ترجمه قرآن - صادق نوبرى، عبدالمجيد - الصفحة ٤٣٢ - ٤٢ سوره شورى

٣٢- از دلايل و براهين دال به قدرت كامله و يگانگى خداوند تعالى سير و حركت كشتيهاى كوه پيكر است در دريا خداوند تعالى باد مى‌فرستد و به سبب باد كشتيها به هر طرف حركت مى‌كنند
٣٣- اگر خداوند تعالى بخواهد باد را ساكن كرده كشتيها روى دريا ثابت ايستاده به هيچ طرف حركت نكنند مسافرين داخل كشتى به حركت كشتى هيچ چاره پيدا نمى‌كنند در حقيقت در حركت كشتيها به سبب باد براى اشخاصى كه به بلاهاى الهى صبر كرده و به نعمش شكر گزار باشند دلايل و براهين هست.
٣٤- يا اين كه خداوند تعالى باد را به شدت حركت داده مسافرين (كشتيهاى بخارى يا غير بخارى) را به سبب گناهان مكتسبه غرق نموده بعضى را هلاك ساخته و از گناه اكثرشان گذشته نجات مى‌دهد
٣٥- (يا محمد) آنهايى كه براى بطلان دلايل و براهين توحيد و قدرت خداوند تعالى نزاع و جدال مى‌كنند موقع نزول عذاب ما به آنها خواهند فهميد كه خلاصى و فرار از عذاب ما بر ايشان ميسر نخواهد بود آن وقت پشيمان خواهند بود ليكن پشيمانى به آنها سودى نمى‌دهد.
٣٦- هر چيزى كه از مال و زينت دنيا به شما نوع بشر داده شده است آنها تماما متاع حيات دنيا است فانى خواهند شد، اما اجر و ثوابى كه نزد خداوند تعالى است براى ايمان آورندگان به خدا و متوكلين بهتر و پايدار است هميشه بوده فانى نخواهد شد، شخص عاقل فنا را به بقاء اختيار نمى‌كند.
٣٧- همچنين ثواب آخرت براى اشخاصى است كه از گناهان بزرگ اجتناب كنند، زمانى كه غضب نمودند غضب خود را فرو برده و در آن حال خود را براى بخشودن آماده كرده از تقصيرات گذشته ببخشند.
٣٨- همچنين ثواب آخرت براى آن اشخاصى است كه دعوت پروردگارشان را قبول كنند و ايمان آورده شرك را ترك و نماز به پاى دارند و هر امر «ملى» در ما بين آنها به شورا به اتمام رسيده به تنهايى اقدام به كارى نمى‌كنند و از روزيهاى اعطايى ما در راه خير و صلاح ابناى ملت انفاق و احسان مى‌كنند.
٣٩- همچنين ثواب آخرت مخصوص آن كسانى است كه وقتى به آنها ظلمى رسيد از شخص ظالم به قوانين مقرره خداوند تعالى انتقام كشيده از حد (الهى) تجاوز نمى‌كنند.
٤٠- شخص مظلوم اگر بخواهد جزاى ستمكار را بدهد بايد به مثل همان ظلم و به همان قدر جزا دهد بيشتر از آن نمى‌تواند عوض بكند هر شخصى كه به ظلم عوض نكرده ظالم را عفو كرده ما بين را اصلاح نمايد (البته عفو بهتر از انتقام است) اجر آن با خداوند تعالى است ممكن است كه در موقع انتقام از حد تجاوز كرده تلافى كند آن وقت بعد از مظلوميت ظالم مى‌شود در حقيقت خداوند تعالى ظالمين را دوست نمى‌دارد. پس عفو كردن بهتر از انتقام است.
٤١- اما هر شخصى كه بعد از مظلوم شدن بخواهد انتقام بكشد و به قدر مظلوميت از ظالم انتقام بگيرد براى آنها هيچ كس نمى‌تواند عيب گرفته عتاب كند و يا براى عذاب كردن به آنها هيچ كس راه ندارد زيرا حق خود را گرفته‌اند.
٤٢- بلكه در حقيقت تنها راه مؤاخذه بر آنهايى است كه بدون سبب اول دفعه به مردم ظلم كرده روى زمين دور از حق و عدالت كبر و غرور نموده فساد كنند، به چنين اشخاص بايد عذاب شده ظلم آنها از مردم دفع گردد براى آنها در آخرت عذاب دردناك است.
٤٣- اما هر شخصى كه به ظلم صبر كرده از ظالم انتقام نكشد و او را ببخشد در حقيقت صبر كردن و بخشودن لايق اشخاص عاقل مى‌باشد بايد به چنين امورى عزم كرده اقدام نمايند.
٤٤- هر شخصى را كه خداوند تعالى او را به سبب عمل خبيثش در ضلالت باقى گذارد ديگر براى او هيچ كمك نشده خلاص كننده‌اى از ضلالت براى او نخواهد بود (يا محمد) روز قيامت ظالمين را مى‌بينى كه به ديدن عذاب مى‌گويند آيا راهى هست كه به دنيا برگرديم؟ تا برگرديم عمل صالح انجام دهيم (آرزوى بازگشت به دنيا مى‌كنند ولى بازگشت بر آنها ميسر نمى‌شود).