ترجمه قرآن - صادق نوبرى، عبدالمجيد - الصفحة ٦٠ - ٣ سوره آل عمران

سست و از شكست يافتن غمگين نشويد. البته شما به مشركين غالب خواهيد شد، اگر مؤمن باشيد.
١٤٠- اگر (در جنگ احد) به شماها زخمى رسيده، به جماعت اهل مكه نيز مثل آن زخمها رسيده ايامى كه در جنگ احد دشمن به شما غالب گشت؛ روزگار را بين مردم مى‌گردانيم و در هر جنگ يك طرف مغلوب مى‌شود (چنانچه در جنگ بدر، مسلمين غالب شده، ولى در جنگ احد مغلوب گشتند. غالب و مغلوب شدن به حكم خداوند متعال مى‌باشد) خداوند تعالى شما را در اين جنگ مغلوب ساخت، تا اين كه مؤمن از غير مؤمن تميز داده شود و معلوم شود كه چه كسى در ايمان ثابت مى‌ماند، و همچنين به سبب مغلوب شدن از شما اشخاصى را شهيد قرار دهد. خداوند تعالى آنهايى را كه ايمان ثابت ندارند و جهاد را ترك مى‌كنند و به نفس خود ظالم مى‌شوند، دوست نمى‌دارد.
١٤١- مغلوب شدن مؤمنين، در جهاد از اين جهت است كه خداوند تعالى مؤمنين را از گناهان پاك سازد. ولى مغلوب شدن كفار براى هلاكت آنها و محو آثارشان مى‌باشد.
١٤٢- آيا گمان كرديد (خطاب به فراريان جهاد) كه به بهشت داخل مى‌شويد (در صورتى كه فرار از جهاد، گناه كبيره است) و حال آن كه نزد خداوند تعالى جهاد كنندگان شما معلوم نشده، و اشخاصى كه در راه جهاد صابر بوده و ثابت قدم خواهند بود، از هم تميز نيافته‌اند، (در اين صورت چطور به بهشت داخل خواهيد شد) (در جنگ احد تمام قشون رسول اكرم فرار نمودند. فقط چهارده نفر به طورى كه ذكر شد، باقى ماندند و آنها رسول خدا را از دشمن حفظ كردند).
١٤٣- اى مؤمنين! چگونه رسول خدا را در جنگ ترك كرده، فرار اختيار كرديد و حال آن كه شما قبل از درك موت، جهاد كردن و شهيد شدن را آرزو مى‌كرديد. شما در جنگ مرگ را مشاهده كرديد و ديديد كه برادران دينى شما در جنگ به شهادت رسيدند، مع هذا شما آنها را گذاشته فرار كرديد. با وجود اين باز آرزوى بهشت داريد؟
[توضيح: در جنگ احد يكى از مشركين (عبد اللَّه ابن قمئه) سنگى انداخت دندان مبارك رسول خدا را شكست و صورتش را مجروح نمود بعد هجوم كرد تا رسول خدا را به قتل برساند (مصعب بن عمير) علمدار حضرت پيش دويد عبد اللَّه ابن قمئه، مصعب را به قتل رسانيد و خيال كرد كه رسول اكرم است (اعراب در جنگ صورت خود را مى‌بستند و غير از چشم اعضاى ديگر بدن معلوم نمى‌شد) از اين جهت عبد اللَّه بعد از كشتن مصعب (خيال كرد كه رسول خدا را كشته) فرياد نمود ايها الناس محمد را به قتل رساندم اين خبر بين مردم منتشر گشت قشون رسول خدا هم متفرق گرديد، رسول خدا صدا كرد ايها الناس به طرف من بيائيد كه من زنده‌ام كسانى كه صداى حضرت را شنيدند اطراف او جمع شدند (انس ابن نضر) يكى از انصار داد زد كجا فرار مى‌كنيد؟
