مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٣٤٤ - راجع به جواز نظر به بعضی از اصناف زنان

فی صورة الاتّفاق ـو هو الدُّخول بالبنتـ فلا إشکال و لا خلاف منهما فی تأبید الحرمة ـحرمةِ نکاح الأُمِّـ، و بالملازمة لا إشکال و لا خلاف فی جواز النَّظر إلی محاسنها.

و علی قولهما من عدم تأبید الحرمة مع عدم الدُّخول بالبنت، لا یخفی أنّ الآیة الکریمة أیضًا تحتاج إلی التَّخصیص بقوله: و بُعولَةِ بَناتِهِنَّ مِنَ البَناتِ اللّاتِی أُدخِلَ بهنَّ.

هذا تمام کلامنا فی هذا المقام بحول الله و قوّته، و لا حول و لا قوة إلّا بالله العلیّ العظیم.[١]

[راجع به جواز نظر به بعضی از اصناف زنان]

و راجع به جواز نظر به بعضی از اصناف زنان در وافی، کتاب النکاح، جلد ٣، صفحه ١٢٢، آورده است:

کافی: الأربعة،[٢] عن أبی‌عبدالله علیهالسّلام قال:«قال رسول الله صلّی الله علیه و آله و سلّم: ”لا حُرمَةَ لنساءِ أهلِ الذِّمّة أن نَنظُرَ[٣] إلی شُعورِهنّ و أیدیهنّ.“»

کافی: العُدّة، عن ابن عیسی، عن الفقیه السرّاد، عن عَبّادبن صُهَیب، قال: «سَمِعتُ أباعبدالله علیهالسّلام یقول: ”لا بأس بالنّظَر إلی رءوس نساءِ أهلِ تِهامةَ و الأعرابِ و أهلِ السّواد و العُلوج؛ لأنّهم إذا نُهُوا لا یَنتَهون.“ قال: ”و المَجنونة و المَغلوبَة علی عقلِها و لا بَأس بالنّظَر إلی شَعرِها و جَسَدِها ما لم یُتَعمَّد ذلک.“»[٤]

[١]. جنگ ٧، ص ٣٢١ ـ ٣٣٣.

[٢]. مراد از الأربعة در این روایت سلسله‌ای از روات (علیّ بن إبراهیم عن أبیه عن النوفلی عن السکونی) می‌باشد، که از مشایخ شیخ کلینی در کافی هستند. و در کتاب الوافی جهت اختصار، از آنها به این لفظ تعبیر شده است. (محقّق)

[٣]. خ ل: یُنظَرَ.

[٤]. الوافی، ج ٢٢، ص ٨٢٩.