ترجمه قرآن - صادق نوبرى، عبدالمجيد - الصفحة ٣٢١ - ٢٥ سوره فرقان

به منتها درجه رسيده‌اند كه رؤيت خداوند تعالى را طلب مى‌كنند (چنان كه قوم موسى خواهش نمودند.)- (شرح در سوره بقره گذشت- مترجم).
٢٢- (يا محمد) همين كه مشركين، روز قيامت ملائكه عذاب را ديدند در آن روز براى گناهكاران از براى هيچ خيرى از طرف خداوند تعالى بشارت نمى‌شود، (بلكه بر عكس به عذاب الهى بشارت داده مى‌شوند) آن وقت مشركين از خوف خود مى‌گويند پروردگارا اين عذاب را از ما دفع كن به طورى كه دوباره عود نكند.
٢٣- (يا محمد) مشركين به اعمال خير خود در دنيا (مانند صله ارحام و اعانت به مظلوم و مهماندارى و امثال هم) اميدوار شده‌اند اعمال خيريه آنها را پيش آريم و شبيه به گرد مانند هباء پراكنده قرار مى‌دهيم (خداوند تعالى اعمال خير مشركين را در روز قيامت از بابت هيچ و پوچ بودن به عمل سلطانى كه گردنكشان را منكوب نموده و همه چيز آنها را غارت كرده و خودشان را ذليل و اسير ساخته تشبيه مى‌فرمايد).
٢٤- روز قيامت آرامگاه و قرارگاه بهشتيان منزل خوب و پاكيزه مى‌باشد اما محل استراحتشان از آن بهتر و نيكوتر است.
٢٥- روز قيامت روزى است كه آسمان به سبب ابرها بشكافد و در داخل ابرها ملائكه نازل مى‌شوند.
٢٦- در روز قيامت سلطنت ثابت و به حق از براى خداوند تعالى است جميع سلطنتها زايل مى‌شود اما سلطنت خداوند تعالى باقى مانده زوال پذير نيست، روز قيامت از براى كفار روزى سخت و ناگوار باشد.
٢٧- روز قيامت شخص ظالم به غيظ آمده از حسرت و ندامت دستهاى خود را مى‌گزد (چنان كه شخص پشيمان در دنيا دست خود را گاز مى‌گيرد) و مى‌گويد اى كاش تابع پيغمبر مى‌شدم و به راه حق مى‌رفتم و از ضلالت بر كنار مى‌شدم.
٢٨- اى واى بر من كاش فلان كس را (اشخاصى را كه در دنيا او را به ضلالت انداخته‌اند به طور كنايه به لفظ فلان ذكر مى‌كند) دوست نگرفتمى.
٢٩- كسى را كه دوست گرفتم، بعد از آمدن قرآن شريف مرا از پيروى حق كنار ساخته و به ضلالت انداخت، دوست شيطان در موقع بلا و مصيبت انسان را ترك كرده از او كنار مى‌گيرد.
٣٠- پيغمبر ما (محمد) شكايت كرده گفت اى پروردگار من، قوم من جماعت قريش قرآن تو را متروك داشته و از آن اعراض مى‌كنند.
٣١- (يا محمد) همان طور كه جماعت قريش دشمن تو هستند و قرآن را ترك مى‌كنند همچنين براى هر پيغمبرى دشمنى از گناهكاران قرار داديم آنان را هم مانند تو انكار كردند و اطاعت ننمودند. تو تنها دشمن ندارى تمام پيغمبران دشمن داشته‌اند صبر كن هم چنان كه قبل از تو پيغمبران سابق نيز صبر كردند، تنها خداى تو براى هدايت و يارى تو كفايت مى‌كند. (اين آيه به اشاره وعده‌اى است كه مشركين به دست پيغمبر اكرم ذليل خواهند شد).
٣٢- كفار (جماعت قريش) گفتند (اگر اين محمد پيغمبر به حق است) براى چه از براى او قرآن به طور متفرق در چند سال نازل مى‌شود و يك دفعه نازل نشد، (خداوند تعالى در جواب آنها فرمايد) (يا محمد) چنين است؛ نزول تدريجى قرآن از روى حكمت است، قرآن را (در مدت ٢٣ سال) متفرق نازل كرديم تا به سبب متفرق نازل كردن آن قلب تو را محكم سازيم.
٣٣- (يا محمد) مشركين بر تو هيچ مثل باطل (و اعتراض ناحق) نياورند مگر اين كه ما، در جواب سؤال آنها سخنان حق و معنى‌دار گفته آنها را رد كنيم، هيچ وقت مشركين در برابر كلام الهى نتوانند سخنى گويند.
٣٤- مشركين كسانى هستند كه روز قيامت به رويهاى خود به آتش جهنم محشور مى‌شوند، مشركين از راه حق كنار شده و از جهت منزل و مكان بدترين خلقان مى‌باشند.
٣٥- (يا محمد) به احوال امم و پيغمبران پيشين بنگر به آنهايى كه به انبياء اطاعت نكردند عذاب فرستاديم، حقيقتا (به موسى) كتاب (تورات) داديم و برادرش هارون را هم وزير او قرار داديم.
٣٦- (به موسى و هارون) گفتيم و امر كرديم به سوى جماعتى برويد كه آيات ما را تكذيب كرده‌اند آنها را به سوى ما دعوت كنيد (يعنى قبطيان اهل مصر را) اهل مصر آنها را تكذيب كردند ما هم آنها را به يك قسم هلاكت بد (غرق شدن) هلاك ساختيم.
٣٧- همچنين قوم نوح هنگامى كه نوح و انبياء قبل از او را تكذيب كردند به آنها طوفان را مسلط ساخته غرقشان كرديم، و براى مردم (سرگذشت) آنها را دليل و برهان قدرت كامله خداوند تعالى قرار داديم، براى ظالمينى كه پيغمبران را تكذيب كردند روز قيامت عذاب اذيت دهنده حاضر و آماده كرده‌ايم.
٣٨- جماعت عاد و ثمود و رس و جماعت قرنهايى را كه ميان آنها بودند به سبب تكذيب پيغمبران هلاك كرديم، در آخرت عذاب اذيت دهنده براى آنها حاضر كرده‌ايم.
٣٩- از براى اممى كه هلاك گشتند سرگذشت عجيب پيشينيان را (مانند مثل) بيان كرديم بلكه عبرت گيرند و به ما كافر نشوند، آنها از آن قصص عبرت نگرفته پيغمبران را تكذيب نمودند ما هم آنها را متلاشى و نيست گردانيديم و به نوعى از انواع هلاكت هلاكشان ساختيم.
٤٠- حقيقتا جماعت قريش (موقع رفتن به شام) شهر لوط را