مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ١٦١ - فرازی از دستورات أمیرالمؤمنین علیهالسّلام به مالک اشتر

الاختیارَ؛ و لن تُحکِمَ ذلک مِن نفسک حَتَّی تُکثِرَ هُمومَک بذکرِ المعاد إلی ربّک.»[١]و[٢]

محکمۀ بدوی و استیناف و تمیز

آیة الله منتظری در شرح نامۀ حضرت أمیرالمؤمنین علیه ‌السّلام به مالک اشتر در کتاب خود، صفحه ١٧٤ خواسته‌اند استفاده کنند که این سه مرحله [محکمۀ بدوی و استیناف و تمیز]، از عبارت: «وَ لا یَتَمادَی فی الزَّلَّةِ، و لا یَحصَرُ مِنَ الفَی‌ءِ[٣] إلَی الحَقِّ إذا عَرَفَهُ»[٤]و از عبارت «ثمّ أکثِر تَعاهُدَ قضائه»[٥] استفاده می‌گردد.

[فرازی از نامۀ أمیرالمؤمنین علیهالسّلام به یکی از والیان بلاد]

و از عبارات آن حضرت است به یکی از کسانی که حاکم قرار داده بودند:

«إنّ عملَک لیس لک بطُعمَةٍ، و لکنّه فی عُنُقک أمانةٌ.»[٦]

[فرازی از دستورات أمیرالمؤمنین علیهالسّلام به مالک اشتر]

و از جمله دستورات آن ‌حضرت می‌باشد به مالک:

«و إذا قُمتَ فی صلاتک للنّاس[٧]، فلا تکونَنّ مُنفِّرًا و لا مُضیِّعًا؛ فإنّ فی النّاس مَن به العلّةُ و له الحاجةُ.

و قد سألتُ رسولَ الله صلّی الله علیه وآله و سلّم حینَ وجَّهَنی إلی الیَمَن:

[١]. نهج البلاغة (عبده)، ج ٣، ص ١٠١ ـ ١٠٥.

[٢].‌ جنگ ١٨، ص ١٤٠.

[٣]. العین: «الفَیءُ: الرّجوع.» (محقّق)

[٤] و ٥. نهج البلاغة (عبده)، ج ٣، ص ٩٣.

[٥]

[٦]. همان، ص ٦.

[٧]. خ ل: بالنّاس.