ترجمه قرآن - صادق نوبرى، عبدالمجيد - الصفحة ٣٣٣ - ٢٦ سوره شعرا

٢٠٧- نه، عمر دنيا و لذات دنيوى آنها را عذاب خداوند تعالى بى احتياج نمى‌كند البته به آنها عذاب خواهد شد.
٢٠٨- (يا محمد) اهل هيچ قريه‌اى را هلاك نساختيم مگر اين كه از طرف خودمان به اهل آن شهر پيغمبر فرستاديم، تا اين كه آنها را از عذاب ما بترساند. همين كه بعد از ترسانيدن ايمان نياوردند عذاب فرستاده آنها را هلاك ساختيم.
٢٠٩- عقل شريفى كه از فضل و كرامت خودمان به نوع بشر عطا كرده‌ايم براى حصول معرفت به وحدانيت ما (خداوند تعالى) مستقل بوده به هيچ چيز احتياج نيست، اما به سبب تبعيت اكثر مردم از خواهش نفس، پرده غفلت به روى عقل شريف كشيده شده و از معرفت به كمال توحيد ما كنار افتاده است از اين جهت پيغمبران فرستاديم تا پرده غفلت را از روى عقل آنها كنار زده متذكر شوند و آنها را به سوى وحدانيت ما متمايل سازند؛ اگر بعد از اعزام انبياء و نصيحت كردن مردم و تذكر توحيد الهى، باز مردم تابع خواهش نفس شده و در كفر و عناد و شرك خود باقى بمانند آن وقت اگر ما به آنها عذاب فرستاده هلاك سازيم. به آنها ظلم نكرده‌ايم بلكه جزاى عملشان بدانها رسيده است.
٢١٠- (مشركين مى‌گفتند قرآن را شياطين به سينه محمد نازل مى‌كنند خداوند تعالى در جواب آنها فرمايد). اين قرآن را شياطين به قلب محمد نازل نمى‌كنند.
٢١١- شأن شياطين پستتر از آن است كه بتوانند قرآن نازل كنند، اگر هم بخواهند، به سبب فصاحت و بلاغت قرآن قدرت و استطاعت نازل كردنش را نخواهند داشت.
٢١٢- در حقيقت شياطين (مشركينى به مانند شما) از شنيدن وحى الهى و كلام حكمت آميز خداوند تعالى بر كنارند چگونه مى‌توانند مانند قرآن درست كنند و (به محمد صلّى اللَّه عليه و آله) تعليم نمايند.
٢١٣- (يا محمد) با خداوند تعالى معبود ديگرى طلب نكرده عبادت مكن اگر چنين عملى از تو سر بزند آن وقت روز قيامت از جمله معذبان باشى.
٢١٤- (يا محمد) خويش و اقرباى نزديك خود را جمع كن مخصوصا آنها را از عذاب ما بترسان بلكه داخل ايمان شده و از كفر و شرك بر كنار باشند. (علاء الدين على بن محمد خازن در لباب التأويل ضمن تفسير همين آيه شريفه از محمد بن اسحق آن هم به سند خود از على بن ابى طالب روايت مى‌كند كه على مى‌گويد زمانى كه همين آيه شريفه به پيغمبر نازل شد مرا خوانده فرمود يا على خداوند تعالى به من امر كرده مخصوصا اقربا و عموهايم را به طرف خداوند تعالى دعوت كنم طعامى ترتيب بده بعد برو اولاد عبد الطلب را دعوت كن (على) مى‌گويد من طعام درست كردم بعد رفتم عموها و ساير اولاد عبد المطلب را جمع كردم بين آنها ابو طالب و حمزه و عباس و ابو لهب بودند بعد از صرف ناهار رسول خدا فرمودند اى اولاد عبد المطلب من از براى شما خير دنيا و آخرت آورده‌ام خداوند تعالى به من امر كرده شما را به طرف او بخوانم كيست از شما يك نفر كه به من كمك و برادر شده و به من وصى و جانشين شود تا چهل نفر از اولاد عبد المطلب آنجا حاضر بودند همه ساكت شدند هيچ كس جواب نداد من بين آنها از همه كوچكتر بودم گفتم يا رسول اللَّه من كمك و برادر تو هستم رسول خدا از گردن من گرفته گفت اين برادر و وصى و جانشين من بين شما است بايد به اين اطاعت كنيد جماعت به پا خاسته به تدريج متفرق شده به ابو طالب گفتند (محمد صلّى اللَّه عليه و آله) به تو امر مى‌كند بايد به پسرت على اطاعت كنى (اين روايت طولانى است اختصارا نقل شد).
٢١٥- (يا محمد) از براى مؤمنينى كه به تو تابع شده‌اند تواضع كرده به آنها كبر و غرور نكن.
٢١٦- (يا محمد) اگر به تو عاصى شده به سخنان تو اطاعت نكرده گوش ندهند آن وقت به آنها بگو من از اعمال شما برى و بيزارم.
٢١٧- به خداوند تعالى كه مقتدر و غالب به دشمن بوده، رحيم به دوست مى‌باشد، توكل كن و هر كار خود را به او واگذار نما.
٢١٨- به خداوندى توكل كن كه تو را مى‌بيند و به احوال تو عالم است‌
٢١٩- هنگامى كه براى نماز شب برميخيزى و به نماز مشغول مى‌شوى.
٢٢٠- در حقيقت خداوند تعالى سخنان شما را شنيده به اعمالتان عالم است.
٢٢١- شما مشركين گفتيد كه اين قرآن را شياطين نازل كرده (به محمد صلّى اللَّه عليه و آله) مى‌آورند (به محمد شيطان نازل نمى‌شود) مى‌خواهيد كه به شما خبر بدهم شياطين بر كه نازل شده تعليم مى‌دهند؟
٢٢٢- به هر شخص دروغگو و عاصى فاسق شياطين نازل مى‌شوند نه به رسول ما (محمد صلّى اللَّه عليه و آله) (اعراب اعمال فالگيران «كاهنين» دوره جاهليت را به شياطين نسبت داده مى‌گفتند هر كاهنى شيطانى دارد كه به او تعليم مى‌دهد و اعمال امثال (سطيح، شق، مسيلمه، طليعه) را كه كاهن بودند به شيطان نسبت مى‌دادند خداوند تعالى بنا به اعتقاد خود اعراب، ضمن آيه شريفه به آنها جواب داد.
٢٢٣- (كاهنين) فالگيران دروغگو گوش فرا مى‌دهند (و ادعا دارند) كه به ما از غيب شيطانها وحى آورده تعليم مى‌دهند و حال آن كه تمام آنها دروغگو هستند.
٢٢٤- شعراى هجو گو نيز مانند فالگيرها طايفه دروغگو هستند به سخنان آنها تابع نمى‌شود مگر اشخاص سفيه و گمراه.
٢٢٥- آيا نمى‌بينى (يا محمد) كه آنها در هر وادى (خصوصا وادى كلام) متحير و سرگردانند (از براى اشخاص بخيل سخاوت حاتم و