مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ١٢٨ - مواقیت خمسه در نیم دایر&#١٧٢٨ شرقی مکّه واقعاند, نه دورتادور آن

فرسخ است.

فاصله جحفة تا مکّه ٣ مرحله؛ و هریک از یلملم و قرن المنازل و وادی عقیق، ٢ مرحله هستند.

باری آنچه را که ذکر شد, راجع به احرام در حجّ و یا عمرۀ تمتّع است؛ و امّا عمرۀ مفرده واجبًا أو استحبابًا، اختیارًا أو اضطرارًا، فلا اشکال فی جواز عقد إحرامه من بَدْو الحرم. و این مسأله را فقها یکی از خصوصیّات مایزۀ عمرۀ مفرده از عمرۀ تمتّع شمرده‌اند.[١] گرچه چنانچه شخص معتمر از میقات و یا محاذی آن عبور کند, واجب است محرم شود؛ لیکن این وجوب به جهت عقد احرام عمره نیست, بلکه به جهت عدم جواز عبور از میقات است بدون احرام.

و محصّل البحث: کفایة الإحرام من مسافری[٢] مکّةَ المعظّمة من طریق جُدّة ـحاجًّا أو معتمرًا بالتمتّعـ من بَدو دخول الحرم؛ بلا لزوم الاحتیاط بالنّذر قبل المیقات من جُدّة، و الإحرام من الحَدّة[٣] بتجدید النیّة عند دخول الحرم.

[١]. فقها وجوهی که عمرۀ تمتّع را از مفرده جدا می‌کند چهار چیز شمرده‌اند: یکی همین مسأله، و دوّم لزوم عقد احرام تمتّع در أشهُر حجّ به خلاف عمرۀ مفرده، و سوّم لزوم طواف نساء در عمرۀ مفرده دون التمتّع، و چهارم لزوم التقصیر عند الخروج من إحرام عمرة التمتّع بخلاف العمرة المفردة للتخییر بینه و بین الحلق، و به نظر حقیر وجه پنجمی نیز به نظر آمده است ـگرچه آن در متن عمره نیست بلکه از آثار استـ و آن راجع به تلبیه است که یجب قطع التلبیة إذا شاهد بیوت مکّة إن کان معتمرًا بمتعةٍ، و عند مشاهدة الکعبه إن کان معتمرًا به مفردةً و قد خرج من مکّة للإحرام، و إن أحرم من خارج فعند دخول الحرم. (علاّمه طهرانی، قدّس سرّه)

[٢]. ظ: لمسافری. (محقّق)

[٣]. در معجم البلدان گوید: «الحَدّة (بالفتح ثمّ التشدید): حصن بالیمن من أعمال الحبّیّة، و هی من أعمال حَبٍّ. وحدة أیضًا منزلٌ بین جُدَّة و مکّه من أرض تهامه فی وسط الطریق، و هو وادٍ فیه حصنٌ و نخلٌ و ماءٌ جارٍ من عینٍ، و هو موضعٌ نَزِهٌ طیّبٌ، و القدماء یسمّونه حَدّاءَ بالمدّ، و قد ذُکر.»