مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ١٨١ - حکم تطفیف و کمفروشی

پرک [بزرک] می‌ریخت. دید خیلی بدی او معلوم می‌شود، کاغذ زرد را برداشت روی آن ریخت و به مشتری نشان داد.

· فردای قیامت مطفِّف را در میان دو کوه از آتش جای دهند؛ به او بگویند: این دو کوه را وزن کن!

· سوره الأعراف (٧) آیه ٨٥، جزء ٨:

( وَإِلَى مَدْيَنَ أَخَاهُمْ شُعَيْبًا قَالَ يَا قَوْمِ اعْبُدُوا اللَّهَ مَا لَكُمْ مِنْ إِلَهٍ غَيْرُهُ قَدْ جَاءَتْكُمْ بَيِّنَةٌ مِنْ رَبِّكُمْ فَأَوْفُوا الْكَيْلَ وَالْمِيزَانَ وَلَا تَبْخَسُوا النَّاسَ أَشْيَاءَهُمْ وَلَا تُفْسِدُوا فِي الْأَرْضِ بَعْدَ إِصْلَاحِهَا ذَلِكُمْ خَيْرٌ لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ * وَلَا تَقْعُدُوا بِكُلِّ صِرَاطٍ تُوعِدُونَ وَتَصُدُّونَ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ مَنْ آمَنَ بِهِ وَتَبْغُونَهَا عِوَجًا وَاذْكُرُوا إِذْ كُنْتُمْ قَلِيلًا فَكَثَّرَكُمْ وَانْظُرُوا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُفْسِدِينَ).[١]

((مَدْيَنَ): هو ابنُ إبراهیم الخلیل صلواتُ اللَه علیهما، و المراد هنا: القبیلة.

شُعَیب: هو شُعَیبُ بنُ مَیکِیل.)

دو کیل داشتند: یکی بزرگ، نان می‌خریدند؛ و یکی کوچک، نان می‌فروختند.

بیّنه گفتند: «کوه از برای تو سر فرود می‌آورد، بر آن بالا می‌رفت.»

(البَخسُ: النّقص.

(تُوعِدُونَ): أی تُخَوِّفون النّاسَ و تَصُدّونهم عن السّیر أو عن الهدایة.)

فرق میان میزان و مکیال؟[٢]

[١]. سوره الأعراف (٧) آیه ٨٥ و ٨٦.

[٢]. جنگ ١، ص ٥٢ ـ ٥٨.