مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٦٦٩ - نظر علما در دلالت احادیث «من بلغ» بر تسامح در ادلّ&#١٧٢٨ سنن

هِشامبن سالم، از حضرت أبی‌عبدالله علیهالسّلام که همان حدیثی است که ما در صفحۀ ٦٦٦ تحت عنوان روایت شماره پنجم آوردیم نقل کرده است:

«من سَمِع شیئًا من الثَّواب علی شیءٍ فَصَنَعه، کان له أجرُه و إن لم یکن علی ما بَلَغه.»

و أقول: و فی عدّة الدّاعی، صفحة ٣، بعد ذکر الرّوایة الّتی روی عنه صاحب الوسائل عن الصّدوق بطرقه الی الأئمّة، و بعد الرّوایة الّتی روی أیضًا عن الصدوق بإسناده إلی صفوان، و بعد الرّوایة الّتی روی عن محمّدبن یعقوب بإسناده إلی هِشامبن سالم، عن أبی‌عبدالله علیهالسّلام، قال: «و من طریق العامّة ما رواه عبدالرّحمن الحلوانی مرفوعًا إلی جابربن عبدالله الانصاری قال:

«قال رسول‌الله صلّی الله علیه و آله: ”مَن بَلَغه عن الله فضیلةٌ، فأخذ بها[١] و عَمِلَ بما فیها، إیمانًا بالله و رَجاءً ثوابَه، أعطاه الله تعالی ذلک و إن لم یکن کذلک.“»

ثمّ قال ابن فهد: «فصار هذا المعنی مجمعًا علیه عند الفریقین.»[٢]

[نظر علما در دلالت احادیث «من بلغ» بر تسامح در ادلّۀ سنن]

و أقول: و أمّا ابن‌طاوس ـقدّس سرّهـ فإنّه فی صفحة ٦٢٧، من کتابه الإقبال، فی الباب الثامن، فیما یختصّ بشهر رجب و برکاته ـبعد ما ذکر فی الفصل الأوّل الرّوایة التی رواها الصدوق فی ثواب الأعمال عن صفوان، و بعد ما ذکر الرّوایة الّتی رواها الکلینیّ (ره) من کتاب الکافی بإسناده إلی هِشامبن سالم و قال: «و وجدنا هذا الحدیث فی أصل هِشامبن سالم (ره) عن الصّادق علیهالسّلام»، و بعد الرّوایة ‌التی رواها أیضًا عن الکلینیّ، عن محمّدبن یحیی بإسناده المتصّل عن محمّدبن مروان، عن أبی‌جعفر علیهالسّلامـ قال:

[١]. خ ل: فَأخذها.

[٢]. عدّة الدّاعی، ص ١٣.