اگر محمد مقتول شد خداى محمد (ص) حى و قيوم مى‌باشد بعد از رسول اكرم زندگى به شما لازم نيست بعد گفت (الهى من از كردار مردم از تو پوزش مى‌طلبم) بعد به طرف دسته مشركين حمله كرد و جنگ را ادامه داد تا به شهادت رسيد (رضوان اللَّه عليهم اجمعين) در اين واقعه آيه شريفه زير نازل گرديد.] ١٤٤- نيست محمد صلّى اللَّه عليه و آله مگر پيغمبرى از جانب خداوند تعالى كه قبل از او نيز پيغمبران زيادى بودند، موت آنها را درك نموده و در گذشته‌اند و اين محمد صلّى اللَّه عليه و آله هم از جمله آنهاست. اگر محمد صلّى اللَّه عليه و آله را اجل (موت) درك كند و يا به قتل برسد، شما از دين روگردان شده، از جنگ عقب نشينى مى‌كنيد؟ (دين، دين خداوند تعالى است و خداوند هم حى و قيوم است) هر كس از دين برگردد و مرتد شود! البته آن شخص ضررى به خداوند تعالى نمى‌رساند، بلكه ضرر به نفس خودش عايد خواهد شد. ولى خداوند تعالى آنهايى را كه در دين اسلام ثابت قدم شده و به نعمت اسلام شاكر باشند، جزاى خير خواهد داد.
١٤٥- هيچ نفسى و لو طالب مرگ باشد، نمى‌تواند به اختيار خود بميرد، مگر به اذن خداوند تعالى. زيرا براى موت هر شخص، وقت معين مقرر و نوشته شده (حال كه مرگ به اذن خداوند تعالى مى‌باشد، پس به چه جهت از جهاد فرار مى‌كنيد) هر كس در جهاد اجر دنيوى بخواهد اجر او را مى‌دهيم (كنايه است به اشخاصى كه در جنگ احد به غنيمت بردن مشغول شدند) و هر كه در جهاد ثواب آخرت را اراده كند به او ثواب آخرت مى‌دهيم، خداوند تعالى آنهايى را كه به نعم الهى شاكر بوده، و در جهاد ثواب آخرت را آرزو كنند، جزاى خير مى‌دهد.
١٤٦- بسى انبياء بودند كه، همراهشان جمع كثيرى از عالمان و زاهدان جهاد كرده‌اند (شما اولين دسته جهاد كنندگان نيستيد كه محمد صلّى اللَّه عليه و آله رسول ما را گذاشته و فرار كنيد) در راه خداوند تعالى از مصائب و محنى كه در جهاد به آنها رسيد، نترسيده و سست نشدند و اظهار ضعف نكرده، خود را براى دشمنان ذليل نكردند. بلكه صبر كرده، در برابر دشمنان پايدارى كردند. (ولى شما بى‌صبرى نشان داده، پيغمبر را گذاشته از ميدان فرار كرديد) خداوند تعالى آنهايى را كه به هر بلا و مصيبت صبر كنند، دوست مى‌دارد.
١٤٧- مجاهدين انبياء سلف، جز اين نگفتند كه بار پروردگارا! گناهان ما و ستمى را كه درباره خود مرتكب شده‌ايم ببخشاى، و ما را در جهاد ثابت قدم كن، و بر محو كافران مدد فرماى.
١٤٨- خداوند تعالى به پاداش ثبوت قدم آنها، در جنگ اجر دنيا (غلبه بر دشمن و نيل بر غنائم جنگى) و ثواب آخرت هر دو را به آنان عطا فرمود، خداوند تعالى صاحبان عمل نيكو را دوست مى‌دارد.
[توضيح: بعد از شكست قشون اسلام در جنگ احد منافقين به مسلمين گفتند بيائيد به مشركين ملحق شويم و به بت پرستى برگرديم خداوند تعالى اين مطلب را ضمن آيه زير بيان مى‌فرمايد.]