ترجمه قرآن - صادق نوبرى، عبدالمجيد - الصفحة ٥٣ - ٣ سوره آل عمران

٧١- اى اهل كتاب! چرا حق را به باطل مشتبه مى‌سازيد (يعنى نبوت محمد صلّى اللَّه عليه و آله را كتمان مى‌كنيد) در صورتى كه به نبوت او عالم و آگاه هستيد.
٧٢- گروهى از اهل كتاب (١٢ نفر علماى يهود) گفتند: به دين و كتابى كه (قرآن) به مسلمانان نازل شده: اول روز به خدعه ايمان بياوريم، و بعد از ظهر كافر شويم. بلكه مسلمين به اين حيله از دين اسلام باز گردند؛ و به دين يهود داخل شوند.
٧٣- (يهوديها باز گفتند) كه ايمان ظاهرى خودتان را به مسلمين آشكار و اظهار كنيد. ولى در قلب اقرار نكنيد؛ مگر به اشخاصى كه به دين شما تابع شده‌اند. يا محمد! به آنها بگو كه، در حقيقت راه هدايت و سعادت راهى است كه خداوند تعالى بنماياند؛ هر كه را خود بخواهد هدايت مى‌كند. چنان كه مرا به طرف دين حق اسلام هدايت فرموده است شما يهوديان اين تدبير و حيله را كرديد؛ و حسادت ورزيديد؛ به اين كه خداوند تعالى به غير شما كتابى به مثل توراة بدهد (يعنى به اين قرآن كه خداوند به محمد صلّى اللَّه عليه و آله داده، حسادت كرديد) و از اين كه در قيامت اهل قرآن با شما مباحثه كرده و بر شما غالب خواهند شد حسادت كرديد. و از اين جهت خدعه كرديد كه قبل از ظهر ايمان آورده و بعد از ظهر به دين خود برگرديد (خداوند تعالى فرمايد) يا محمد! به يهوديان بگو كه هدايت و توفيق به طرف ايمان تفضلى است از خداوند تعالى، به هر كه خواهد عطا فرموده، به طرف ايمان هدايت مى‌كند. رحمت الهى به هر چيز شامل است. و خداوند عالم است، به اين كه چه كسى قابل هدايت و ايمان است.
٧٤- هر كه را مشيت او تعلق گيرد، به فضل و رحمت خويش مخصوص گرداند، و به طرف ايمان هدايت مى‌كند (اشخاصى را كه قابليت ايمان دارند) خداوند را فضل و رحمت بى‌منتها است.
٧٥- بعضى از اهل كتاب هستند (طائفه نصارى) كه هر گاه آنها را امين مال بسيارى از طلا و نقره كرده؛ و امانت به آنها بسپارى، رد امانت مى‌كنند. و برخى ديگر (طايفه يهود) به اندازه‌اى نادرستند كه اگر يك دينار امانت نزد آنان گذارى؛ خيانت كرده؛ آن را رد نمى‌كنند جز آن كه بر مطالبه آن سخت‌گيرى كنى. و به زور و قهر بستانى؛ خيانت كردن يهوديها به امانت از اين جهت است كه مى‌گويند: براى ما پيروان توراة به هر وسيله خوردن مال غير اهل توراة گناهى ندارد (يعنى خداوند تعالى به ما از بابت خوردن مال غير اهل توراة عذاب نخواهد كرد) و اين سخن را به كتاب خدا نسبت مى‌دهند، و حال آن كه خودشان مى‌دانند كه اين كذب است و نسبت دادن دروغ به خدا جايز نيست.
٧٦- (ضمن آيه قبلى گفته شد كه يهوديها گفتند: خداوند تعالى ما را براى خوردن مال غير اهل كتاب عذاب نخواهد كرد. در اين آيه با لفظ بلى اين معنى را اثبات نموده است كه البته خداوند تعالى به آنها عذاب خواهد كرد، و بعد فرمايد) هر كه به عهد خود وفا كرده به احكام الهى عمل كند، و امانت را ادا كرده از حق تعالى بترسد و خيانت را ترك كند، در حقيقت خداوند تعالى اشخاص متقى و آنهايى را كه از او خوف كنند دوست مى‌دارد.
٧٧- در حقيقت آنهايى كه (از جماعت يهود) عهد و قسم‌هاى خود را با خداوند تعالى (خداوند تعالى از يهوديان زمان موسى براى عمل كردن توراة پيمان گرفت، آنها هم قسم خوردند) به متاع قليل دنيا (رياست و اخذ رشوه) بدل و عوض نموده، و احكام الهى را تغيير دادند. براى اين قبيل يهوديان در آخرت نصيب و بهره‌اى نيست. در روز قيامت خداوند تعالى با آنها به فضل و رحمت تكلم نكرده، به نظر رحمت به آنها ننگرد و آنها را از پليدى گناهان پاك و منزه نمى‌كند، و در آخرت براى آنها عذاب دردناك آماده است.
[توضيح: جماعتى از رؤساى يهوديان (كعب بن اشرف- مالك بن صيف- حى بن اخطب و ديگران) با مسلمين درباره حضرت رسول اكرم بحث مى‌كردند مسلمين به آنها گفتند توراة را بياوريد بخوانيد آنجا صفات رسول خدا ذكر شده است آنها ضمن خواندن توراة صفات رسول خدا را عوض كرده و به جاى آن سخنان ديگر ذكر مى‌كردند مسلمين چون خواندن توراة را نمى‌دانستند ممكن بود كه به حيله و مكر يهوديها فريفته شده و سخنان آنها را قبول نمايند اين آيه شريفه در آن زمان نازل شد و آنها را آگاه نمود كه يهوديان حقيقت توراة را براى شما بيان نمى‌كنند.]