محمد) يك نفر اسير از اسراء مسلمينم به من اطعام كنيد به قرار سابق هر پنج نفر طعام خود را به آن اسير دادند و خود گرسنه خوابيدند همين كه صبح شد على عليه السّلام از دست حسنين گرفته به حضور رسول خدا وارد شد رسول خدا حسن و حسين را كه از شدت گرسنگى مى‌لرزيدند ديده فرمود ديدن شما در اين حال مرا به منتهى درجه غمگين نمود برخاست در معيت آنها نزد فاطمه زهرا رفت فاطمه را در حالى ديد كه از گرسنگى شكمش به پشتش چسبيده چشمهايش گود افتاده در محراب به عبادت مشغول است، ديدن چنين احوال رسول خدا را بيشتر غمگين نمود اين عمل خاندان نبوت منظور مقام احديت شده آيات آتى الذكر در همان حال به رسول خدا نازل شد ضمن آيات علاوه از آن كه شأن و درجه اعمال آنها و اجر و مزد آخرتشان معلوم شد براى ملت اسلام در صفحات قرآن شريف به يادگار دستور العمل فوق العاده قرار داده شد.] ٥- (يا محمد) در حقيقت صاحبان اين عمل خير (على- فاطمه- حسن- حسين- فضه) «كه نان قوت خود را بخشيدند» آنهايى كه سه روز بدون افطار روزه گرفته مخصوصا به تشنگى روزه صبر كردند به جاى آن در آخرت داخل ظرف شيشه يك قسم شرابى مى‌خورند كه برودت و رفع عطش آن به درجه‌اى مى‌شود كه گويا به آن كافور مخلوط شده است. (طبيعت كافور خيلى بارد بود و در بين اعراب براى برودت ضرب المثل مى‌باشد خداوند تعالى بنا به عرف و عادت اعراب براى تفهيم برودت شراب آخرت اختلاط آن را با كافور ذكر فرموده است).
٦- شرابى كه داخل ظرف شيشه خورده مى‌شود شراب چشمه‌اى است كه صاحبان عمل خير بندگان خدا (پنج نفر و كسانى كه به عمل آنها اقتدا كرده‌اند) از آن چشمه خورده و به اختيارشان به هر كجا كه خواهند مى‌توانند آن چشمه را جارى سازند.
٧- صفت آن پنج نفر اين است كه به نذرشان (سه روز روزه گرفتن) وفا كرده و از قهر خدا و روزى كه شر و سختيش همه اهل محشر را فرا گيرد ترسيده شبها گرسنه خوابيده سه روز روزه را تمام كردند.
٨- با داشتن احتياج به طعام و دوست داشتن، طعام خود را (روز اول) به فقير (روز دوم) به يتيم (روز سوم) به اسير داده آنها را به نفس خود مقدم داشته خودشان به گرسنگى صبر كرده (اين عمل بالاتر از سخاوت است به آن ايثار گفته مى‌شود).
٩- آن پنج نفر موقع اطعام (به فقير و يتيم و اسير) به آنها گفتند كه ما در اطعام شما نه از شما عوض و نه مدح و ثنا و نه دعائى اراده نداريم فقط براى رضاى خداوند تعالى به شما اطعام مى‌كنيم.
١٠- در حقيقت از عذاب روزى كه (قيامت) از شدت خوف آن رخسار مردم بر هم شده از خوف چين و چروك گشته علامات غم و غصه در سيماها ظاهر مى‌شود از پروردگارمان ترسيده به شما اطعام مى‌كنيم بلكه ما را از عذاب آن روز نجات بدهد براى غرض ديگر به شما اطعام نمى‌كنيم.
١١- به سبب همين ترس آنها خداوند تعالى آنها را از شر آن روز (قيامت) نگه داشته عوض غم و حزن به قلبشان شادى و به صورتشان بشاشت عطا خواهد كرد.
١٢- به سبب صبر و تحملى كه به گرسنگى و تشنگى روزه نمودند خداوند تعالى به آنها جنت (جايى كه آنجا نه سرما و نه گرما نمى‌شود) جزا داده و در آن جنت لباس حرير به آنها خواهد پوشانيد.
١٣- در آن جنت به تختها تكيه زده با هم به صحبت مشغول مى‌شوند در حالى كه گرما و سرما در آنجا نمى‌بينند.
١٤- و سايه درختان آن جنت بر آنها نزديك شده و چيدن ميوه آنها براى آنها به وجه سهل و آسان ميسر مى‌باشد و در هر حال از آن ميوه‌جات مى‌توانند چيده ميل كنند (در جنت اگر چه به سايه درخت احتياج نخواهد بود ليكن چون نشان درخت اين است كه اگر آفتابى باشد سايه‌اى از او بيفتد از اين جهت به اعتبار آن سايه ذكر شد).
١٥- خادمين آنها در جنت با جامهاى سيمين و كوزه‌هاى شيشه‌اى هر قسم مشروبات را بر آنها گردانيده مى‌نوشانند.
١٦- آن كوزه‌هاى شيشه از نقره خلق شده (يعنى خداوند تعالى آن شيشه‌ها را از نقره اخراج مى‌كند) با سفيدى نقره صفاى شيشه جمع شده به اندازه و تناسب (اهلش) خداوند تعالى آن كوزه‌ها را براى آنها مى‌آفريند.
١٧- همچنين در ظرفهاى شيشه قسم ديگر شراب داده مى‌شود گويا به آن زنجبيل مخلوط شده و طعم زنجبيل از آن ظاهر مى‌شود. (بين جماعت عرب، زنجبيل چيز لذيذ و معطر محسوب مى‌شد و فى الحقيقه زنجبيل از لحاظ تندى و داشتن طعم مخصوص مطلوب مى‌باشد).
١٨- مشروب به طعم زنجبيل در جنت چشمه‌اى است كه در آن چشمه تندى زنجبيل نبوده موقع نوشيدن از گلو به طور گوارا پائين مى‌رود و آن را سلسبيل خوانند.
١٩- و براى خدمت هميشگى آنها پسرانى زيبا كه هميشه در اوائل جوانى هستند اطراف آنها مى‌گردند (يا محمد) چون در آنها بنگرى گمان برى كه در صفا و لمعان برق مانند مرواريد و لؤلؤ پراكنده تازه از صدف خارج شده‌اند.
٢٠- (يا محمد) چون در جنت مهيا شده به اطراف بنگرى (براى روزه گيران) نعمتهايى كه به وصف نگنجد و املاك وسيع و بزرگ مى‌بينى.
٢١- در تن آنها لباس از ديباى نازك و ضخيم سبز رنگ باشد، و با دستبندهايى از نقره زينت داده مى‌شوند (يا محمد) پروردگار آنها عوض روزه گرفتن و تشنه ماندنشان شراب پاك و تميز مبرا از هر عيب و خبائث به آنها مى‌نوشاند.
٢٢- (يا محمد) از طرف ما به آنها خطاب شده گفته مى‌شود اين نعمتها كه به شما داده مى‌شود براى شما جزاى عملتان مى‌باشد سعى‌