ترجمه قرآن - صادق نوبرى، عبدالمجيد - الصفحة ٢١١ - ١٢ سوره يوسف

[توضيح: همين كه فرزندان يعقوب به مصر داخل شدند بنيامين را برداشته به حضور يوسف رفتند گفتند اين است آن برادرى كه ما را به آوردن او امر كرده بودى يوسف گفت بسيار كار خوبى كرده به خير نائل شده‌ايد و اين خير را پيش من پيدا خواهيد كرد بعد به آنها احترام كرده براى آنها منزل تعيين نموده استراحت نمودند بعد آنها را مهمان كرده به منزل خود دعوت نمود هر دو برادر را بر سر يك سفره نشانيد بنيامين تنها ماند؛ گريه كرده گفت اگر برادر من يوسف در حيات مى‌بود با من در يك سفره مى‌نشست يوسف گفت اين برادرتان تنها ماند: او را با خودم سر سفره مى‌نشانم، با خود سر سفره نشانيد، بعد از فراغ از طعام گفت هر دو نفر يك جا بخوابيد اين برادرتان بنيامين چون تنها است با من بخوابد فرزندان يعقوب راضى شدند روئيل گفت من از اين رفتار عزيز مصر تعجب مى‌كنم همين كه شب شد يوسف با بنيامين خلوت كرده گفت اسم تو چيست گفت بنيامين يوسف گفت اسم مادرت چيست گفت راحيل گفت تو از مادرت برادر دارى؟ بنيامين گفت برادرى داشتم هلاك گشت يوسف گفت آيا به جاى برادر هلاكت رسيده مرا به برادرى دوست مى‌دارى؟ بنيامين گفت چه كسى مى‌تواند مثل تو برادرى پيدا كند ليكن تو از يعقوب و راحيل متولد نشده‌اى در اين حال يوسف نتوانست خوددارى كند گريه كرده بنيامين را در آغوش گرفته گفت برادر تو يوسف منم هر دو گريه كردند و بوى يكديگر را استنشاق كردند چنان كه ضمن آيه شريفه زير خبر مى‌دهد.] ٦٩- و چون فرزندان يعقوب به حضور يوسف رسيدند يوسف برادرش بنيامين را پيش خود كشيده گفت من برادر تو هستم از اعمال قبيحى كه برادران در حق ما كردند محزون مباش خداوند تعالى به وجه نيكو ما را در يك مقام جمع نمود لكن شناسايى مرا به برادران اظهار مكن.
[توضيح: همين كه بنيامين برادرش يوسف را شناخت گفت كه ديگر نمى‌توانم از تو جدا گردم محكم به يوسف چسبيده يوسف گفت اگر اينجا بمانى غم و غصه پدرمان افزونتر مى‌گردد همچنين بايد به تو بهتانى بزنم تا به بهانه آن بتوانم تو را از برادرانت بگيرم بنيامين گفت هر طور مصلحت مى‌بينى بكن من از تو مفارقت نمى‌كنم لذا يوسف جام آبخور پادشاه را داخل جوال گندم بنيامين گذاشت و به هر يك از برادران يك بار گندم داده به راه افتادند چنان كه آيه شريفه زير خبر مى‌دهد.] ٧٠- و چون يوسف تداركات برادرانش را آماده ساخت و جوالها را با گندم پر نمود مشربه پادشاه را داخل بار گندم برادرش بنيامين گذاشت كاروان به راه افتاد بعد از حركت منادى از طرف يوسف آنها را ندا كرده گفت اى كاروانيان بايستيد شما دزدانيد!
٧١- برادران (يوسف) از اسناد دزدى مضطرب شده به طرف منادى (خادمين يوسف) رو كرده گفتند چه گم كرده‌ايد كه جستجو مى‌كنيد؟
٧٢- (خادمين يوسف) گفتند جام آبخور پادشاه را گم كرده‌ايم آن را جستجو مى‌كنيم هر كه آن را بياورد براى مژدگانى بار يك شتر گندم داده مى‌شود، من كه مناديم به دادن آن طعام به آن شخص كفيل و ضامنم.
