ترجمه قرآن - صادق نوبرى، عبدالمجيد - الصفحة ٤٦ - ٣ سوره آل عمران

١٠- يا محمد! كافران را مال و اولادشان از خداوند تعالى بى‌نياز نمى‌كند، هميشه محتاج احديت هستند. البته آنها خودشان هيمه جهنم‌اند.
١١- يا محمد! دأب و عادت آنهايى كه به تو كفر مى‌ورزند، مثل دأب و عادت فرعونيان و اسلافشان است كه آنها موسى و آيات ما را تكذيب كردند (اين كفار هم تو را تكذيب مى‌كنند) خداوند تعالى آنها را به سبب گناهشان، گرفتار نمود. خداوند تعالى آنهايى كه آيات و احكامش را تكذيب كنند، عقاب و عذاب شديد مى‌كند.
١٢- يا محمد! به يهوديان كافر بگو، اى جماعت يهود اگر با ما نزاع كنيد مغلوب خواهيد شد (چنانچه تمام يهوديان به دست مسلمين مغلوب گشتند) و در روز قيامت هم به طرف جهنم خواهيد شد (يعنى به جماعت شما را به جهنم مى‌برند) چه جايگاه بدى است جهنم.
[توضيح: ضمن آيه زير خداوند تعالى اشاره مى‌فرمايد بر اين كه اى جماعت يهود حال كه شما به دست مسلمين مغلوب خواهيد شد بيائيد و به قرآن ايمان بياوريد براى مغلوبيت شما علامت بزرگى هست و آن اين است كه جماعت قريش از اهل مكه با آن كه از شما قويتر بودند در جنگ بدر به دست مسلمين مغلوب گشتند آيا شما يهوديان از اين امر عبرت نمى‌گيريد؟] ١٣- اى جماعت يهود! براى شما جهت حقانيت دين اسلام علامتى بود، و آن دليل بزرگى بود. پس به چه جهت به آن توجه نمى‌كنيد، آن علامت جنگ و قتال دو طايقه بود كه در سرزمين بدر اتفاق افتاد.
يك طايفه در راه خداوند تعالى جنگ مى‌كردند (رسول خدا و اصحاب او، در جنگ قشون اسلام ٣١٣ نفر بودند) طرف ديگر دسته كفار بودند (اهل مكه و مشركين) اهل مكه در جنگ بدر ٩٥٠ نفر بودند (ان شاء اللَّه احوال غزوه بدر، در سوره انفال تفصيلا ذكر خواهد شد) مشركين مسلمين را دو برابر جماعت خودشان مى‌ديدند در صورتى كه مشركين سه برابر قشون اسلام بودند. ديدن اين مشركين به طور آشكار و برأى العين بود، و در آن هيچ شبهه نبود، هم چنان كه ساير چيزها را مى‌ديدند (خداوند تعالى در جنگ بدر مسلمين را به نظر مشركين به تعداد كمى كه بودند، جلوه‌گر نمود تا در جنگ جسور شوند. همين كه شروع به جنگ نمودند، مسلمين به نظر مشركين دو مقابل خودشان جلوه نمود و به مشيت الهى خوف به قلبشان مستولى شده، مغلوب گشتند). اى جماعت يهود مغلوبيت مشركين را شما آشكارا ديديد، آيا اين دليل بر حقانيت اسلام نبود؟
خداوند تعالى به كمك خويش هر كه را بخواهد قوت و نصرت مى‌دهد. در حقيقت در شرح احوال جنگ بدر، براى اشخاص صاحب عقل و بصيرت عبرتى بزرگ هست.
١٤- براى مردم، دوست داشتن چيزهايى كه مطابق خواهش نفس است (نفس اماره) زينت داده شده است. مردم با مشغول شدن به آنها از خداوند تعالى يكباره غفلت كرده‌اند و به خداوند تعالى شريك قرار داده‌اند. (در صورتى كه بايد شكر گزار شوند، زيرا خالق چيزهايى كه دوست مى‌دارند، خداوند تعالى است) (آن چيزهايى كه خواهش نفس مردم است، و دوست مى‌دارند اينهاست) از زنان نيكو و پسران و مالهاى فراوان از طلا و نقره و اسبهاى نشاندار نجيب و چهار پايان (شتر و گوسفند و گاو و بز) و انواع زراعات (جميع اشياء مذكوره را خداوند تعالى براى مردم خلق نموده، چگونه مردم از اين نعمتها بهره‌مند شده و به هم تفاخر مى‌كنند. ولى خالق آنها را فراموش مى‌نمايند، و يا براى او شريك قرار مى‌دهند. آيا اين ظلم به خدا نيست؟) اشياء مذكوره متاع حيات دنيا هستند، اگر آنها نباشند زندگى در دنيا ميسر نمى‌شود هم چنان كه خداوند تعالى براى شما اين اشياء را خلق فرمود، افزونتر از آنها در آخرت خلق فرموده است. بهتر از منزل و مكان دنيا در آخرت نزد خداوند بيشتر و بهتر از دنيا براى شما آماده كرده است.
١٥- يا محمد! به مردم بگو اى مردم، ميل داريد اشياء بهتر از متاع دنيا را به شما خبر دهم؟ (آن اشياء اينها است)، براى مردم متقى نزد پروردگارشان، خداوند تعالى باغات چندى هست كه از زير درختان و قصور آنها نهر جارى مى‌شود، و در آن باغات جاودانند. و در اين اقامت دائمى تنها نخواهند بود (زيرا طبيعت انسان به تنهايى عادت ندارد) بلكه براى آنها در جنت از زنانى كه از عيوب زنان دنيا مبرا هستند وجود دارد، و براى آنها رضايت مقام احديت اعلان خواهد شد. رضاى احديت از جميع نعمتها ما فوق است، خداوند تعالى به احوال بندگان عالم مى‌باشد.