هم مانند ساير مردان نمى‌توانند بدون اجازه داخل شوند، هر وقت بخواهند داخل شوند بايد اذن بخواهند، همين طور خداوند تعالى براى شما آيات و احكام خود را بيان مى‌كند خداوند تعالى به مصلحت بندگانش عالم است و براى برقرارى احكام حكيم و داناست.
٦٠- زنان سالخورده كه از حيض منقطع و از نيروى زائيدن افتاده‌اند و طمع شوهر كردن و نكاح ندارند بر آنها گناهى نيست كه سرپوش روى لباس خود را گذاشته جلوى مردان آشكار شوند اما به شرطى كه قصدشان آشكار نمودن محلهاى زينتهاى باطن (چنان كه قبلا ذكر شد) نباشد اما اين زنان مذكور هم اگر ملاحظه عصمت و عفت كرده بين نامحرمان برداشتن سرپوش را ترك كنند براى آنها بهتر است چه ممكن است كه در موقع برداشتن آن محل زينت باطن كشف و نامحرم به آن مطلع گردد در اين صورت البته بر نداشتن بهتر است خداوند تعالى همه سخنان شما را شنيده و به اعمالتان عالم است.
[توضيح: مسلمين موقع رفتن، به جهاد در منازل خود از اشخاص كور و شل و مريض مى‌گذاشتند و مى‌رفتند ولى آن اشخاص در آن منازل از طعام منزل نمى‌خوردند كه شايد صاحبانشان راضى نباشند در اين باره آيات زير نازل شد.] ٦١- بر اشخاص كور و لنگ و مريض (خانه پا) در آن منازل از خوردن خوراك هيچ گناهى نيست و براى شما مؤمنين هم گناهى نيست كه در منازل پسران خودتان (چون پدر و پسر در حكم يك تن واحد حساب مى‌شود از اين جهت خانه پسر را به پدر نسبت مى‌دهد) منازل پدرانتان (پدر و جد پدرى يا مادرى) و يا منازل مادرانتان غذا بخوريد مادران خودتان يا جده‌هاى مادرى يا پدرى خودتان و يا در منازل برادرانتان و خواهرانتان و يا عموهايتان و يا عمه‌هاتان و دايى‌هاتان و خاله‌هاتان و يا در منازلى كه اختيار كليد آنها به دست شما باشد (مانند ناظرها و وكيل خرج منازل) يا در منازل دوستان خود خوردن طعام در اين منزلها بدون اجازه جايز است.
هيچ گناهى بر شما نيست كه با مهمان يك جا و يا جدا صرف طعام كنيد (بعضى از طوايف اعراب بودند كه اگر روزى مهمان به آنها نمى‌رسيد خوردن طعام به تنهايى را خوش نمى‌داشتند در آن باره اين آيه شريفه نازل شد) پس زمانى كه به هر يك از منازل مذكور در فوق يا به منازل ديگر داخل شديد به اشخاصى كه به منزله نفس خودتان است تحيت پر بركت و پاك خداوند تعالى را بفرستيد و به آنها سلام بكنيد (و چنين بگوييد السلام عليكم و رحمت اللَّه و بركاته) خداوند تعالى اين گونه براى شما آيات و احكام خود را بيان مى‌كند تا به عقل رفتار كرده حقيقت و سرّ احكام را بفهميد (شخص اگر به خانه‌اى يا مسجدى داخل شد و در آنجا كسى نبود به اين قسم (السلام علينا و على عباد اللَّه الصالحين) سلام كرده سپس داخل شود.)
٦٢- در حقيقت مؤمنين كسانى هستند كه به خداوند تعالى و پيغمبر او (محمد ص) ايمان بياورند، از صفت آن مؤمنين اين است كه وقتى با پيغمبر در مجلسى براى امرى جمع شدند از آن مجلس بدون اذن پيغمبر خارج نمى‌شوند (يعنى از مجلس نبى اكرم بدون اذن هيچ كس خارج نشود) اشخاصى كه (يا محمد) از او اذن طلبيده و از مجلس خارج شوند آنها ايمان آورندگان به خدا و پيغمبر او هستند (يا محمد) موقعى كه از تو براى بعضى امور خود رخصت مى‌خواهند، به هر كه از ايشان خواهى و مصلحت بدانى كه خارج شود اذن بده (به هر كه خواستى اذن نده) و براى كسانى كه اذن گرفته و از مجلس خارج شده‌اند از ما طلب مغفرت كن (يعنى اذن نخواستن و متفرق نشدن افضل و بهتر از اذن گرفتن و رفتن مى‌باشد).
٦٣- زمانى كه پيغمبر احتياج داشت كه براى امرى نزد او جمع شويد و شما را دعوت فرمود دعوت او را قبول كنيد و نزد او جمع شويد دعوت پيغمبر را مانند دعوتى كه شما در بين خود از يكديگر مى‌كنيد نپنداريد شخص ديگرى اگر شما را بخواند و حاضر نشويد هيچ ضررى براى شما نيست اما موقع دعوت پيغمبر لازم است اطاعت كنيد در خدمتش حاضر شويد و نبايد بدون اجازه از مجلس او متفرق شويد حقيقتا خداوند تعالى به حال اشخاصى كه آهسته از مجلس پيغمبر عقب كشيده و پنهانى خارج مى‌شوند داناست (بعضى منافقين از مجلس رسول خدا بدون اذن خارج مى‌شدند) پس بايد اشخاصى كه به امر پيغمبر (ص) مخالفت كرده از اطاعت او خارج مى‌شوند بترسند از اين كه بلا و مصيبت در دنيا به آنها برسد يا در قيامت به عذاب دردناك گرفتار شوند.
٦٤- خبردار باش (يا محمد) در حقيقت سلطنت و تدبير آسمانها و زمين مخصوص خداوند تعالى است هيچ چيز بر او مخفى نمى‌ماند چگونه ممكن است منافقينى را كه از مجلس پيغمبر خارج مى‌شوند نداند حقيقتا خداوند تعالى در هر حالى كه شما هستيد (از حال ايمان يا نفاق) عالم است و روزى را كه به سوى او برگردانيده مى‌شويد