ترجمه قرآن - صادق نوبرى، عبدالمجيد - الصفحة ٤١٠ - ٣٩ سوره زمر

٨- (يا محمد) صفات انسان را از براى تو بيان كنم زمانى كه به انسان بلا و مصيبتى رسيد در حالى كه به طرف پروردگار خود باز گشته او را خوانده رفع بلا و محنت را از خداوند تعالى طلب مى‌كند؛ چون خداوند تعالى دعا و خواندن او را قبول كرده بلا را از او رفع و از طرف خود بر او نعمتى دهد خداى را كه پيش از اين مى‌خواند به كلى فراموش ساخته و براى او شريكانى قرار داده به آنها ستايش مى‌كند تا به سبب آن شركاء مردم را هم از راه خداوند تعالى مانع گشته از ايمان آوردن به ضلالت بيندازد؛ (يا محمد) به چنين كافرى بگو زمان اندكى از كافر شدن به خداوند تعالى لذت ببر در حقيقت تو از رفقاى آتش هستى در آخرت يقينا به جهنم داخل خواهى شد.
٩- (يا محمد) آيا كسى كه ساعات شب را در حال سجده و قيام در اطاعت خداوند تعالى بوده از عذاب آخرت ترسيده به رحمت پروردگار خود اميدوار باشد مانند آن كسى است كه خلاف اين صفات در او بوده به خداوند تعالى عاصى باشد البته اينها مانند هم نبوده مؤمن با موحد و مطيع با عاصى برابر نمى‌شود (يا محمد) بگو به مشركين آيا عالم با جاهل برابر مى‌شود؟ همان طور كه عالم با جاهل برابر نمى‌شود هم چنان مطيع با عاصى برابر نمى‌گردد، در حقيقت مواعظ خداوند تعالى را خردمندان عالم متذكر شده قبول مى‌كنند اما آنان كه قبول نمى‌كنند در زمره سفها و جهال محسوب مى‌شوند.
١٠- (يا محمد) به مردم بگو «خداوند تعالى مى‌فرمايد» اى بندگانى كه ايمان آورده‌ايد از پروردگارتان خوف كرده به مقام اطاعت آمده از عصيان بر او اجتناب كنيد، اشخاصى كه در اين دنيا از آنها عمل خير صادر شود، براى آنها در برابر آن اعمال نزد خداوند تعالى جزاى خير هست به حدى كه قابل وصف نيست، اگر بگوئيد كه در شهر و قريه خودمان به عمل خير قادر نيستيم و از چند جهت به ما مانع مى‌شوند جواب اين سخن شما اين است كه سرزمين خداوند تعالى وسيع و پهناور است «به جاى ديگر برويد سرزمينهايى كه براى شما محافظت دين به وجه نيكو ممكن باشد و به انجام هر گونه عمل خير قادر باشيد انبياء نيز در مواقعى كه تبليغ رسالت بر ايشان ممكن نبود از شهر خود خارج شده به جاهاى ديگر رفتند، اين عذر از شما قابل قبول نيست». در حقيقت اشخاصى كه به هر بلا و مصيبتى صبر كنند از جمله از وطن خود مهاجرت كرده براى حفظ دين خود به شهرهاى بيگانه رفته دچار مصيبت گردند خداوند تعالى اجر و ثواب آنها را بى‌حساب به آنها خواهد داد.
١١- (يا محمد) بگو من از طرف خداوند تعالى امر شده‌ام تا در حالى كه دين خودم را براى خداوند تعالى خالص كننده‌ام به او عبادت كنم،
١٢- و من امر شده‌ام (عقل به من حكم مى‌كند) كه اول اطاعت كنندگان به خداوند تعالى من باشم با اين حال چگونه به رأى شما مشركين تابع باشم.
[توضيح: مشركين رسول خدا را به تقليد دين آباء و اجداد و ترك دين اسلام دعوت مى‌كردند براى قطع طمع آنها اين آيات نازل شده فرمايد:] ١٣- (يا محمد) بگو به مشركين اگر من به پروردگار خودم خداوند تعالى عاصى شده دين اسلام را ترك كرده به دين آباء و اجداد شما تقليد نموده تابع شوم در حقيقت از عذاب روز بزرگى (روز قيامت) ترس دارم كه در آن روز خداوند تعالى به من عذاب كند.
١٤- (يا محمد) به مشركين بگو من هيچ وقت دين شما را اختيار نمى‌كنم بلكه فقط در حالتى كه دين خودم را به خداوند تعالى خالص كرده‌ام فقط بر او عبادت مى‌كنم‌
١٥- الحال شما كه به سخنان من اطاعت نكرديد برويد به هر چيزى كه مى‌خواهيد به غير از خداوند تعالى عبادت كنيد من مانع شما نيستم خداوند تعالى خود از شما انتقام خواهد كشيد (يا محمد) به مشركين بگو زيانكاران اشخاصى هستند كه روز قيامت هم به نفس خود و هم به اهل و عيال خود زيان رسانده به جهنم داخل شوند زيرا در دنيا خود در ضلالت بوده اهل و عيال خود را هم به ضلالت انداخته‌اند (يا محمد) با خبر باش كه زيان آشكار و ظاهر همين است كه براى تو بيان كردم.
١٦- (يا محمد) براى اشخاص زيانكار مذكور در جهنم از طرف بالا و پائين از طبقات آتش سايه‌ها هست «در سايه معمولا انسان راحت مى‌شود ليكن در آن سايه عذاب آنها را گرفته از هر طرف آتش آنها را احاطه خواهد نمود» (يا محمد) عذابهايى كه ذكر شد خداوند تعالى به سبب آنها بندگان خود را مى‌ترساند تا اين كه آنها از ارتكاب به اعمالى كه مستوجب عذاب است اجتناب كنند، اى بندگان من از من بترسيد اعمالى را كه موجب عذاب مى‌گردد ترك كنيد.