مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٣٨٠ - راجع به بیعت زنان

٥. المیزان، مجلّد ١، صفحة ٢٩١:

«و فی تفسیر القمّی عن الصادق علیهالسّلام فی حدیث إیذاءِ سارةَ لِإبراهیمَ لمّا وُلِدَ لَه اسماعیلُ فی هاجر إلی أن قال: ”فشکی إبراهیمُ ذلک إلی الله عزّ‌و‌جلّ، فأوحی اللهُ إلیه: مَثَلُ المرأة مَثَلُ الضِّلع العَوجَاء؛ إن تَرَکتَها استَمتَعتَ بها، و إن أقَمتَها کَسَرتَها.“»[١]و[٢]

راجع به بیعت زنان

قضیّۀ بیعت زن‌ها با حضرت [صلّی الله علیه و آله و سلّم]:

«رُویَ أنّه صُبَّ ماءٌ فی الإناءِ، ثمّ غَمَسَ فیه یدَه، ثمّ أخرَجَها، ثُمّ أمَرهُنّ بغَمسِ أیدیهنّ فیه. فکانَت یدُ رسولِ اللَه الطّاهِرةُ أطیَبَ مِن أن یَمَسَّها کَفُّ امرأةٍ لیسَت بِمَحرَم.»[٣]و[٤]

در منتهی الآمال، جلد ١، آخر صفحه ٦٣، دربارۀ بیعت زنان با رسول الله در فتح مکّه آمده است:

«پس نوبت زنان آمد، پس حضرت قدح آبی را دست در آن داخل کرد، آنگاه با زنان فرمود:”هر که می‌خواهد با من بیعت کند دست در این قدح کند؛ زیرا که من با زنان مصافحه نکنم.“»[٥]و[٦]

[١]. المیزان فی تفسیر القرآن، ج ‌١، ص ٢٨٧.

[٢]. جنگ ٥، ص ٧٨.

[٣]. وسائل الشّیعة، ج ٢٠، ص ٢٠٩؛ الکافی، ج ٥، ص ٥٢٦.

[٤]. جنگ ١، ص ٣٤.

[٥]. منتهی الآمال، ج ١، ص ٢١٨.

[٦]. ‌جنگ ١٣، ص ٧١.