مانع مى‌شويد (يهوديان سعى داشتند اشخاصى را كه ايمان آورده‌اند، و يا در صدد قبول ايمان بودند، مانع شوند. و براى برگرداندن آنها كوشش مى‌نمودند) و براى دين حق «اسلام» عيب و نقصان جستجو مى‌كنيد، تا به مردم معلوم كنيد كه در اسلام هيچ درستى نيست، و حال آن كه شما اهل كتاب شاهد هستيد كه دين اسلام دين حق بوده راه مستقيم الهى است، زيرا شما اهل كتاب هستيد و در كتاب خودتان حقانيت دين اسلام به شما معلوم شده و ولى شما كتمان كرده مخفى مى‌داريد از چيزهايى كه شما آن را عمل مى‌كنيد خداوند تعالى غافل نمى‌باشد.
[توضيح: روزى انصار (يعنى دو طايفه بزرگ اوس و خزرج) در مدينه در محلى جمع و مشغول صحبت بودند شاس ابن يهودى كه بزرگترين دشمن اسلام محسوب مى‌شد از آن جا گذشت اوس و خزرج را ديد كه به بركت دين اسلام برادروار دور هم جمع شده و صحبت مى‌كنند در صورتى كه سابقا به خون هم تشنه بوده و دائم در جنگ و جدل بودند اين مطلب بر او گران آمد و در صدد فتنه و توليد تفرقه افتاد يكى از جوانان يهود را خواسته و نزد انصار فرستاد تا اشعار دوره جاهليت را كه در موقع جنگ خانوادگى انشاء شده بود خوانده و مراتب را يادآورى نمايد جوان يهودى هم نزد آنها آمده اشعار مربوط به جنگ بعاث را براى آنها خواند (بعاث جنگى است كه بين اوس و خزرج در مدينه در زمان جاهليت قبل از پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله اتفاق افتاده و در آن جنگ اوس به جماعت خزرج غالب شده بود) انصار از اين سخنان غضبناك شده در بين آنها قيل و قال افتاد، و منجر به جنگ گرديد رسول خدا از ماجرا مطلع شده در محل حاضر گرديد و آنها را مذمت نموده فرمود (اى جماعت انصار خداوند تعالى شما را به دين اسلام هدايت فرمود و شرك و نفاق را از بين شما برداشته است سزاوار نيست كه با وجود من كه در بين شما هستم به امر جاهليت اقدام كنيد از مواعظ رسول اكرم صلّى اللَّه عليه و آله انصار ساكت شده با هم بناى مصافحه و معانقه گذاشته و از عمل خود نادم و متفرق گرديدند در آن زمان آيه شريفه زير نازل گرديد.] ١٠٠- اى جماعت انصار كه ايمان آورده‌ايد، اگر از جماعت (يهوديان) كه به آنها كتاب توراة داده شده است، اطاعت كنيد. شما را بعد از ايمان به كفر برمى‌گردانند.
١٠١- اى جماعت انصار! بعد از قبول اسلام، چگونه كافر مى‌شويد. و حال آن كه آيات الهى و كلمات قرآن شريف بر شما خوانده مى‌شود ممكن نيست شخص بعد از شنيدن آيات قرآن شريف و درك آن كافر شود، چطور ممكن است كه شما كافر شويد در صورتى كه پيغمبر الهى محمد صلّى اللَّه عليه و آله ميان شما است هر كس به دين الهى چنگ زند، در حقيقت او به راه حق و مستقيم (دين اسلام) هدايت شده است.
١٠٢- اى جماعت انصار كه ايمان آورده‌ايد، از خداوند تعالى تقوى كنيد (واجبات را عمل كرده، محرمات را ترك نمائيد) چنانچه شايد و بايد، البته در موقع درك موت بايد به دين اسلام از دنيا خارج شويد.
١٠٣- همگى به رشته دين الهى چنگ زده، و محكم بچسبيد. و بعد از دخول به اسلام متشتت نشده، متفرق نشويد و موهبت الهى را به ياد آريد كه به شما عطا فرموده (آن نعمت اين است كه، شما انصار اهل مدينه به هم دشمن بوديد و بين اوس و خزرج از ١٢٠ سال به اين طرف نزاع و عداوت بود. به ميمنت وجود رسول اكرم عداوت از بين شما برداشته شده و با هم دوست شديد) و از قلوب شما نفاق به سبب دين اسلام برداشته شد، و به جاى آن به نعمت اسلام برادر گشتيد، و شما اهل مدينه به سبب كفر گويا بر كنار آتش جهنم بوديد و نزديك بود كه به آتش بيفتيد، خداوند تعالى به سبب دين اسلام شما را از آتش نجات داد. بدينسان خداوند تعالى براى حقانيت دين اسلام دليل و برهان خود را بيان مى‌كند. البته شما بايد به طرف دين حق هدايت يابيد (آياتى كه درباره انصار نازل شده بود، تمام شد آيه بعدى خطاب به مسلمين مؤمن مى‌باشد).
١٠٤- بايد از شما مسلمين جماعتى صاحب علم شده و مردم را به طرف عمل خير دعوت نمايند، و مردم را به اعمال نيك و نهى از قبايح امر كنند. اشخاصى كه امر به معروف و نهى از منكر مى‌كنند، البته نجات يافتگانند.
١٠٥- شما اهل اسلام مثل كسانى (يهود و نصارى) نباشيد كه بعد از آمدن دلايل روشن و آشكار جهت اتفاق و اتحاد باز در دين خود اختلاف كرده و متفرق گشتند. البته براى چنين مردمى عذابى سخت خواهد بود.
١٠٦- به ياد بياوريد، روزى را (قيامت را) كه در آن روز بعضى رو سفيد (مؤمنين) و بعضى رو سياه (كافرين و منافقين) مى‌شوند. به آنهايى كه روسياه مى‌شوند. گفته مى‌شود كه آيا بعد از ايمان به توراة و انجيل و قرآن كافر شديد؟ آنها نمى‌توانند جواب بدهند خداوند تعالى دوباره فرمايد: به كيفر آن كه به كتب و پيغمبران الهى كافر شديد، عذاب جهنم را بچشيد.
١٠٧- اما آنهايى كه در روز قيامت، رو سفيد شده‌اند، به رحمت الهى داخل شده و در آن جاودانند.
١٠٨- آيات مذكوره درباره عذاب و ثواب از نشانه‌هاى الهى است، آنها را به تو و مردم خوانده و تعليم مى‌دهيم، خداوند تعالى به هيچ يك از عالميان اراده ظلم نفرموده، هر شخص به نفس خود ظلم كننده مى‌باشد.