدّنیا إلی جنّته و دار کرامته فی الآخرة، یشرح صدره للتسلیم للّه و الثّقة به و السکون إلی ما وعده من ثوابه؛ حتّی یطمئنّ إلیه.“» ـ الحدیث.[٢]

و آقای خویی فرموده‌اند:

«و هذه الأحادیث و إن کان بعضها صحیحًا و بعضها موثّقًا و بعضها ضعیفًا، ولکن بعد انجبار عمل المشهور بها لا مجال للإیراد فی سندها، و إنّما الکلام فی مدی دلالتها.»

و أقول: مرحوم شیخ بهایی در کتاب اربعین خود، از صفحۀ ٢٨٣ تا صفحۀ ٢٨٩، تحت عنوان الحدیث الحادی و الثّلاثون، بحث از معنا و دلالت احادیث نموده و اصل این روایت را با سند متّصل خود از شیخ الجلیل عماد الاسلام محمّدبن یعقوب الکلینیّ، عن علیّبن إبراهیم، عن أبیه إبراهیمبن هاشم، عن محمّدبن أبی‌عمیر، عن

[١]. سوره الأنعام (٦) آیه ١٢٥.

[٢]. وسائل الشّیعة، ج ١، ص ٨٠.