ترجمه قرآن - صادق نوبرى، عبدالمجيد - الصفحة ١٣٠ - ٦ سوره انعام

بايد تقوى كرده از راه ضلالت بر كنار شده به راه راست هدايت تابع شويد.
١٥٤- (بعد از آن كه وصاياى مذكوره فوق را به امم پيغمبران گذشته نموديم) به موسى عليه السّلام تورات را كه شامل تمام وصاياى مذكوره بود عطا كرديم براى اتمام كرامت خودمان به امت موسى، و براى اشخاصى كه داراى عمل نيكو باشند، همچنين براى تفصيل دادن احكام دين و هدايت و راهنمايى مردم، كه رحمت الهى شامل آنها شود تورات را به موسى عطا كرديم. البته امت موسى بايد به سبب تورات به ملاقات ثواب و عقاب خداوند تعالى در روز قيامت ايمان بياورند.
١٥٥- اى انسان قرآن كتابى است پرخير و منفعت كه ما آن را نازل كرده‌ايم، البته تابع آن شويد و از خداوند تعالى بترسيد، و مخالف احكام قرآن نشويد خداوند تعالى به شما رحم كرده رحمت وسيعش شامل حال شما مى‌شود.
١٥٦- قرآن را به شما نازل كرديم تا نگوئيد قبل از ما تنها به دو طايفه (يهود و نصارى) كتاب نازل شده (چرا ايمان بياوريم) در حقيقت ما از خواندن تورات و انجيل غافل بوده‌ايم.
١٥٧- همچنين قرآن را به شما نازل كرديم تا نگوئيد كه اگر به ما كتاب نازل مى‌شد از يهود و نصارى بيشتر هدايت مى‌يافتيم (زيرا فهم و فراست و قوه حافظه ما از آنها بيشتر است) اگر به شما از طرف خداوند تعالى كتاب نمى‌آمد اين سخنان را مى‌گفتيد الحال دليل واضح (قرآن) از طرف خداوند تعالى به شما نازل شده پس چرا از آن اعراض كرده ايمان نمى‌آوريد و يا اين كه لفظا ايمان آورده به احكام آن عمل نمى‌كنيد. كيست ظالم‌تر از آن كه آيه‌هاى قرآن را بفهمد بعد آن را تكذيب كرده قبول نكند و مردم را از ايمان آوردن به قرآن مانع شود، آنهايى كه مردم را از ايمان آوردن به آيات ما مانع شوند به سبب ممانعت كردنشان به آنها عذاب سخت جزا خواهيم داد.
١٥٨- يا محمد آيا مشركين منتظرند كه ملائكه براى قبض روح آنها حاضر شوند تا ايمان بياورند، و يا وقتى كه امر و عذاب پروردگار تو خداوند تعالى ظاهر شده قيامت آشكار شود، و يا موقعى كه بعضى از علائم وقوع قيامت كه خداوند تعالى مقرر فرموده ظاهر گردد يا محمد روزى كه بعضى از علائم وقوع قيامت مقرره الهى ظاهر شود به هيچ نفس ايمان آن روز كه قبل از ديدن علائم مزبور ايمان نياورده بود منفعت نمى‌دهد و يا اين كه در مدت ايمان قبلى خويش كار خيرى نكرده ايمان آوردنش به او منفعت نمى‌دهد يا محمد بگو به مشركين شما منتظر باشيد ما هم منتظر هستيم تا ببينيم در قيامت خداوند تعالى بين ما به چه قسم حكم خواهد كرد.
١٥٩- اشخاصى كه دين خودشان را از يكديگر جدا ساخته فرقه فرقه شده‌اند و هر فرقه براى خود پيشوا و امامى قرار دادند يا محمد تو از آنها بر كنار هستى با آنها كارى ندارى درباره اعمال آنها از تو سؤال نخواهد شد كه چرا اختلاف كردند و يا بينشان تفرقه افتاد (يا محمد) در حقيقت امر آنها با خداوند تعالى است و براى تو چيزى نيست و بعد از آن روز قيامت خداوند تعالى از اعمالى كه در دنيا انجام داده‌اند خبرشان مى‌دهد.
١٦٠- هر كه خير و ثوابى در دنيا بكند براى او نزد خداوند تعالى ده برابر آن اجر و عوض هست. (خداوند تعالى كمترين اجرى را در برابر خيرى ده برابر مقرر فرموده و در بعضى جاها تا هفتصد مرتبه و بلكه لا تعد اجر به بندگان عطا خواهد فرمود) و هر كه عمل شر و گناهى مرتكب شود به آن شخص كيفر داده نمى‌شود مگر به مثل همان گناه (عوض بيشتر در ثواب تفضل الهى بوده كيفر گناه به مثل آن عين عدالت است) به هيچ يك از ثوابكاران و گناهكاران ظلم نشده از ثواب نيكوكاران كم و از گناه عاصيان زياده عذاب نخواهد شد.
١٦١- يا محمد بگو در حقيقت خداوند تعالى مرا به راه مستقيم (كه راه وصول به حق است) هدايت فرموده آن راه مستقيم دين محكمى است. و آن دين، دين ابراهيم عليه السّلام و ملت او است ابراهيم از اديان باطله گذشته و به طرف حق مايل شد از مشركين نبود به ملت چنين شخصى تابع شده‌ام شما چرا از من اعراض مى‌كنيد.
١٦٢- يا محمد بگو در حقيقت نماز و تمام عبادات من و اعمالم در زندگى و مرگ من همه‌اش از براى خداوند تعالى است كه تربيت دهنده عالميان است.
١٦٣- هيچ شريك براى خداوند تعالى نيست و امر شده‌ام كه به خداوند تعالى شريك قرار ندهم و اولين شخصى كه دين اسلام قبول كرده منم (عقل شريف به من امر مى‌كند كه به خداوند تعالى شريك قرار ندهم).
١٦٤- بگو يا محمد براى خودم غير از خداوند تعالى تربيت دهنده طلب كنم؟ و حال آن كه تربيت دهنده هر چيز خداوند تعالى است، من هم يكى از آنها هستم، هيچ نفس عمل شرى كسب نمى‌كند مگر اين كه به ضرر خودش آن را كسب مى‌كند، هيچ نفس گناهكار، گناه و عذاب گناهكار ديگر را متحمل نمى‌شود. همه بعد از درك موت به سوى خداوند تعالى برگشت خواهيد كرد درباره اديان و مذاهبى كه در دنيا درباره آنها اختلاف مى‌كرديد و هر شخص براى خود دين و مذهبى قرار مى‌داد خداوند تعالى آنها را به شما خبر مى‌دهد و جزاى عمل هر شخص را به او خواهد داد.
١٦٥- اى مؤمنين به قرآن و محمد صلّى اللَّه عليه و آله، خداوند تعالى شما را در روى زمين از طرف خود جانشين و خليفه قرار داد تا مالك زمين‌