رفقايى داشته باشد كه به راه آشنا باشند و آن شخص را دعوت كنند و بگويند كه ما بلديم به طرف ما بيا و از ما كنار نشو تا در بيابان هلاك نشوى، آن شخص به سخنان رفقاى خود گوش ندهد و تابع شيطان شده در بيان هلاك شود (اى مشركين مى‌خواهيد ما هم مثل اين شخص قرآن خداوند تعالى را كنار گذاشته به شما شياطين تابع شويم و در صحراى ضلالت هلاك گرديم) بگو يا محمد در حقيقت هدايت صحيح و حق، هدايت خداوند تعالى به طرف دين اسلام مى‌باشد و هر كه از او كنار شود در ضلالت است امر شده‌ايم كه به خداوند يگانه پروردگار عالميان اطاعت كنيم.
٧٢- همچنين خداوند تعالى به ما امر فرموده نماز بخوانيد از خداوند تعالى ترسيده نماز را ترك نكنيد تماما به طرف خداوند تعالى براى رسيدگى به حسابها محشور خواهيد شد.
٧٣- خداوند تعالى است كه آسمانها و زمين را به حق و از روى حكمت خلق فرموده است، و زمانى كه خداوند تعالى به چيزى بگويد موجود باش آن چيز همان دم موجود مى‌شود (لفظ كن عبارت است از اراده احديت زمانى كه اراده خداوند تعالى به وجود چيزى علاقه گرفت آن چيز همان دم موجود مى‌شود). فرامين و سخنان خداوند تعالى تماما حق و حكمت است هيچ مخلوقى به وجود نمى‌آيد مگر از روى حكمت، سلطنت و پادشاهى براى خداوند تعالى است مخصوصا در آن روزى كه به صورتهاى محو شده روح دميده شده و همه‌شان حيات يافته و به محشر حاضر مى‌شوند. عالم به غايب و حاضر خداوند تعالى است خداوند تعالى در جميع اعمالش حكيم بوده و به اعمال صادره مردم از خير و شر عالم و خبردار است.
٧٤- يا محمد براى مردم بيان كن احوال ابراهيم را، زمانى كه به پدر خود آذر گفت اى پدر آيا بتها را براى خود، خدا و معبود قرار مى‌دهى؟ در حقيقت من، تو و قوم تو را در ضلالت آشكار مى‌بينم خداوند يگانه را گذاشته به بت ستايش مى‌كنيد.
٧٥- همان طور كه ابراهيم را صاحب بصيرت نموديم و ضلالت و گمراهى قوم و پدرش را به او فهمانديم؛ سلطنت و قدرت كامله الهى را نيز در آسمانها و زمين به او نشان داديم حجاب و پرده ضلالت را از قلب او برداشتيم تا به طريق استدلال هدايت يافته وحدانيت خداوند تعالى را از روى دليل اثبات نمايد و بصيرت او را باز كرديم تا از اشخاصى باشد كه به وحدانيت خداوند تعالى يقين دارند.
[توضيح: از قوم حضرت ابراهيم بعضى بت پرست بوده و برخى به ماه و ستارگان ستايش مى‌كردند حضرت ابراهيم از طريق استدلال خطاى دين و مذهب آنها را بيان فرموده آنها را متوجه نمود كه معبودانشان لايق عبادت نيستند زيرا دلايل حدوث همه آنها آشكار بوده و شيئى حادث هم نمى‌تواند معبود باشد و براى شيئى حادث موجد لازم است فقط قادر مطلق و موجد كائنات و معبود يگانه خداوند تعالى مى‌باشد كه تدبير امور آنها و جميع ذرات به ذات پاك مقدس او موقوف مى‌باشد. ضمن آيات زير با دلايل لازم بطلان دين آنها را بيان و عبادت به خداوند يگانه لا شريك را ثابت مى‌فرمايد:] ٧٦- چون شب هنگام ستارگان ظاهر شدند حضرت ابراهيم قوم خود را ديد كه به ستاره (زهره) ستايش مى‌كنند براى بطلان مذهب آنها از روى استدلال با قوم هم صدا شده گفت اين ستاره (زهره) همان طور كه شما مى‌گوئيد معبود و رب من است من هم به او ستايش مى‌كنم؟
بعد منتظر ماند تا زهره غروب كرد پس از غروب زهره (ابراهيم عليه السّلام بطلان مذهب آنها را بيان كرده گفت) من معبودى را كه تغيير پذير بوده و از حالى به حالى و از مكانى به مكانى ديگر منتقل و گاهى ظاهر و گاهى داخل حجاب شود دوست نمى‌دارم براى من چنين معبودى لازم نيست.
٧٧- بعد حضرت ابراهيم منتظر شد تا ماه طلوع كرد (عبادت كنندگان به ماه به سجده افتاده ستايش نمودند) همين كه ابراهيم عليه السّلام طلوع را ديد گفت اين رب من است زهره معبود نيست و چون ماه مثل ستاره زهره غروب نمود گفت آيا شخص عاقل هم به ستاره ستايش مى‌كند ماه به مثل يكى از ستارگان مى‌باشد و مثل آن غروب مى‌كند اگر خداوند تعالى مرا در هدايت خود ثابت قدم نكند البته من هم مثل شما گمراه و جزء دور افتادگان از راه حق مى‌شوم.
٧٨- حضرت ابراهيم طلوع خورشيد را ديد (ستايش كنندگان به خورشيد ستايش نمودند) مثل ستايش كنندگان به خورشيد گفت اين است رب و معبود من اين از حيث جرم و نورانيت بزرگتر بوده و براى عبادت سزاوار مى‌باشد و چون آفتاب غروب نمود گفت اى قوم اين هم مثل آنها غايب شد هيچ يك از اينها براى عبادت سزاوار نيستند زيرا از سير و حركت اينها معلوم شد كه مخلوق هستند شيئى مخلوق چگونه مى‌تواند معبود باشد آيا اين قبيل اشياء را شريك خدا قرار دادن و يا خدا گفتن سزاوار است؟ ابراهيم گفت اى قوم، من از عبادت اين قبيل اشياء كه آنها را شريك پروردگار مى‌دانيد بيزارم.
٧٩- (همين كه حضرت ابراهيم بطلان مذهب آنها را از روى دليل اثبات نمود وجوب عبادت به خالق يكتا را بيان نموده فرمود) در حقيقت من در مقام عبادت روى خودم را به طرف خداوند يكتا كه آسمانها و زمين را آفريد و از عدم به وجود آورده است مى‌گردانم از عبادت جميع اشياء باطل گذشته به خداوند يكتا مى‌گرايم البته من مثل شما به خداوند تعالى شريك قرار نمى‌دهم.
٨٠- همين كه حضرت ابراهيم مذهب قوم خود را باطل ساخت با او در مقام مباحثه و نزاع ايستاده توحيد را قبول نكردند حضرت ابراهيم گفت شما چه جماعت نافهمى هستيد؟ آيا با من بحث و نزاع مى‌كنيد كه خداوند را يكتا و بى‌شريك مى‌دانم و حال آن كه خداوند تعالى مرا به توحيد هدايت فرموده است (مشركين حضرت‌