٧٣- فرزندان يعقوب تعجب كرده گفتند قسم به خداوند تعالى شما خود مى‌دانيد كه ما در سرزمين مصر براى توليد فساد نيامده‌ايم و هيچ وقت هم به صفت دزدى متصف نبوده‌ايم به چنين امر قبيحى اقدام نكرده‌ايم حال چگونه ممكن است كه ما دزدى بكنيم؟
٧٤- خدمه يوسف گفتند اگر دروغ گفته باشيد و از شما دزدى سر زده باشد سزاى شخص دزد چيست؟ (مقصود خدمه يوسف از اين سؤال اين بود كه آنها مطابق شريعت خود جواب دهند و اگر موافق شريعت خودشان بنيامين را گرفته نگه دارند برادران ديگر نتوانند حرفى بزنند، خادمين اين سخن را به تعليم (يوسف) به آنها مى‌گفتند زيرا در شريعت حضرت ابراهيم سزاى دزد در برابر دزدى نگهدارى و به خدمت گرفتن دزد به مدت يك سال يا بيشتر بود و لذا يوسف براى نگهدارى بنيامين اين تدبير را نمود).
٧٥- فرزندان يعقوب به سبب اطمينان به خودشان در كمال جرأت و جسارت جواب داده گفتند سزاى دزدى نگهدارى همان شخص و استخدام آن مى‌باشد، اگر شي‌ء مسروقه داخل بارش پيدا شود چنان كه گفتيم جز شخص دزد ديگرى به جاى او قبول نشده خود دزد شخصا در برابر شى‌ء مسروقه نگهدارى مى‌شود و اين سزاى او مى‌باشد ما به دزدان ظالم چنين سزا مى‌دهيم و به جاى شى‌ء مسروقه آنها را گرفته استخدام مى‌نمائيم. (بعد از اين گفتگو آنها را بازگردانيده نزد (يوسف) بردند (يوسف) بارهاى برادرانش را قبل از بنيامين جستجو كرده چيزى پيدا ننمود و از بازرسى بار بنيامين اعراض كرده گفت كه ديگر گشتن اين لازم نيست و نزد شما نمى‌باشد، برادران گفتند فقط براى خاطر جمعى بايد بار بنيامين را هم بگردند همين كه بار بنيامين را گشتند مشربه پيدا شد فرزندان يعقوب خجل شده نزديك بود از غيظ بميرند چنان كه ضمن آيه شريفه خبر مى‌دهد).
٧٦- (يوسف) قبل از بار برادرش (بنيامين) شروع به جستجوى بار ساير برادران نمود از بار آنها پيدا نشد بعد بار برادرش (بنيامين) را گشته جام را از بار او بيرون آورد (يا محمد) يوسف به قانون پادشاهى نمى‌توانست برادرش بنيامين را بگيرد بدين گونه به مشيت و اراده خودمان براى امكان اخذ او براى يوسف اين چنين تدبير نموديم و بنا به خواهش برادران به قانون و شريعت (ابراهيم) نگهدارى برادرش را به او تعليم نموديم (قانون فرعون در مصر درباره دزدى اخذ دو برابر ارزش مال مسروقه بود) (يا محمد) به مثل افزودن علم يوسف درجات هر كه را بخواهيم و اراده‌مان علاقه گيرد زياد مى‌كنيم ليكن مدارج علم متفاوت بوده هر صاحب علم را كه بينى ما فوقتر از او صاحب علمى هست (از همه ما فوق‌تر خداوند تعالى است).
٧٧- به همديگر گفتند اگر اين بنيامين دزدى كرده به او عيب نيست زيرا برادرش يوسف هم قبل از اين دزدى كرده بود (يوسف) نسبت دزدى را به خود شنيده آن مقاله را نزد خود كتمان نموده به آنها اظهارى نكرده، با خود گفت مرتبه و مقام شما در دزدى بدتر مى‌باشد همان طور كه مرا دزديده و فروختيد، به سخنان و گفته‌هاى شما خداوند تعالى عالم است.