ترجمه قرآن - صادق نوبرى، عبدالمجيد - الصفحة ٤١٤ - ٣٩ سوره زمر

آشكار خواهد شد.
٤٨- روز قيامت براى ظالمين زشتيها و خبائث اعمالى كه كسب كرده‌اند ظاهر مى‌شود و جزاى استهزايى كه در دنيا براى حق نموده‌اند شاملشان شده احاطه مى‌كند از آن عذاب نمى‌توانند خلاص شوند.
٤٩- (يا محمد) زمانى كه به انسان ضرر و مصيبتى رسيد تضرع و زارى كرده ما را مى‌خواند تا اين كه آن بلا را از او رفع كنيم، بعد همين كه آن بلا را از او برداشته از فضل و رحمت خويش به او نعمت عطا كرديم آن وقت انسان ما را فراموش كرده مى‌گويد اين نعمت به سبب علم من به من داده شده و به سبب كسب و تجارت اين نعمت را خودم تحصيل كرده‌ام و ربطى به خداوند تعالى ندارد (يا محمد) چنين نيست كه مى‌گويند بلكه دادن نعمت بعد از آن بلا براى امتحان آنها است كه آيا شاكر مى‌شوند يا نه، ليكن اكثر آنها به امتحان شدن عالم نشده به علم خود نسبت مى‌دهند.
٥٠- (يا محمد) چنين سخنانى را اشخاص قبلى (مانند قارون و امثال او) هم گفتند اما به اعتقادشان و آنچه اندوخته‌اند به آنها هيچ فايده نداده به همه‌شان عذاب نازل شده هلاك گشتند و در آخرت هم گرفتار عذاب مى‌شوند (اينها هم مانند گذشتگان گرفتار عذاب خواهند بود).
٥١- (يا محمد) به گذشتگان نتيجه اعمال مكتسبه‌شان رسيد هم در دنيا و هم در آخرت گرفتار عذاب گشتند، از امت تو نيز اشخاصى كه ظالم شده و در كفر و شرك باقى بمانند به آنها هم البته به مانند گذشتگان جزاى اعمال مكتسبه‌شان در دنيا و آخرت خواهد رسيد (رسيدن عذاب به مشركين در غزوه بدر محقق شده عذاب آخرت نيز بدون شبهه خواهد رسيد) (يا محمد) مشركين و عاصيان نمى‌توانند خدا را عاجز كرده و از عذاب او فوت شوند.
٥٢- (يا محمد) آيا مردم نمى‌دانند كه خداوند تعالى از روى حكمت براى هر كسى كه بخواهد درهاى روزى را باز كرده فراوان مى‌كند و براى هر كس كه بخواهد تنگ مى‌گيرد غير از خداوند تعالى هيچ كس قادر نيست كه روزى را كم يا زياد كند. در حقيقت در كم و زياد كردن روزى براى موقعى كه به خداوند تعالى ايمان آورده‌اند دليل و برهانى هست.
٥٣- (يا محمد) به بندگان من بگو، خداوند تعالى فرمايد، اى بندگانى كه به نفس خود ظلم و در معصيت اسراف نموده‌ايد از رحمت خداوند تعالى نااميد نگشته توبه نكنيد، در حقيقت در موقع توبه خداوند تعالى جميع گناهان را مى‌بخشد پس، از مغفرت الهى نااميد نشده توبه را ترك نكنيد، خداوند تعالى به بندگان خود رحم كرده توبه كنندگان را مى‌بخشد.
٥٤- قبل از رسيدن عذاب به شما توبه كرده به طرف پروردگارتان رجوع كرده اعمالتان را از خداوند تعالى خالص كنيد بعد از رسيدن عذاب كسى نمى‌تواند عذاب را از شما مانع شود عذاب حتما به شما نازل مى‌شود.
٥٥- قبل از نزول عذاب ناگهانى به گفتارهاى خوب و پسنديده كه از طرف خداوند تعالى نازل شده تابع شده عمل كنيد تا نجات پيدا كنيد.
٥٦- قبل از نزول عذاب توبه كنيد، تا در موقع نزول عذاب به نفس گناهكار نگويد اى واى حسرت و ندامت بر من كه در عبادت و اطاعت خداوند تعالى تفريط و تقصير كرده عاصى شده و در حقيقت از اشخاصى بودم كه به احكام خداوند تعالى استهزاء مى‌كردم.
٥٧- يا اين كه نفس گناهكار نگويد اگر خداوند تعالى مرا هدايت مى‌كرد من هم از پرهيزكاران مى‌بودم.
٥٨- يا اين كه نفس گناهكار نگويد اگر براى من دفعه ديگر رجوع به دنيا امكان داشت هر آينه از نيكوكاران مى‌بودم.
٥٩- براى اين كه گناهكاران چنين سخنانى نگويند و از هر طرف عذر و بهانه‌شان قطع گردد (يا محمد) پيغمبر و كتاب فرستاديم، با اين همه‌