مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ١١٣ - استحباب سیصد و شصت طوافِ هفت شوطی در ایّام اقامت در مکّه

«الثّانی: یُستحبّ أن یطوف مدّةَ مُقامه بمکّةَ بثلاث‌مائة و ستین طوافًا، کلُّ طوافٍ سبعةُ أشواطٍ؛ فإن لم یتمکّن، فبثلاث‌مائةٍ و أربعةٍ و ستّین شوطًا، و اثنین و خمسین أُسبوعًا.»[١]

أقول: به مدرک این حکم مراجعه شود[٢].[٣]

[١]. دلیل النّاسک، شارح: السیّد محسن الطباطبائی الحکیم، ص ٤٨٨.

[٢]. بر اساس تحقیق و تتبّعی که در مصادر در دسترس صورت گرفت، این حکم در مجامع روایی شیعه و کتب فقهی ذیل آمده است:

· ابن‌زهره حلبی (متوفّی ٥٨٥ ه‌ . ق) در غنیة النزوع، ص ١٧٠ این حکم را تحت عنوان «و قد روی» آورده است. و محقّق آن در تعلیقه به نقل از وسائل الشیّعة، ج ٩، ب ٦ و ٧ از ابواب طواف، روایت آن را آدرس داده‌اند.

· علاّمه حلّی (متوفّی ٧٢٦ ه‌ . ق) در مختلف الشیعة، ج ٤، ص ٢٠٣، بابی تحت عنوان «مسألةٌ: المشهور أنّه یُستحب أن یطوفَ بالبیت ثلاثَ‌مائةٍ و ستّین أُسبوعًا مدّةَ مُقامه بمکّة» دارد، آنگاه استناد به حسنه معاویة بن عمّار از امام صادق علیهالسلام کرده است که قال: «یُستحبّ أن تطوفَ ثلاث‌َمائةٍ و ستّین أُسبوعًا عددَ أیّام السّنة.» ـ الخ.

· قطب الدّین بیهقی کیدری (متوفّی قرن ششم هجری) در إصباح الشّیعة بمصباح الشریعة، ص١٥٤ آورده است که: «و من الندب علی ما روی أن یطوفَ مدّةَ مُقامه بمکّةَ ثلاثَ‌مائةٍ و ستّین أُسبوعًا.»

· فاضل هندی (متوفّی ١١٣٧ ه‌ . ق) در کشف اللثام، ج ١، ص ٣٤٣؛ و ج ٥، ص ٤٧١، به نقل از ابن‌زهره در غنیه، این حکم را آورده و در ادامه فرموده است که: «قال فی المختلف: ”و لا بأس به.“ و قال الشهید: ”رواه البزنطی.“» آنگاه در تعلیقه آدرس روایت بزنطی را وسائل الشّیعة، ج ٩، ص ٤١٩، باب ٢٢ من أبواب الطّواف، ح ٣، دانسته است.

· شیخ نجفی (متوفّی ١٢٦٦ ه‌ . ق) در جواهر الکلام، ج ١٩، ص ٣٦٢ نیز به نقل از الغنیة با عبارت «و قد روی» این حکم را نقل کرده است.

[٣]. جنگ ١٩، ص ٨.